مقدمه‌اى بر فقه شيعه (فارسي) - السيد حسين المدرسي - الصفحة ٤٦ - فصل چهارم: أدوار فقه شيعه

فرصت ها براي در هم شكستن قدرت مخالفان به نحو أكمل استفاده كرد.
أو با آن كه نزد صدوق درس خوانده و شاگرد وى شمرده مى شد در چندين اثر خود أو را كه سر آمد قميان (١٨٧) و رئيس محدثان (١٨٨) بود به شدت مورد حمله قرار داد. در سأله ء تصحيح الاعتقاد كه شرح رساله اعتقادات صدوق است، در مسائل سرويه (١٨٩)، در رساله جواب أهل الحائر ورسائل ديگر عقائد و آراء أو را مورد انتقاد شديد قرار داد. به خصوص در رساله أخير با عباراتى چنان تند به أو تاخت (١٩٠) كه برخى از دانشمندان در صحت نسبت آن به مفيد ترديد كرده اند (١٩١) و برخى ديگر آن را به شريف مرتضى نسبت داده اند (١٩٢) يا از شخصي ثالث دانسته اند (١٩٣) گرچه روشن است كه اين رساله از مفيد است (١٩٤) و بسيارى از مطالب آن عينا همان هاست كه در آثار ديگروى به خصوص تصحيح الاعتقاد (١٩٥) نيز ديده مى شود.
از اين حملات و انتقادات تند و تيز، و اعتراضات ديگر أو به روش أهل الحديث (١٩٦)، برمىآيد كه كار محدثان به جايى رسيده بود كه مفيد براي نجات علمي و فكرى شيعه چاره اى جز چنين خشونت و شدت عمل در برابر آن نمى ديد (١٩٧). أو كتابي نيز در رد مكتب أهل الحديث با نام مقابس الأنوار في الرد على أهل الاخبار نگاشته بود (١٩٨).
شريف مرتضى نيز در قلع وقمع محدثان و مكتب آنان نقشى مهم داشت. أو در بسيارى از آثار خود از جمله جوابات المسائل الموصلية الثالثة (١٩٩) ورسالة في الرد على أصحاب العدد (٢٠٠) و رسالة في ابطال العمل باخبار الآحاد (٢٠١) بر آنان سخت تاخت و همگى محدثان قم را به فساد عقيدة