معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١٦
پیک جوان
آرزومندى حسين
˜ جزیرۀ قشم؛ نگینی در آبهای خلیج فارس
بسیارند کسانی که بارها برای استفاده از مزایای مناطق آزاد از جمله، خرید اجناس و پوشاک به جزیرۀ قشم سفر کردهاند، اما شاید حتی یکبار هم به ذهنشان خطور نکرده که این منطقه ممکن است چه دیدنیهای منحصر به فردی داشته باشد. به طور معمول فصلهای پاییز و زمستان و اوایل بهار، بهترین زمان مسافرت به این منطقۀ زیباست.
جزیرۀ قشم با نام جنگلهای حرا، گره خورده است. این گیاه، درختچهای است در اندازههای متفاوت سه تا شش متر که هنگام مَدّ دریا تا گلوگاه، در آب فرو میرود و با خاصیت تصفیهای که در پوست آن تعبیه شده است، بخش شیرین آب دریا را جذب و نمک آن را دفع میکند. سازمان ملل و چندین مرکز جهانی پرندهشناسی، جنگلهای حرای قشم را بهعنوان میراث طبیعی جهان انتخاب کردهاند.
اگر به جزیرۀ قشم سفر کردید، فرصت دیدار از جزیرۀ هنگام را از دست ندهید. در طول مسیر از تماشای کوههای منطقه که شکل کاملاً ویژهای دارند و از لایههای رسوبیِ افقی و کاملاً موازی تشکیل شدهاند، غافل نشوید. تماشای گلههای شتر که گاه و بیگاه در دشت کویری منطقه دیده میشوند، خالی از لطف نیست.
پس از طی مسافتی چند کیلومتری به سمت روستای شیبدراز، حتماً از زلالی آب دریا حیرت خواهید کرد. مشاهدۀ دلفینهای بازیگوش که در گوشه و کنار، از آب بیرون میپرند و تواناییهایشان را به رخ میکشند، دیدن ساحل نقرهای و ماسههای کبود رنگی که میدرخشند، تماشای سفرهماهیها و عروسهای دریایی و دیگر ماهیهای زیبای دریای جنوب، خاطرۀ خوشی را در ذهنتان ماندگار خواهد کرد.
در سفر به قشم، دیدار از درۀ ستارگان و خلیج لاکپشتها را از دست ندهید. پس از طی مسافتی، ناگهان گسترهای از آبهای نیلگون خلیج فارس را از ارتفاعی حدود پنجاه متر در مقابل خود میبینید. چشمانداز آن به قدری زیبا و هوا به اندازهای لطیف است که تا مدتی از خود بیخود میشوید. سکوت منطقه برای کسانی که از هیاهوی شهر گریختهاند، رؤیایی است. از اینجا میتوانید جزیرۀ ناز را نیز ببینید که راه ارتباطی آن هنگام مدّ، در زیر آب پنهان میشود. اگر به پایین دره نگاه کنید، گاه و بیگاه لاکپشتهای بزرگی را میبینید که برای نفسگیری سرشان را از آب بیرون میآورند. تماشای گلههای ماهی از این فاصله فرصتی است که کمتر برای کسی پیش میآید.
جزیرۀ قشم جاذبههای دیدنی دیگری نیز دارد که به همین مقدار بسنده میکنیم. اما از ما میشنوید برای یکبار هم که شده از این منطقۀ زیبا دیدن کنید، مطمئن باشید پشیمان نخواهید شد.
˜ آشنایی با ناتو و اهداف آن
اتحادیۀ نظامی آتلانتیک شمالی (ناتو) در سال ١٩٤٩ با حضور کشورهای آمریکا، انگلیس، فرانسه، کانادا، بلژیک، هلند، لوکزامبورگ، ایتالیا، دانمارک، نروژ، ایسلند و پرتغال شکل گرفت که هدف عمدۀ آن، ایجاد یک اتحادیۀ نظامی قدرتمند در مقابل کمونیستها در اروپا بود. به همین منظور کشورهای دیگری از جمله ترکیه، یونان و آلمان نیز بعدها به عضویت ناتو درآمدند.
زمانی که ناتو شکل گرفت جنگ سرد، دو ابرقدرت جهان را در آستانۀ جنگی دیگر قرار داده بود. در آن مقطع زمانی هرچند آمریکا و شوروی پا را از جنگ سرد فراتر نگذاشتند، در گوشه و کنار جهان دست به جنگافروزی زده و مشکلاتی را برضدّ هم به وجود آوردند؛ که از آن جمله میتوان به جنگهای ویتنام و کره اشاره کرد که در یک سوی آن کمونیستها قرار داشتند.
