رسالة في الغناء - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ١٠

برخى براى حلّيت غنا در قرآن تعليلهايى مىآورند، گاهى گويند:

در قرآن- كه حكمت و موعظه است- غنا راه ندارد. يكبار مىگويند: حقيقت غنا را عرف تشخيص مىدهد و عرف چنين مواردى را غنا نمىنامد، گاهى گويند: غنا بودن اين مورد ثابت نشده است.

آنگاه با پاسخى طولانى اين تعليلها را از درجۀ اعتبار ساقط مىكند.

و سرانجام در پايان رساله دستور العملى ارزنده و سودمند آورده و در آغاز آن گويد: «شايستۀ شأن اهل طاعت و تقوا تورّع است و احتياط». [١]

على مختارى

[١] براى آگاهى از شرح حال و آثار محقّق سبزوارى به اين منابع رجوع كنيد: رياض العلماء، ج ٥، ص ٤٤؛ وقائع السنين و الأعوام، ص ٥٠٢- ٥٠٣، ٥٢٤، ٥٢٩؛ روضات الجنات، ج ٢، ص ٦٨- ٧٨؛ الروضة النضرة في علماء المائة الحادية عشرة، ص ٧١- ٧٢؛ الذريعة، ج ١٦، ص ٦٠- ٦١؛ الكنى و الألقاب، ج ٣، ص ١٣٢- ١٣٣؛ مكارم الآثار ج ٣، ص ٨٢٣؛ الفوائد الرضوية، ص ٤٢٥؛ أمل الآمل، ج ٢، ص ٢٥٠؛ دين و سياست در دورۀ صفوى، ص ٢٠٣- ٢١٢؛ خاندان شيخ الإسلام اصفهان، ص ٨٨- ١٠٠؛ لباب الألقاب في ألقاب الأطياب، ص ٩٢- ٩٣.