تفسير الشعراوي
 
ص
٧١٧٣ ص
٧١٧٤ ص
٧١٧٥ ص
٧١٧٦ ص
٧١٧٧ ص
٧١٧٨ ص
٧١٧٩ ص
٧١٨٠ ص
٧١٨١ ص
٧١٨٢ ص
٧١٨٣ ص
٧١٨٤ ص
٧١٨٥ ص
٧١٨٦ ص
٧١٨٧ ص
٧١٨٨ ص
٧١٨٩ ص
٧١٩٠ ص
٧١٩١ ص
٧١٩٢ ص
٧١٩٣ ص
٧١٩٤ ص
٧١٩٥ ص
٧١٩٦ ص
٧١٩٧ ص
٧١٩٨ ص
٧١٩٩ ص
٧٢٠٠ ص
٧٢٠١ ص
٧٢٠٢ ص
٧٢٠٣ ص
٧٢٠٤ ص
٧٢٠٥ ص
٧٢٠٦ ص
٧٢٠٧ ص
٧٢٠٨ ص
٧٢٠٩ ص
٧٢١٠ ص
٧٢١١ ص
٧٢١٢ ص
٧٢١٣ ص
٧٢١٤ ص
٧٢١٥ ص
٧٢١٦ ص
٧٢١٧ ص
٧٢١٨ ص
٧٢١٩ ص
٧٢٢٠ ص
٧٢٢١ ص
٧٢٢٢ ص
٧٢٢٣ ص
٧٢٢٤ ص
٧٢٢٥ ص
٧٢٢٦ ص
٧٢٢٧ ص
٧٢٢٨ ص
٧٢٢٩ ص
٧٢٣٠ ص
٧٢٣١ ص
٧٢٣٢ ص
٧٢٣٣ ص
٧٢٣٤ ص
٧٢٣٥ ص
٧٢٣٦ ص
٧٢٣٧ ص
٧٢٣٨ ص
٧٢٣٩ ص
٧٢٤٠ ص
٧٢٤١ ص
٧٢٤٢ ص
٧٢٤٣ ص
٧٢٤٤ ص
٧٢٤٥ ص
٧٢٤٦ ص
٧٢٤٧ ص
٧٢٤٨ ص
٧٢٤٩ ص
٧٢٥٠ ص
٧٢٥١ ص
٧٢٥٢ ص
٧٢٥٣ ص
٧٢٥٤ ص
٧٢٥٥ ص
٧٢٥٦ ص
٧٢٥٧ ص
٧٢٥٨ ص
٧٢٥٩ ص
٧٢٦٠ ص
٧٢٦١ ص
٧٢٦٢ ص
٧٢٦٣ ص
٧٢٦٤ ص
٧٢٦٥ ص
٧٢٦٦ ص
٧٢٦٧ ص
٧٢٦٨ ص
٧٢٦٩ ص
٧٢٧٠ ص
٧٢٧١ ص
٧٢٧٢ ص
٧٢٧٣ ص
٧٢٧٤ ص
٧٢٧٥ ص
٧٢٧٦ ص
٧٢٧٧ ص
٧٢٧٨ ص
٧٢٧٩ ص
٧٢٨٠ ص
٧٢٨١ ص
٧٢٨٢ ص
٧٢٨٣ ص
٧٢٨٤ ص
٧٢٨٥ ص
٧٢٨٦ ص
٧٢٨٧ ص
٧٢٨٨ ص
٧٢٨٩ ص
٧٢٩٠ ص
٧٢٩١ ص
٧٢٩٢ ص
٧٢٩٣ ص
٧٢٩٤ ص
٧٢٩٥ ص
٧٢٩٦ ص
٧٢٩٧ ص
٧٢٩٨ ص
٧٢٩٩ ص
٧٣٠٠ ص
٧٣٠١ ص
٧٣٠٢ ص
٧٣٠٣ ص
٧٣٠٤ ص
٧٣٠٥ ص
٧٣٠٦ ص
٧٣٠٧ ص
٧٣٠٨ ص
٧٣٠٩ ص
٧٣١٠ ص
٧٣١١ ص
٧٣١٢ ص
٧٣١٣ ص
٧٣١٤ ص
٧٣١٥ ص
٧٣١٦ ص
٧٣١٧ ص
٧٣١٨ ص
٧٣١٩ ص
٧٣٢٠ ص
٧٣٢١ ص
٧٣٢٢ ص
٧٣٢٣ ص
٧٣٢٤ ص
٧٣٢٥ ص
٧٣٢٦ ص
٧٣٢٧ ص
٧٣٢٨ ص
٧٣٢٩ ص
٧٣٣٠ ص
٧٣٣١ ص
٧٣٣٢ ص
٧٣٣٣ ص
٧٣٣٤ ص
٧٣٣٥ ص
٧٣٣٦ ص
٧٣٣٧ ص
٧٣٣٨ ص
٧٣٣٩ ص
٧٣٤٠ ص
٧٣٤١ ص
٧٣٤٢ ص
٧٣٤٣ ص
٧٣٤٤ ص
٧٣٤٥ ص
٧٣٤٦ ص
٧٣٤٧ ص
٧٣٤٨ ص
٧٣٤٩ ص
٧٣٥٠ ص
٧٣٥١ ص
٧٣٥٢ ص