با وجود آنکه شوروی سابق و رژیمهای کمونیستی در شرق اروپا، آفریقا و افغانستان به ورطۀ سقوط افتادهاند، هنوز ناتو و اتحادیۀ اروپایی نهتنها از بین نرفته یا محدود نشدند، بلکه توسعه یافته و کشورهای جدیدی را به عضویت پذیرفتهاند، که از آن جمله میتوان به نفوذ آنها در شرق اروپا و حتی جمهوریهای شوروی سابق اشاره کرد. هرچند رئیس جمهور جدید شوروی یکی از اهداف خود را مقابله با توسعۀ ناتو اعلام کرد، اما این اتحادیۀ نظامی طی سالهایی که از شکلگیری و گسترش آن گذشته، همواره سعی نموده خود را با شرایط همآهنگ کرده و دامنۀ فعالیتش را گسترش دهد.
˜حضور ناتو در افغانستان و جنگ با تروریسم
نقشی که در جنگ بوسنی در یوگسلاوی پیشین ایفا کرد گویای این واقعیت است که ناتو از یک سازمان و اتحادیۀ نظامی که هدفش مقابله با کمونیسم و شوروی در غرب اروپا بود به شکلی نظامی و امنیتی در گوشه و کنار جهان تبدیل شده است.
با پایان جنگ سرد، ناتو سیاست جدیدی را در پیش گرفته و درصدد بازسازی خود برآمده و در این زمینه پیشنویس خطّمشی جدید خود را تهیه کرده که قرار است پس از تأیید ٢٨ عضو آن در اجلاس نوامبر در لیسبون (مرکز پرتغال) اجرا شود.
افزایش روزافزون توانایی مداخله و رویارویی با تهدیدهای پیشِرو، اجرای چهار مأموریت نظامی مرتبط با یکدیگر و به هم پیوسته که از جملۀ آنها بازدارندگی، پیشگیری و دفاع در مقابل تجاوزهای احتمالی است، لزوم موافقت تمام اعضای اتحادیه با هرگونه تغییر جغرافیایی، همکاری با روسیه، افزایش بودجۀ ناتو بالغ بر دویست میلیون یورو، عضوگیری جدید از کشورهای علاقهمند به پیوستن در ناتو، تشکیل ارتشی آماده به خدمت و انعطافپذیر که قادر به فعالیت در نقاط دور باشد و ... از جمله موارد ارائه شده در این پیشنویس است.
˜ قدیمترین شهر جهان
شوش، کهنترین شهر جهان، حدود پنج یا چهار هزار سال پیش از میلاد به عنوان کانون مذهبی ساکنانِ دشت اطراف آن، شکل گرفته و در ردیف نخستین شهرهای متمدن دنیا شناخته شده است.
شوش در میان دشتی وسیع بر فراز چهار تپۀ مرتفع در جنوب غربی ایران بنا شده است. مردم فلات ایران از خشک شدن تدریجی دشت شوش استفاده کرده و از درههای مرتفع مُشرِف بر آن، برای سکونت بهره گرفتهاند.
میسیون فرانسوی که مطالعات وسیعی در خصوص پیدایی تمدنهای باستانی انجام داده است، در خصوص شهر باستانی شوش چنین میگوید: حدود سه هزار سال قبل از میلاد مسیح، تجارت و بازرگانی، پیدایی خط و نوشتن کتاب، یعنی شگفتانگیزترین اختراعات بشری در جنوب ایران تحقق یافته است.
در شوش زندگی شهرنشینی جالبی شکل گرفت و این شهر به صورت پایتخت نیرومند امپراتوری عیلامی که تمدن آن تلفیقی از تمدنهای سومر و آکار بود، درآمد. از دل خاک شوش، دهها کتیبه و نوشتههای تاریخی بهدست آمد که در مورد مذهب و جنگهای تاریخی و تمدن بشری سخن گفته است و وجود امپراتوری عیلامی را در هزاران سال پیش اثبات میکند.
