١ - على بن ابى طالب ((عليه السلام)) اما على بن ابى طالب ((عليه السلام)) كه به دلالت آيهء مباهله، نفس پيامبر ((صلى الله عليه وآله و سلم)) است، نقل شده كه پيامبر اكرم ((صلى الله عليه وآله و سلم)) مى فرمود:
" من آذى عليا فقد آذاني " (١) هر كس على را اذيت كند مرا اذيت كرده است، و مى فرمود:
" من سب عليا فقد سبني " (٢) هر كس على را دشنام دهد مرا دشنام داده است، چنان كه در حديثى آمده است:
كسى بر على ((عليه السلام)) خرده گرفت پيامبر اكرم ((صلى الله عليه وآله و سلم)) با چهره اى خشمگين رو به او كرده و سه مرتبه فرمود:

١ - حاكم نيشابورى در المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٢٢ از عمرو اسلمى نقل مىكند كه:
گفت: با على ((عليه السلام)) به يمن رفتيم در اين سفر از آن حضرت چيزى مشاهده كردم كه مرا خوش نيامد و در دلم از وى خشمگين بودم، چون به مدينه بازگشتيم در مسجد شكايتم را بازگو كردم، خبر سخنان من به پيامبر ((صلى الله عليه وآله و سلم)) رسيد، يك روز صبح وارد مسجد شدم، پيامبر ((صلى الله عليه وآله و سلم)) در ميان جمعى از اصحابش بود، چون چشمش به من افتاد، با تندى به من خيره شد، تا اينكه نشستم، فرمود: اى عمرو به خدا قسم تو مرا آزردى، گفتم: پناه مى برم به خدا كه شما را اذيت و آزارى كرده باشم، يا رسول الله! فرمود: چرا، هر كس على را اذيت كند حتما مرا اذيت كرده، سپس حاكم مى گويد: اين حديث سندش صحيح است هر چند بخارى و مسلم آن را نقل نكرده اند و ذهبى نيز صحت سند اين حديث را تأييد مىكند.
٢ - سنن كبرى نسائى، ج ٥، ص ١٣٣ ب ٣٩ من سب عليا فقد سبني حديث ٨٤٧٦.

(٩٣)