٧٣٥٣ ص
٧٣٥٤ ص
٧٣٥٥ ص
٧٣٥٦ ص
٧٣٥٧ ص
٧٣٥٨ ص
٧٣٥٩ ص
٧٣٦٠ ص
٧٣٦١ ص
٧٣٦٢ ص
٧٣٦٣ ص
٧٣٦٤ ص
٧٣٦٥ ص
٧٣٦٦ ص
٧٣٦٧ ص
٧٣٦٨ ص
٧٣٦٩ ص
٧٣٧٠ ص
٧٣٧١ ص
٧٣٧٢ ص
٧٣٧٣ ص
٧٣٧٤ ص
٧٣٧٥ ص
٧٣٧٦ ص
٧٣٧٧ ص
٧٣٧٨ ص
٧٣٧٩ ص
٧٣٨٠ ص
٧٣٨١ ص
٧٣٨٢ ص
٧٣٨٣ ص
٧٣٨٤ ص
٧٣٨٥ ص
٧٣٨٦ ص
٧٣٨٧ ص
٧٣٨٨ ص
٧٣٨٩ ص
٧٣٩٠ ص
٧٣٩١ ص
٧٣٩٢ ص
٧٣٩٣ ص
٧٣٩٤ ص
٧٣٩٥ ص
٧٣٩٦ ص
٧٣٩٧ ص
٧٣٩٨ ص
٧٣٩٩ ص
٧٤٠٠ ص
٧٤٠١ ص
٧٤٠٢ ص
٧٤٠٣ ص
٧٤٠٤ ص
٧٤٠٥ ص
٧٤٠٦ ص
٧٤٠٧ ص
٧٤٠٨ ص
٧٤٠٩ ص
٧٤١٠ ص
٧٤١١ ص
٧٤١٢ ص
٧٤١٣ ص
٧٤١٤ ص
٧٤١٥ ص
٧٤١٦ ص
٧٤١٧ ص
٧٤١٨ ص
٧٤١٩ ص
٧٤٢٠ ص
٧٤٢١ ص
٧٤٢٢ ص
٧٤٢٣ ص
٧٤٢٤ ص
٧٤٢٥ ص
٧٤٢٦ ص
٧٤٢٧ ص
٧٤٢٨ ص
٧٤٢٩ ص
٧٤٣٠ ص
٧٤٣١ ص
٧٤٣٢ ص
٧٤٣٣ ص
٧٤٣٤ ص
٧٤٣٥ ص
٧٤٣٦ ص
٧٤٣٧ ص
٧٤٣٨ ص
٧٤٣٩ ص
٧٤٤٠ ص
٧٤٤١ ص
٧٤٤٢ ص
٧٤٤٣ ص
٧٤٤٤ ص
٧٤٤٥ ص
٧٤٤٦ ص
٧٤٤٧ ص
٧٤٤٨ ص
٧٤٤٩ ص
٧٤٥٠ ص
٧٤٥١ ص
٧٤٥٢ ص
٧٤٥٣ ص
٧٤٥٤ ص
٧٤٥٥ ص
٧٤٥٦ ص
٧٤٥٧ ص
٧٤٥٨ ص
٧٤٥٩ ص
٧٤٦٠ ص
٧٤٦١ ص
٧٤٦٢ ص
٧٤٦٣ ص
٧٤٦٤ ص
٧٤٦٥ ص
٧٤٦٦ ص
٧٤٦٧ ص
٧٤٦٨ ص
٧٤٦٩ ص
٧٤٧٠ ص
٧٤٧١ ص
٧٤٧٢ ص
٧٤٧٣ ص
٧٤٧٤ ص
٧٤٧٥ ص
٧٤٧٦ ص
٧٤٧٧ ص
٧٤٧٨ ص
٧٤٧٩ ص
٧٤٨٠ ص
٧٤٨١ ص
٧٤٨٢ ص
٧٤٨٣ ص
٧٤٨٤ ص
٧٤٨٥ ص
٧٤٨٦ ص
٧٤٨٧ ص
٧٤٨٨ ص
٧٤٨٩ ص
٧٤٩٠ ص
٧٤٩١ ص
٧٤٩٢ ص
٧٤٩٣ ص
٧٤٩٤ ص
٧٤٩٥ ص
٧٤٩٦ ص
٧٤٩٧ ص
٧٤٩٨ ص
٧٤٩٩ ص
٧٥٠٠ ص
٧٥٠١ ص
٧٥٠٢ ص
٧٥٠٣ ص
٧٥٠٤ ص
٧٥٠٥ ص
٧٥٠٦ ص
٧٥٠٧ ص
٧٥٠٨ ص
٧٥٠٩ ص
٧٥١٠ ص
٧٥١١ ص
٧٥١٢ ص
٧٥١٣ ص
٧٥١٤ ص
٧٥١٥ ص
٧٥١٦ ص
٧٥١٧ ص
٧٥١٨ ص
٧٥١٩ ص
٧٥٢٠ ص
٧٥٢١ ص
٧٥٢٢ ص
٧٥٢٣ ص
٧٥٢٤ ص
٧٥٢٥ ص
٧٥٢٦ ص
٧٥٢٧ ص
٧٥٢٨ ص
٧٥٢٩ ص
٧٥٣٠ ص
٧٥٣١ ص
٧٥٣٢ ص
٧٥٣٣ ص
٧٥٣٤ ص
٧٥٣٥ ص
