توضيح المسائل (فارسي) - السيد محمد صادق الروحاني - الصفحة ١٩٢ - تشهد

مسأله ١١٠٤ - در سجده واجب قرآن بايد جاى پيشانى انسان غصبى نباشد و جاى پيشانى او از جاى زانوها و سر انگشتان بيش از چهار انگشت بسته بلندتر نباشد، ولى لازم نيست با وضوء يا غسل و رو به قبله باشد و عورت خود را بپوشاند و بدن و جاى پيشانى او پاك باشد و نيز چيزهايى كه در لباس نمازگزار شرط مى باشد، در لباس او شرط نيست.
مسأله ١١٠٥ - بايد در سجده واجب قرآن، پيشانى را بر مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است گذاشته و بنا بر احتياط واجب جاهاى ديگر بدن را به دستورى كه در سجده نماز گفته شد بر زمين بگذارد.
مسأله ١١٠٦ - هرگاه در سجده واجب قرآن پيشانى را به قصد سجده بر زمين بگذارد و ذكرى بگويد هر چه باشد كافيست و بهتر است بگويد:
لا إله الا الله حقا حقا لا إله الا الله ايمانا و تصديقا لا إله الا الله عبودية ورقا سجدت لك يا رب تعبدا ورقا لا مستنكفا ولا مستكبرا بل انا عبد ذليل ضعيف خائف مستجير.
تشهد مسأله ١١٠٧ - در ركعت دوم نمازهاى واجب و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا، بايد انسان بعد از سجده دوم بنشيند و در حال آرام بودن بدن تشهد بخواند يعنى بگويد: اشهد ان لا إله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده ورسوله اللهم صل على محمد وآل محمد و بايد به غير اين ترتيب نگويد.
مسأله ١١٠٨ - كلمات تشهد بايد به عربى صحيح و طورى كه معمول است پشت سر هم گفته شود.
مسأله ١١٠٩ - اگر تشهد را فراموش كند و بايستد و پيش از ركوع يادش بيايد