نشریه حوزه - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٥ - انگيزه رويكرد علاّمه نراقى به بحث ولايت فقيه

( ١٦٩ )

انديشه جانشينى فقيه جامع نگر عادل پرهيزكار شجاع و با تدبير آگاه به زمان و آشناى به رموز سياست از امام معصوم (ولايت فقيه) در كلام و فقه شيعه ريشه اى بس ژرف دارد.

از ديرباز اين مقوله مورد كندوكاو و پژوهش بوده و هر گروه آن را به گونه اى به بوته نقد و بررسى نهاده است.

برابر ديدگاه اينان ولايت فقيه اصل محورى است به گونه اى كه ديگر مقوله ها گزاره ها و پرسمانها با توجه به اين اصل طرح شده و بر اين استوانه استوار شده اند.

فقيه محورى و نقطه پرگار جامعه بودن فقيهان حتى در عصر حضور امامان(ع) نيز نمود چشم گيرى داشته; زيرا امامان(ع) در روزگار چيرگى ستم پيشگان پيروان خود را وانگذارده بودند كه آنان به هرسمت و سويى بخواهند حركت كنند و هر سياست و جهت گيرى سياسى را برگزينند. در اين نظام فكرى كه امامان پى ريخته بودند پيروان آنان مى بايست با جهت نمايى دانايان به دين و فقيهان آگاه حركت كنند و حتى در امور