معارف اسلامی
(١)
ساقیا/حرم راز - هاشمی سید سعید
١ ص
(٢)
سخن اهل دل - پورشریف حسین
٢ ص
(٣)
اول دفتر/بده بستانهای عقیدتی - باباجانی علی
٣ ص
(٤)
نیایش - پورنجاتی مصطفی
٤ ص
(٥)
نامهای نیکو - مهریار محمد
٥ ص
(٦)
جانِ جان - مهریار محمد
٦ ص
(٧)
جوانان و عرفانهای نوظهور - مغیثی فاطمه
٧ ص
(٨)
آدمهای این جوری /فخرفروشی - باباجانی علی
٨ ص
(٩)
در اعماق -
٩ ص
(١٠)
راه و رسم دعوت - رضوی سید علی اکبر
١٠ ص
(١١)
بفرمایید ساندویچ - هاشمی سید ناصر
١١ ص
(١٢)
عرفان حلقه - قاسمی محمودرضا
١٢ ص
(١٣)
این صفحه مال امامحسین(ع) است -
١٣ ص
(١٤)
یاد ایّام - صحفی سید عباس
١٤ ص
(١٥)
گام به گام با بورس -
١٥ ص
(١٦)
سحر حلال /به خدایت قسم پدیده تویی -
١٦ ص
(١٧)
معرفی مؤسسهی «بهداشت معنوی» -
١٧ ص
(١٨)
والْش و جنبش اندیشهی نو - حسن زاده رسول
١٨ ص
(١٩)
در محضر تاریخ /ابولهب - هاشمی سید ناصر
١٩ ص
(٢٠)
جوانان امروز - خسروی علی
٢٠ ص
(٢١)
گپوگفت جوانی - رضوی سید علی اکبر
٢١ ص
(٢٢)
اتوبوس/قسمت یکم - شکرانی مریم
٢٢ ص
(٢٣)
مثبت/چند کلمه با شما - فریبرز سهیلا
٢٣ ص
(٢٤)
بحر طویل - فریبرز سهیلا
٢٤ ص
(٢٥)
دِبیفورد و نیمهی تاریک وجود - شفوی مرتضی
٢٥ ص
(٢٦)
دیگران/کتابت را جا بگذار! - امیری زینب
٢٦ ص
(٢٧)
خوردنی و سلامت - زمانی هاجر
٢٧ ص
(٢٨)
اوشو، در برابر خانواده - عشقی داریوش
٢٨ ص
(٢٩)
بررسی و تحلیل فیلم 2012 - قهرمانی علی
٢٩ ص
(٣٠)
روزنوشت - هدایتی ابوذر
٣٠ ص
(٣١)
خانهی امن/مسجد دِجینه - شهبازی عصمت
٣١ ص

معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٣١

خانه‌ی امن/مسجد دِجینه
شهبازی عصمت

«مسجد جامع دجینه»، بزرگ‌ترین مسجد خشتی جهان است. این مسجد در شهر «دجینه» یکی از شهرهای بزرگ کشور مالی قرار دارد.

این مسجد در قرن سیزدهم هجری، توسط «سلطان کونبرو»، ساخته شد و بعدها جانشین سلطان کونبرو آن را گسترش داد.

این مسجد از خشت، گل و تیرک‌های چوبی ساخته شده است. دیوارهای مسجد دجینه بسیار عریض است که این ویژگی مسجد، از نظر معماران بسیار مهم است؛ زیرا هوای داخل مسجد در طول روز خنک‌تر از بیرون و شب‌ها هم گرم‌تر است.

نمازخانه‌ی مسجد، نود ستون چوبی دارد که نقش نگه‌دارنده‌ی سقف گلی مسجد را دارند. این نمازخانه ظرفیت سیصدهزار نمازگزار را دارد.

برای تهویه‌ی هوای مسجد، دریچه‌های سفالی روی سقف تعبیه شده است. این دریچه‌های سفالی به دست زنان شهر دجینه ساخته می‌شود. معماران جهان اسلام در ساخت این مسجد نقش داشته‌اند؛ امّا زیبایی ظاهری این مسجد، مخصوص فرهنگ مردم دجینه است. مردم این شهر از مواد و مصالح محلی، مثل خشت، سفال، تیرهای چوبی و‌... برای ساخت مسجد استفاده کرده‌اند.

در گذشته در این مسجد فقط مراسم مذهبی و نماز برگزار می‌شد؛ امّا امروزه در این مسجد فعالیت اجتماعی نیز انجام می‌شود؛ مثلاً: سالانه در فصل بهار، فستیوالی در این مسجد برگزار می‌شود که مردم کنار مسجد جمع شده، غذای مورد علاقه‌ی‌شان را درست کرده مسابقات محلی برگزار می‌کنند. هم‌چنین، در این روز مردان و پسران جوان قسمت‌های آسیب‌دیده‌ی مسجد را مرمت می‌کنند.﷼