توضيح مسائل طبى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٨ - ١٩ - اقسامى از عمليات و خروج زن از منزل

(مسأله: ١٣٧) داكتر زن نبايد بدون اذن شوهر از خانه بيرون برود مگر اينكه جان مريضى در خطر باشد و يا نرفتن او براى تداوى مريضى براى او حرجى باشد مثلا مريض خواهر يا مادر يا پدر او باشد و يا براى تحصيل نفقه ضرورى خود محتاج به اجرت باشد كه در اين موارد به اندازه ضرورت مى‌تواند از خانه بيرون رود و نهى شوهر- تا چه رسد به عدم اذن او- اثرى ندارد.

(مسأله: ١٣٨) با بودن طبيب بر طبيبه واجب نيست به معالجه مريض زن بپردازد بلكه بدون اذن شوهر نبايد از خانه براى چنين تداوى بيرون رود.

(مسأله: ١٣٩) اگر طبيبه و يا طبيب بر جان و يا آبروى خود در بيرون رفتن شبانه مثلا بترسند بيرون رفتن آنان از منزل جايز نيست ولى در فرضى كه مريض جانس در معرض تلف باشد مسأله مشكل مى‌شود و داكتر بايد در اين مورد به مرجع تقليد خود مراجعه كند.

(مسأله: ١٤٠) بر مريض واجب است با خوف بر جان‌