پنج پيام - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤١ - ٤
اين امر به عنوان يك تكليف و فريضه براى همه انسان ها در تمامى دوران است و اختصاص به مردم زمان آن حضرت نداشته است.
مودّت نسبت به فاطمه، تكريم و تعظيم آن حضرت، و احياى ياد و خاطره او و ذكر رنجها و مصائبى است كه بر آن وجود نازنين وارد شده است [١].
ما هيچگاه نمىتوانيم آن مصائب را فراموش نماييم و تاريخ گواه بر اين امر است كه در مدّت عمر كوتاه [٢] چه زجرها و ظلمها بر آن يگانه بانو وارد شد كه اميرالمؤمنين على عليه السلام كه در رأس موحّدين است، بعد از شهادت او فرمود: حزن و اندوهم هميشگى است و پايان نمىپذيرد [٣].
آيا با چنين تعبيرى، شيعه حضرت على عليه السلام و امّت
[١]. منابع آن در ص ٢٧ پاورقى ١ بيان شد.
[٢]. منابع آن در ص ١١ پاورقى ١ بيان شد.
[٣]. شرح نهجالبلاغه ابن أبي الحديد ١٠: ٢٦٥.
اصول كافى ١: ٤٥٩ ح ٣، شرح الأخبار ٣: ٧٠، أمالى مفيد: ٢٨٢ ح ٧، نهج البلاغة صبحي صالح: ٣١٩- ٣٢٠ خطبه ٢٠٢، أمالى طوسى: ١٠٩ ح ١٦٦، دلائل الإمامة: ١٣٨ ح ٤٦، روضة الواعظين ١: ١٥٢، مناقب ابن شهرآشوب ٣: ٣٦٤، كشف الغمة ٢: ١٣١، ١٣٢، بحارالأنوار ٤٣: ١٩٣ ح ٢١ و ص ٢١١ ح ٤٠، الغدير ٩: ٥٠٩، احقاق الحق ١٠: ٤٨١، عوالم العلوم فاطمة الزهراء عليها السلام ٢: ١١٢١- ١١٢٤ ح ١- ٣، مسند فاطمه عليها السلام عطاردى: ٣٩٤ ح ٣ و ص ٤٠٢ ح ٢.