نخستین کسی که ویرانههای شوش باستان را بازشناسایی کرد، بنجامین بن جناح، خاخام کلیمی بود که بین سالهای ١١٦٣ و ١١٧٣ میلادی برای بررسی وضعیت کلیمیان در ایران بهسر میبرد. وی هنگام زیارت دانیال نبی(ع) از تپههای باستانی شوش نیز دیدن کرد.
عملیات اکتشاف باستانشناسی در شوش از سال ١٨٥٠ میلادی آغاز شد و در چندین مرحله ادامه یافت که حاصل آن کشف آثار باارزش و شکوهمندی از تمدن و فرهنگ اقوام عیلامی، هخامنشی و اسلامی بوده است.
˜ Note book ها، Net book ها و Umpcها چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟
امروزه شما در بازار رایانههای موبایل با Lap topها، Note bookها، Net bookها و Umpcها (ultra- mobile pc) مواجه میشوید. اما این ابزارها واقعاً چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟ آیا این نامها صرفاً نامهای قابل جایگزینی با یکدیگرند؟
پاسخ به سؤالهای مزبور به این موضوع بستگی دارد که آنها را از چه شخصی بپرسید. یک فرد میتواند یک pc را یک نتبوک بنامد، درحالیکه فرد دیگری اصرار دارد که آن یک نوتبوک است. با اینحال، رهنمودهایی کلی وجود دارند که میتوانید در این زمینه از آنها استفاده کنید.
رایانههای نوتبوک، لپتاپ و نتبوک از شکل ساخت ابتدایی مشابهی استفاده میکنند، اما وجه تمایز اصلی آنها در اندازههایشان است. بهطورکلی، رایانههای نتبوک کوچکتر و سبکتر از رایانههای نوتبوک هستند. با وجود این، هیچ اندازۀ مشخص یا کلاسهای وزنی برای رایانه وجود ندارد. برای مثال اگر رایانهای یک نمایشگر یازده اینچی داشته باشد، آیا نوتبوک است یا نتبوک؟ این همان نقطهای است که مردم با یکدیگر مخالفت کنند.
بحث را با لپتاپها و نوتبوکها آغاز میکنیم. برخی، از این دو عبارت به صورت «تبادلپذیر» استفاده میکنند، زیرا بسیاری از لپتاپهای موجود در بازار، کوچکتر و سبکتر از گذشتگان خود هستند. با رشد فنآوری لپتاپ، تولیدکنندگان توانستهاند قدرت بیشتری را در بستهبندیهای کوچکتر جای دهند. در واقع فرمت نوتبوک اکنون به صورت یک نرم عمومی درآمده است. اما هنوز لپتاپهایی وجود دارند که بزرگتر از آن هستند که بتوان آنها را نوتبوک به حساب آورد.
رایانههای نوتبوک سبکتر از لپتاپهایی هستند که در قسمت قبلی به آن پرداختیم. نوتبوکها معمولاً دارای نمایشگرهایی در ابعاد دوازده تا هفده اینچ بوده و وزنی معادل ٣/٢ تا ٧/٢ کیلوگرم دارند. اما رایانههای نتبوک محصولات نسبتاً تازهواردی در بازار رایانه هستند. در تعریف کلیِ یک رایانۀ نتبوک میتوان گفت که کوچکتر، ضعیفتر و ارزانتر از رایانههای نوتبوک است. رایانههای نتبوک معمولاً نمایشگرهایی کوچکتر از دوازده اینچ داشته و وزن آنها کمتر از یک کیلوگرم است.
اما umpcها چیستند؟ از نظر فنی، این اصطلاح بهطور اختصاصی برای یک محصول مایکروسافت بهکار برده میشود. این محصول یک رایانۀ Table است (یک صفحۀ نمایش رایانه را بدون صفحهکلید در نظر بگیرید). اینترفیس اکثر umpcها یک نمایشگر لمسی با یک قلم stylus و یک آرایه از کلیدهای فیزیکی است که در طرفین نمایشگر آن قرار گرفتهاند. این Tableها همانند نتبوکها سبک بوده و به نمایشگرهای کوچکی در دامنۀ چهار تا هفت اینچ مجهّز هستند.
بعضی از مدلهای umpc دارای یک صفحهکلید Qwerty کامل هستند که شما میتوانید آن را از زیر صفحۀ نمایش بیرون بکشید. گروه دیگری از این ابزارها صرفاً بر اینترفیس صفحۀ لمسی تکیه دارند. اکثر umpcها سیستم عامل ویندوز ویستا را اجرا میکنند، درحالیکه قابلیت حمل umpcها بیشتر از نوتبوکهاست، اما گرانتر از نتبوکها هستند.
