به پيش روند. و اين سياست صحيح اسلامى است. و خداى نخواسته در سياست بازيهاى گروهى وارد نشوند كه با ناكامى مواجه مى‌شوند. دولت چنانچه كراراً تذكر داده‌ام بى‌شركت ملت و توسعه بخشهاى خصوصى جوشيده از طبقات محرومِ مردم و همكارى با طبقات مختلف مردم با شكست مواجه خواهد شد. كشاندن امور به سوى مالكيت دولت و كنار گذاشتن ملت، بيمارى مهلكى است كه بايد از آن احتراز شود و در اين موضوع گزارشهاى مختلفى مى‌رسد و هيأت دولت موظف است اين امر را به طور همگانى گزارش دهد و كيفيت عمل را در اختيار عموم گذارد و اين امر را جدى تلقى كند. و تذكر اين نكته مهم است كه دخالت دادن كسانى كه در امور تجارت واردند، از بازاريان محروميت كشيده و درد اسلام و انقلاب چشيده تا متخصصان وارد و مسلمان و متعهد از امور ضرورى است. دولت و اين دوستان بايد دقيقاً توجه كنند كه آزادىِ بخش خصوصى به صورتى باشد تا هر چه بهتر بشود به نفع مردم محروم و مستضعف كاركرد؛ نه چون گذشته تعدادى از خدا بى‌خبر در تمام امور تجارى و مالى مردم سلطه پيدا كنند.

باز هم موضوع مهم خدمت به محرومان و دورافتادگان را تذكر مى‌دهم. با آنكه مى‌دانم در اين سالهاى محدود با گرفتاريهاى بيشمار عظيمى كه كشور و دولت خدمتگزار با آنها مواجه بود، حجم خدمتهايى كه به روستاييان در تمام زمينه‌ها شده است چشمگير و اعجاب‌آور است و دولت حقاً و انصافاً در اين امر توفيق بسيار داشته است كه با مقايسه با كارهاى در طول رژيمهاى سابق مى‌توان يافت، لكن باز كافى نيست و حق محرومان به آن نحو كه دلخواه است ادا نشده؛ البته نه از باب قصور [و] تقصير، بلكه از جهت حجم احتياجات و گسترش فوق العاده آن. و اشكال تراشان اگر معاند باشند حرفى نيست و اگر متعهد باشند و دلسوز بايد گفت دستى از دور بر آتش دارند. اميد است دولت با تمام توان خدمت خود را تعقيب و از خداوند تعالى توفيق خدمت طلب كند و تمام اين امور مرهون آن است كه دولت يكپارچه و بدون اختلاف درونى و با تعهد اوقات خود را صرف در مسائل مهم كليدى كه مشكل‌گشاى امور باشد نمايد؛ و در امور مهمه نيز مهمترين را بيشتر و سريعتر مورد توجه قرار دهد. و وزراى محترم هر يك با چشم‌