درمان گری با قرآن
(١)
سخن ناشر
١ ص
(٢)
فصل اول قرآن، نسخه درمان
٢ ص
(٣)
طبيب يكى از اسامى حق
٢ ص
(٤)
پيغمبر، طبيب دورهگرد
٣ ص
(٥)
«جهل»، در رأس همه بيمارىها
٤ ص
(٦)
عدم درمان «جهل»، مايه عذاب اخروى
٤ ص
(٧)
فرستاده شدن پيامبر در زمان فاصله و جدايى مردم از رسالت
٥ ص
(٨)
تغيير نسخه مسيح توسّط يهوديان معاند
٦ ص
(٩)
اهميت نماز نزد انبياء و اهلبيت
٨ ص
(١٠)
سِرّ دعوت اهلبيت به نماز از سوى پيامبر
٩ ص
(١١)
شهادت به اقامه نماز امام رضا (ع) در زيارت حضرت
١٠ ص
(١٢)
نماز، مهمتر است
١٠ ص
(١٣)
كناره گرفتن اميرمؤمنان (ع) براى گزاردن نماز، در اوج جنگ
١١ ص
(١٤)
تباه كردن نماز از طرف نسلهاى بعد از نوح
١٢ ص
(١٥)
فرستاده شدن طبيب عرشى پس از ششصد سال
١٣ ص
(١٦)
تلاش دشمن براى خواب كردن مردم
١٤ ص
(١٧)
آمدن پيامبر با نسخه قرآن
١٦ ص
(١٨)
سؤال درمان از طبيبان دين كن
١٨ ص
(١٩)
نسخه درمان امام على (ع)
١٨ ص
(٢٠)
روشنى دل با روشنگرىهاى پروردگار عالم در قرآن مجيد
١٩ ص
(٢١)
نتايج روشنگرى پيغمبر اكرم (ص) با قرآن
٢١ ص
(٢٢)
روى آوردن به خيرخواهى خداوند
٢٢ ص
(٢٣)
فصل دوم درمان با قرآن، نيازمند تخصّص
٢٣ ص
(٢٤)
استفاده از روشنگرىهاى خداوند، نيازمند تخصّص
٢٤ ص
(٢٥)
لزوم مراجعه به اهلذكر از نظر قرآن
٢٤ ص
(٢٦)
لزوم مراجعه به افراد آشنا به روايات در زمان عدم دسترسى به اهلبيت
٢٥ ص
(٢٧)
اهميت مجالس روشنگرى خدا از طريق اهلبيت
٢٨ ص
(٢٨)
وعارفان به رواياتشان
٢٨ ص
(٢٩)
آرزوى آمدن آمريكا، ميل به ستمكاران و مخالف با روشنگرى قرآن
٣٢ ص
(٣٠)
قضيه صفوان و ميل به بقاى هارون
٣٣ ص
(٣١)
ميل به ستمكار، موجب شركت در ستمكاريهاى او
٣٥ ص
(٣٢)
فرهنگ شيعه و احتياط درباره ميل به ستمكاران
٣٨ ص
(٣٣)
احتياط تاجر شيرازى در باره استعمال تنباكو در زمان تحريم آن
٣٩ ص
(٣٤)
احتياط شديد مرحوم خرازى
٤٠ ص
(٣٥)
رسيدن آتش در قيامت در صورت ميل به ستمگر در باطن قلب
٤٢ ص
(٣٦)
شركت در جهاد تنها با آرزوى راستين آن
٤٣ ص

درمان گری با قرآن - حسین انصاریان - الصفحة ٢١ - نتايج روشنگرى پيغمبر اكرم (ص) با قرآن

نور ايمان كه در سايه آن، زندگى درستى تا آخر داشت؛ چنان‌كه اميرمؤمنان (ع) مى‌فرمايد: «عَاشَ مُجَاهِدا»: مجاهد زندگى كرد. آيا اين فرد، با ابى‌لهب كه اهل مكه بود، يكى است؟ با ابوجهل يكى است؟ ارزش و قدرش مساوى است، برزخش مساوى است؟ قيامتشان مساوى است؟ چه آيه عجيبى است: «أَوَ مَن كَانَ مَيْتاً»: آيا كسى كه مرده‌دل بود، «فَأَحْيَيْنَاهُ»: پس ما با كمك روشنگرى‌هاى خودمان در همين قرآن، دلش را زنده كرديم. قرآن روشنگر است. پيغمبر با قرآن مردم زمان خود را با خدا آشنا كرد؛ روشنگرى كرد كه اين بت‌ها هيچ‌كاره‌اند؛ اين فرعون‌ها هيچ‌كاره‌اند؛ اين ابولهب‌هايى كه در جامعه شما دارند حكومت مى‌كنند و همه چيزهايتان را به غارت مى‌برند، هيچ‌كاره‌اند؛ همه‌كاره خداست؛ آن هم همه‌كاره مثبت؛ آن هم همه كاره با منفعت.

نتايج روشنگرى پيغمبر اكرم (ص) با قرآن‌

پس با روشنگرى قرآن، پيغمبر اكرم (ص)، مردم را از بت‌پرستى نجات داد و وصل به خداپرستى كرد. چه كار كرد با اين روشنگرى‌هايش!