˜حصیربافی، قدیمترین صنعت دستی در ایران
حصیربافی یا بافت بوریا، یکی از قدیمترین صنایع دستی در ایران و استان سیستانوبلوچستان محسوب میشود.
براساس اسناد و مدارک موجود، نخستین زیراندازهای بشری از نی و گیاهانی تهیه شده که در باتلاقهای بینالنّهرین میروییده و اولین سرپناهها پس از زندگی در غارها به کمک حصیر و نی پدید آمدهاند.
حصیربافی در بسیاری کشورهای جهان بهویژه آن دسته از کشورهایی که به مواد اولیۀ مورد نیاز این رشته دسترسی دارند، مرسوم بوده است. حصیربافی در ایران نیز سابقهای طولانی دارد و صنعت پررونق بافت حصیر و نی در منطقۀ سیستان در کنار دریاچۀ هامون زمانی به حدی گسترده بود که فرآوردههایش به همۀ نقاط کشور صادر میشد.
امروزه در مناطق مختلف ایران، بهویژه نواحی شمالی و جنوب، هر کجا که دسترسی به برگ درخت خرما، ساقۀ گندم، نی و ترکه امکانپذیر باشد، میتوان نشانههایی از حصیر و سبدبافی را یافت. فقط در سیستانوبلوچستان بیش از سیصد نوع حصیربافی وجود دارد.
از حصیر میتوان کفش، سبد، طناب، زیرانداز و جانماز تولید کرد.
همچنین برخی از ساکنان محلی سیستانوبلوچستان خانههای خود را که «کپر» نام دارد، از حصیر میسازند.
مواد اولیۀ حصیربافی، برگ درخت خرما (پیش)، برگ درخت خرمای وحشی ماده (داز) و ساقههای نی باتلاقی اطراف دریاچۀ هامون در زابل است.
مواد اولیۀ وسایل مورد استفاده در حصیربافی بسیار محدود و شامل ابزارهایی ساده و ابتدایی نظیر داس، انواع کارد، سوهان، درفش، قیچی و سوزن است. این ابزار معمولاً برای قطع گیاهان و پیراستن آنها به منظور آمادهسازی مواد اولیه، مورد استفادۀ صنعت حصیربافی قرار میگیرد.
علاوه بر ایران، کشورهای برمه، هنگکنگ، هند، اندونزی، ژاپن، کره، مالزی و پاکستان، از جمله تولیدکنندگان محصولات حصیری محسوب میشوند.
استانهای سیستانوبلوچستان، خوزستان، هرمزگان، بوشهر، کرمان، فارس و مازندران از جمله مناطق تولید حصیر در ایران هستند.
˜فیلترینگ و کاربردهای آن
فیلترینگ یعنی بلوکه کردن سایتها، سانسور، قطع ارتباط، نظارت و محدود کردن دسترسی به سایتها و اطلاعات موجود در آنها با استفاده از فنآوریهایی مانند فایروالها (دیوارهای آتشین)، فیلترها و جعبههای سیاه است.
کاربردهای فیلترینگ
١. قطع دسترسی افراد به اطلاعات طبقهبندی شده در شرکتها، سازمانها، ادارهها و ... ؛
٢. جلوگیری از دسترسی هکرها به اطلاعات؛
٣. منع دسترسی به محتویات غیراخلاقی؛
٤. قطع دسترسی به مطالبی نظیر خشونت، مواد مخدّر، الکل، قمار و ... ؛
٥. ممانعت از دسترسی به مطالب سیاسی؛
٦. محدود کردن میزان استفاده از شبکۀ جهانی (شبکۀ جهانی اطلاعرسانی)؛
٧. جلوگیری از دسترسی به مطالب دینی یا ضدّ دینی.
و در نهایت، فیلترینگ ممکن است در حد کلّ شبکۀ جهانی اِعمال شود؛ به این معنا که استفاده از شبکۀ جهانی در یک محیط یا در یک بازۀ زمانی کاملاً ممنوع شود.
فیلترینگ در جهان
تاکنون قریب به پنجاه کشور جهان در خصوص حق دسترسی به اطلاعات، قوانین ویژهای را وضع کردهاند و بیش از سی کشور نیز تصویب این قانون را در دستور کار خود قرار دادهاند. به موجب این قانون، دولتها برخلاف گذشته که مالکان اطلاعات بودند به تدریج به واسطههای اطلاعاتی بدل خواهند شد.
