توضيح مسائل طبى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٧ - ١٩ - اقسامى از عمليات و خروج زن از منزل
ولى اگر مرض جزئى و غير مهلك باشد تداوى فرزند نابالغ و ديوانه بدون اذن ولى يا وصى او جايز نيست و تداوى بالغ به اذن او جايز است هرچند پدر راضى نباشد و در تداوى و يا عمليه جراحى زن اذن شوهر معتبر نيست ولى در عملياتى كه مستلزم مس بدن يا عورت ضرورى است و مرض حرجى و غيرمهلك باشد احتياط در تحصيل موافقت او مىباشد.
(مسأله: ١٣٥) اگر شخص مكلف به تداوى علاج مرض خود نمىپردازد چنانچه مرض او مهلك نباشد نبايد جبرا او را تداوى و معالجه نمود ولى اگر مرض او مهلك و يا بسيار خطرناك باشد بايد او را تداوى نمود و رضاى او شرط نيست و در صورت امكان از حاكم شرعى اجازه تداوى او گرفته شود.
(مسأله: ١٣٦) زن مىتواند حتى با نهى شوهر براى تداوى مرض خود كه مشقتآور و حرجى است از خانه بيرون رود ولى اگر مشقتآور و حرجى نباشد نبايد كه بدون اذن شوهر از خانه بيرون رود لكن تداوى زن محتاج به اذن شوهر نيست.