نگاهی به مقام حضرت زینب - حسین انصاریان - الصفحة ١٢ - دانش زينب كبرى (س)

معلّم بشرى هستى‌[١]، و اين درياى دانشى كه در وجود تو موج مى‌زند، مستقيماً الهى و خدايى است، همان‌طورى كه خداوند از دانش بيكرانش در قلب مادرش زهرا (س) قرار داد، از دانش بيكرانش در قلب مطهّر زينب كبرى (س) قرار داد و اين سابقه هم داشت، نه اين كه اولين بار بوده است. اين كه عنايت خدا بر يك انسان، كامل جلوه كند، ما در قرآن مجيد درباره دو نفر صريحاً مى‌بينيم كه خداوند متعال در ايام كودكى آن‌ها، دانش خود را در ظرف قلب آنان ريخته است: يكى مسيح كه در متن قرآن است كه در گهواره، در روز اول تولّد، به يهوديانى كه به مادرش مريم (س) گفتند: «مَا كَانَ أَبُوكِ امْرأَ سَوْءٍ وَ مَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيّاً»[٢]: مريم! پدرت كه آدم بدى نبود و مادرت كه زن پاكدامنى بود، شما هم كه شوهر نكرديد، پس اين بچه را از كجا آوردى؟ مريم (س) اشاره به گهواره‌

[١] ٢. طبرسى، احتجاج، ج ٢، ص ٣١.

[٢] ١. مريم: ٢٨.