بررسی کشورهایی که از ضریب بالای نفوذ شبکۀ جهانی و وضع قانون حق دسترسی برخوردارند، نشان میدهد که بین رشد شبکۀ جهانی و آزادی حق دسترسی به اطلاعات، رابطه وجود دارد. تقریباً تمام کشورهایی که از توسعۀ شبکۀ جهانی برخوردارند، قانون حق دسترسی به اطلاعات را تصویب کردهاند. ایران از جمله کشورهایی است که این قانون را تصویب نکرده است.
بسیاری از کشورها برای ورود برنامهها یا ترویج آنها از مرزهایشان، محدودیتهایی را ایجاد کردهاند. وسعت و شدت این محدودسازی در هر کشور، بازگوکنندۀ سنّتهای خاص سیاسی، فرهنگی، مذهبی و قانونی آن کشور است.
بعضی کشورها همچنین انتشار یا انتقال موضوعاتی را که براساس جنسیت و نژاد به بدگویی میپردازند، تخلف تلقی میکنند. در برخی کشورهای دیگر، انتشار موضوعاتی که از دولت انتقاد کرده یا اتحاد و همبستگی ملی یا نژادی را تهدید کند، جرم محسوب میشود.
فیلترینگ در ایران
تا قبل از تنها مصوّبۀ دولتی در این زمینه، یعنی مصوّبۀ شورای عالی انقلاب فرهنگی، شبکۀ جهانی به شکلی پراکنده و خودسرانه از سوی شرکتهای خدماتدهنده یا مخابرات مورد فیلتر قرار میگرفت؛ اما این مصوّبه با تشکیل شورای سهنفره متشکل از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اطلاعات و صداوسیما که البته بعدها دو نمایندۀ دیگر از سازمان تبلیغات اسلامی و شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز به آن افزوده شدند عملاً بحث فیلترینگ شبکۀ جهانی و پالایش صفحات آن را به شکلی قانونی مورد توجه قرار داد.
شیوۀ کار کمیتۀ سهنفره بدینگونه بود که آنها با بررسی محتوای سایتهای مختلف و ارائۀ فهرستهایی به مخابرات (شرکت ارتباطات دادهها) خواستار مسدود کردن آن میشدند.
مکانیزمهای فیلترینگ و سیستم آن باعث کندی سرعت شبکۀ جهانی و در نتیجه ایجاد مشکل برای اتصال کاربر به آن میشود و سرعت سایتهایی را که فیلتر نیستند نیز کُند میکند. سیستم فیلترینگ باعث میشود کاربر برای استفاده از سایتهای فیلتر نشده هزینۀ بیشتر و وقت بیشتری را نیز تلف کند. سیستم فیلترینگ باعث شده بسیاری از سایتهای علمی و مفید بیجهت فیلتر شوند، چراکه این سیستم سیستمی الکترونیکی بوده و برای فیلتر سایتها از کلماتی استفاده میکند که در خود ضبط دارد و بر همین اساس بیشتر سایتهای پزشکی و مفید در کشور فیلتر هستند و این امر باعث محرومیت کاربران از این سایتها میشود.
˜ مسجد آققلعه
جوین در قدیم، ولایتی بزرگ بود که از جنوب به ولایت بیهق، از غرب به بسطام، از شمال به جاجرَم و اسفراین و از شرق به نیشابور منتهی میشد. این منطقه از قدیم به علت خاک حاصلخیز و شرایط اقلیمی، محیطی مساعد برای کشاورزی و ایجاد کانونهای زیستی و مراکز جمعیتی بوده است. از سوی دیگر، دشت جوین گذرگاهی طبیعی و مناسب را برای ارتباط بین مراکز فرهنگی و تمدنی شرق و غرب ایجاد کرده است و اولین شهر خشتی خراسان بزرگ با نام آققلعه در این منطقه بنا شد.
علاوه بر عوامل طبیعی و اقلیمی، عوامل مذهبی و اعتقادی نیز در شکلگیری کانونهای جمعیتی فرهنگی دشت جوین نقش مؤثّری داشته است که آرامگاههای معصومزادگان و بزرگان مذهبی و مساجد مربوط به دورههای مختلف اسلامی که در سطح دشت قرار دارد، دلیلی بارز بر این ادعاست.