٧٥٣٦ ص
٧٥٣٧ ص
٧٥٣٨ ص
٧٥٣٩ ص
٧٥٤٠ ص
٧٥٤١ ص
٧٥٤٢ ص
٧٥٤٣ ص
٧٥٤٤ ص
٧٥٤٥ ص
٧٥٤٦ ص
٧٥٤٧ ص
٧٥٤٨ ص
٧٥٤٩ ص
٧٥٥٠ ص
٧٥٥١ ص
٧٥٥٢ ص
٧٥٥٣ ص
٧٥٥٤ ص
٧٥٥٥ ص
٧٥٥٦ ص
٧٥٥٧ ص
٧٥٥٨ ص
٧٥٥٩ ص
٧٥٦٠ ص
٧٥٦١ ص
٧٥٦٢ ص
٧٥٦٣ ص
٧٥٦٤ ص
٧٥٦٥ ص
٧٥٦٦ ص
٧٥٦٧ ص
٧٥٦٨ ص
٧٥٦٩ ص
٧٥٧٠ ص
٧٥٧١ ص
٧٥٧٢ ص
٧٥٧٣ ص
٧٥٧٤ ص
٧٥٧٥ ص
٧٥٧٦ ص
٧٥٧٧ ص
٧٥٧٨ ص
٧٥٧٩ ص
٧٥٨٠ ص
٧٥٨١ ص
٧٥٨٢ ص
٧٥٨٣ ص
٧٥٨٤ ص
٧٥٨٥ ص
٧٥٨٦ ص
٧٥٨٧ ص
٧٥٨٨ ص
٧٥٨٩ ص
٧٥٩٠ ص
٧٥٩١ ص
٧٥٩٢ ص
٧٥٩٣ ص
٧٥٩٤ ص
٧٥٩٥ ص
٧٥٩٦ ص
٧٥٩٧ ص
٧٥٩٨ ص
٧٥٩٩ ص
٧٦٠٠ ص
٧٦٠١ ص
٧٦٠٢ ص
٧٦٠٣ ص
٧٦٠٤ ص
٧٦٠٥ ص
٧٦٠٦ ص
٧٦٠٧ ص
٧٦٠٨ ص
٧٦٠٩ ص
٧٦١٠ ص
٧٦١١ ص
٧٦١٢ ص
٧٦١٣ ص
٧٦١٤ ص
٧٦١٥ ص
٧٦١٦ ص
٧٦١٧ ص
٧٦١٨ ص
٧٦١٩ ص
٧٦٢٠ ص
٧٦٢١ ص
٧٦٢٢ ص
٧٦٢٣ ص
٧٦٢٤ ص
٧٦٢٥ ص
٧٦٢٦ ص
٧٦٢٧ ص
٧٦٢٨ ص
٧٦٢٩ ص
٧٦٣٠ ص
٧٦٣١ ص
٧٦٣٢ ص
٧٦٣٣ ص
٧٦٣٤ ص
٧٦٣٥ ص
٧٦٣٦ ص
٧٦٣٧ ص
٧٦٣٨ ص
٧٦٣٩ ص
٧٦٤٠ ص
٧٦٤١ ص
٧٦٤٢ ص
٧٦٤٣ ص
٧٦٤٤ ص
٧٦٤٥ ص
٧٦٤٦ ص
٧٦٤٧ ص
٧٦٤٨ ص
٧٦٤٩ ص
٧٦٥٠ ص
٧٦٥١ ص
٧٦٥٢ ص
٧٦٥٣ ص
٧٦٥٤ ص
٧٦٥٥ ص
٧٦٥٦ ص
٧٦٥٧ ص
٧٦٥٨ ص
٧٦٥٩ ص
٧٦٦٠ ص
٧٦٦١ ص
٧٦٦٢ ص
٧٦٦٣ ص
٧٦٦٤ ص
٧٦٦٥ ص
٧٦٦٦ ص
٧٦٦٧ ص
٧٦٦٨ ص
٧٦٦٩ ص
٧٦٧٠ ص
٧٦٧١ ص
٧٦٧٢ ص
٧٦٧٣ ص
٧٦٧٤ ص
٧٦٧٥ ص
٧٦٧٦ ص
٧٦٧٧ ص
٧٦٧٨ ص
٧٦٧٩ ص
٧٦٨٠ ص
٧٦٨١ ص
٧٦٨٢ ص
٧٦٨٣ ص
٧٦٨٤ ص
٧٦٨٥ ص
٧٦٨٦ ص
٧٦٨٧ ص
٧٦٨٨ ص
٧٦٨٩ ص
٧٦٩٠ ص
٧٦٩١ ص
٧٦٩٢ ص
٧٦٩٣ ص
٧٦٩٤ ص
٧٦٩٥ ص
٧٦٩٦ ص
٧٦٩٧ ص
٧٦٩٨ ص
٧٦٩٩ ص
٧٧٠٠ ص
٧٧٠١ ص
٧٧٠٢ ص
٧٧٠٣ ص
٧٧٠٤ ص
٧٧٠٥ ص
٧٧٠٦ ص
٧٧٠٧ ص
٧٧٠٨ ص
٧٧٠٩ ص
٧٧١٠ ص
٧٧١١ ص
٧٧١٢ ص

تفسير الشعراوي - الشعراوي، الشيخ متولي - الصفحة ٧٣٢٠

