امروز در دنيا شكست خورده رو آوريد و چه شده كه دل خود را به چند «ايسم» كه محتواى آنها پيش اهل تحقيق پوچ است خوش كرده‌ايد؟ و شما را چه انگيزه‌اى وادار كرده كه مى‌خواهيد كشور خود را به دامن شوروى يا چين بكشيد؛ و با ملت خود به اسم «توده دوستى» به جنگ برخاسته يا به توطئه‌هايى براى نفع اجنبى به ضد كشور خود و توده‌هاى ستمديده دست زديد؟ شما مى‌بينيد كه از اول پيدايش كمونيسم مدعيان آن ديكتاتورترين و قدرت‌طلب و انحصارطلبترين حكومتهاى جهان بوده و هستند. چه ملتهايى زير دست و پاى شوروى مدعى طرفدار توده‌ها خُرد شدند و از هستى ساقط گرديدند. ملت روسيه، مسلمانان و غير مسلمانان، تا كنون در زير فشار ديكتاتورى حزب كمونيست دست و پا مى‌زنند و از هر گونه آزادى محروم و در اختناق بالاتر از اختناقهاى ديكتاتورهاى جهان به سر مى‌برند. استالين، كه يكى از چهره‌هاى به اصطلاح «درخشان» حزب بود، ورود و خروجش را و تشريفات آن و اشرافيت او را ديديم. اكنون كه شما فريب خوردگان در عشق آن رژيم جان مى‌دهيد، مردم مظلوم شوروى و ديگر اقمار او چون افغانستان از ستمگريهاى آنان جان مى‌سپارند، و آن گاه شما كه مدعى طرفدارى از خلق هستيد، بر اين خلق محروم در هر جا كه‌