مسجد آققلعه یکی از مراکز دیدنی این شهر تاریخی و باستانی است که به صورت ایوانی ساخته شده و گنبدخانۀ آن پشت ایوان قرار گرفته است. طاق ایوان، جناغی است و در طرفین ایوان منارهای آجری با تزئینات آجری لوزی و خفته راسته قرار دارد. پلان گنبدخانه، مربع است و درگاهی در اضلاع شرقی و غربی در ارتباط با شبستان وجود دارد و برای تبدیل پلان مربع به هشتضلعی با استفاده از قاعدۀ سهکنج پلان به هشتضلعی تبدیل و سپس به ١٦ و ٣٢ و با ایجاد گنبد به شکل گردچین پوشش شده است.
دیوار گنبد دارای کتیبهای به خط ثلث در زمینۀ لاجوردی است که از ضلع جنوبی با سورۀ جمعه آغاز شده و دربرگیرندۀ تمام اضلاع گنبدخانه است. شبستانها دارای دو ستون عرضی به شکل مربع و چهار ستون طولی است. در وسط دیوار جنوبی شبستان محراب وجود دارد. باستانشناسان قدمت این مسجد تاریخی را همدوره با گنبد سلطانیۀ زنجان و مقارن با حکومت الجایتو دانستهاند.
˜ گرافیک را بهتر بشناسیم
اساساً تعریف و حدود قلم و هنر (گرافیک) از لحاظ لغوی، «ترسیمی» و «نگارشی» است. بر این مبنا، هنر گرافیک، هنری است که ترسیم کردن و نگاشتن، ارکان اصلی آن را تشکیل میدهد. از حیث ردهبندی هنرها، گرافیک شاخهای از هنرهای تجسمی به شمار میآید.
وقتی در خیابان هستید به تابلوها خوب نگاه کنید. تابلوی اول از وجود یک غذاخوری خبر میدهد. تابلوی دوم مکان یک باجه است و تابلوی سوم میگوید که آنجا یک جایگاه سوخترسانی است. البته این اطلاعات به زبان نوشتاری بیان نشده است، چراکه امروزه گرافیک، زبان تصویری است که با ساختِ علائم و نشانهها پیامها را سریعتر انتقال میدهد.
البته نباید تصور کرد که زبان تصویری (ارتباط تصویری) تنها به ساخت علائم و سمبلهای تصویری بسنده میکند، بلکه هنر ارتباط تصویری حیطۀ وسیعی را دربر میگیرد که از آن جمله میتوان به نوشتن زیبایی کلمات، رسم منحنی و نمونههای آماری، تهیۀ آگهی مطبوعاتی و صفحهآرایی نیز اشاره کرد. در این زمینه، گرافیک پا را فراتر گذاشته و در سینما و تلویزیون نیز کاربرد دارد.
امروزه از گرافیک برای عنوانبندی (تیتراژ) فیلمها، برنامههای تلویزیونی و تصاویر متحرک طراحی شده (انیمیشن) استفاده میشود.
ارتباطهای تصویری، تاریخی طولانی دارد. وقتی انسان اولیه برای غذا شکار میکرد و جای پنجههای حیوانی را در گِل میدید، در حقیقت به شکل گرافیکی نگاه میکرد؛ او در فکرش حیوانی را میدید.
اما گرافیک در ایران چگونه شکل گرفت؟ این یک واقعیت است که گرافیک معاصر کشورمان از اروپا وارد ایران شد، چون اساساً فنّ چاپ از آنجا به ایران منتقل شد. در قرن نوزدهم با گسترش صنعت چاپ در آلمان و دیگر کشورهای اروپایی، این هنر در ایران نیز جان گرفت. یک بررسی اجمالی در تاریخ چاپ و روزنامه در ایران نشان میدهد که همزمان با چاپ، هنر گرافیک معاصر نیز پایهگذاری شد.
تصویرسازی، طراحی روی جلد کتاب، صفحهآرایی مجلات و روزنامهها، تهیۀ پوستر و بروشور و حتی گرافیک تلویزیونی از جمله مواردی است که امروزه حیطۀ کاری گرافیستها را تشکیل میدهد. این به آن معناست که گرافیست تعیین میکند که برای مثال: مجری تلویزیون چه لباسی با چه رنگی بپوشد که هم مناسب باشد و هم تفاوت رنگ در گیرنده اعم از رنگی یا سیاه و سفید به خوبی مشخص شود.