پيغمبر (ص) را حتما عمل كنند. آن سفارش اين است كه شما بايد هنگام خواندن قرآن، (طهروا افواهكم.)[١]: با دهان و زبان پاك، قرآن را بخوانيد. با دهان يهودى‌مسلك، با زبان مسيحى‌مسلك، با زبان لائيك‌مسلك، با زبان آلوده به حرام، با دهان آلوده به گفته‌هاى باطل، ياوه، سب، ناسزا و فحش، قرآن را نخوانيد. اين قرآن، داراى پاك‌ترين آيات، پاك‌ترين كتاب و پاك‌ترين حكمت است كه بايد در دهان‌هاى پاك جارى بشود؛ يعنى اگر كسى بخواهد قارى مورد قبول خدا باشد، هميشه پاك مى‌ماند؛ دهانش؛ زبانش؛ بدنش؛ جسمش؛ پوستش؛ گوشش. قرآن كريم، حريمِ علم پروردگار است. ورود به اين حريم، بايد با پاكى انجام بگيرد: (لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ.)[٢] برخى از مفسران مى‌گويند: فعل: (لا يَمَسُّهُ)، معناى امرى دارد؛ يعنى‌

[١] ١. مستدرك الوسائل، محقّق نورى، تحقيق مؤسسه آل‌البيت:، ج ١، ص.

[٢] ١. واقعه: ٧٩.