نگاهی به مقام حضرت زینب - حسین انصاریان - الصفحة ١٣ - دانش زينب كبرى (س)

كرد. آن جمع يهودى گفتند: «كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيّا»[١]: شما اشاره به گهواره مى‌كنيد، بچه يكروزه كه حرف نمى‌زند كه از ميان گهواره صدا بلند شد: «إِنِّى عَبْدُ اللَّهِ آتَانِىَ الْكِتَابَ وَ جَعَلَنِى نَبِيّاً»[٢]. خود كتاب، علم است. پروردگارعالم كراراً در قرآن مجيد از تورات، انجيل و قرآن تعبير به علم كرده است: «مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ‌».[٣] همه تورات را قرآن مى‌گويد، علم. همه انجيل را مى‌گويد، علم: «آتَانِىَ الْكِتَابَ‌»: خدا علم به من داده، «وَ جَعَلَنِى نَبِيّاً»: و مقام نبوت را به من داده است. مقام نبوت كه همراه با تاريكى، ظلمت و جهل كه نيست؛ علم است؛ علم خدايى كه بچه يكروزه در گهواره را؛ چنان‌كه قرآن مى‌گويد، خزانه علم قرار مى‌دهد.

[١] ٢. مريم: ٢٩.

[٢] ١. مريم: ٣٠.

[٣] ٢. آل‌عمران: ١٩.