درمان گری با قرآن - حسین انصاریان - الصفحة ٢٢ - روى آوردن به خيرخواهى خداوند
اميرمؤمنان (ع) مىفرمايد: روزگارى را ديدم كه حسرتش را مىخورم. در دل تاريكى شب، گاهى با پيغمبر (ص) از خانه بيرون مىآمدم، از تمام كوچههاى مدينه، صداى گريه، نماز شب و مناجات شنيده مىشد، ولى وقتى بنىاميه آمدند و اين روشنگرىها را كنار زدند و تاريكىها را بر مردم حاكم كردند، پيشنماز حكومت بنىاميه، با شكم پر از شراب در محراب آمد و در حال مستى، نماز صبح را چهار ركعت خواند و مردم هم خواندند.
روى آوردن به خيرخواهى خداوند
[١]: از روشنگرىهاى خدا خودتان را بهرهمند كنيد. حالا بعداً من قسمتى از روشنگرىهاى حضرت حق را از قرآن مجيد براىتان ان شاء الله مىخوانم.[٢]: از موعظههاى خدا پند بگيريد؛ چه موعظهكنندهاى بهتر از خدا؟ يا به عبارتى كه از تنگى قافيه مىگويم: چه موعظهگرى دلسوزتر از پروردگار بزرگ عالم؟[٣]، و آخرين جمله ايشان هم كه چه قدر با حال است:
[١] ١. نهجالبلاغه، خطب ١٧٦.
[٢] ١. نهجالبلاغه، خطب ١٧٦.
[٣] ٢. همان.