هذا الشاب فعلَ ما عليه؛ وشاءَ الله أن ينزل عليه هذا القدر لحكمة ما؛ كأنْ يمنع عنه حسَد جيرانه؛ أو حسدَ مَنْ يكرهون أًمه أو أباه، أو يحميه من الغرور والفتنة في أنه مُعتمِد على الأسباب لا على المُسبِّب. أو تأخير مرادك أمام مطلوب الله يكون خيراً.
وهكذا فَعَلى الإنسان المؤمن أن يكون موصولاً بالمُسبِّب الأعلى، وأنْ يتوكل عليه سبحانه وحده، وأن يعلم أنْ التوكل على الله يعني أن تعمل الجوارح، وأنْ تتوكَّل القلوب؛ لأن التوكل عملٌ قلبي، وليس عملَ القوالب.
ولينتبه كُلٌّ مِنّا إلى أن الله قد يُغيب الأسباب كي لا نغتر بها، وبذلك يعتدل إيمانك به؛ ويعتدل إيمان غيرك.
وقد ترى شاباً ذكياً قادراً على الاستيعاب، ولكنه لا ينال المجموع المناسب للكلية التي كان يرغبها؛ فيسجد لله شكراً؛ مُتقبِّلاً قضاء الله وقَدَره؛ فَيُوفِّقه الله إلى كلية أخرى وينبغ فيها؛ ليكون أحدَ البارزين في المجال الجديد.
ولهذا يقول الحق سبحانه: {وعسى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وعسى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ والله يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ} [البقرة: ٢١٦]
وهكذا نجد أن مَنْ يقبل قَدر الله فيه، ويذكر أن له رباً فوق كل الأسباب؛ فالاطمئنان يغمرُ قلبه أمام أيِّ حدَثٍ مهْمَا كان.
وهكذا يطمئن القلب بذكر الله؛ وتهون كُلّ الأسباب؛ لأن الأسباب إنْ عجزتْ؛ فلن يعجز المُسبِّب.
وقد جاء الحق سبحانه بهذه الآية في مَعرِض حديثه عن التشكيك