نگاهی به مقام حضرت زینب - حسین انصاریان - الصفحة ٦ - قانون وراثت و حضرت زينب (س)

وصل به يكديگر و از يكديگر بوده و يك حقيقت هستند. از ابراهيم (ع) اوصافش به اسماعيل (ع) منتقل شده و از اسماعيل (ع) نيز اين اوصاف به نسلش انتقال يافته است، و از نسلش، به پيغمبر (ص) و ائمه طاهرين: منتقل شده است.

در كتاب‌هاى لغت هم نوشتند، عرقى كه پيغمبر اكرم (ص) فرموده: «فَانّ الْعِرْقَ دَسَّاسٌ‌»: ريشه و اصل، در پنهانى و به نازكى و باريكى بسيار دخالت‌كننده است‌[١]، معناى آن اين است كه پدران و مادران، اوصاف خود را به اولادشان انتقال مى‌دهند.

نتيجه سخن تا اين جا، اين است كه در يك مرحله، بايد از نظر قانون وراثت، درباره وجود مبارك زينب كبرى (س) بحث كرد و گفت، زينب كبرى (س) بر اساس اين قانون، جلوه ذخيره‌هاى عظيم معنوى چهار شخصيت است؛ يعنى وجود مقدس او، خورشيدى است كه از افق‌

[١] ١. جلال‌الدين سيوطى، الجامع الصغير، ج ١، ص ٥٠٥.