تفسير ابن فورك
(١)
٤٩ ص
(٢)
٤٩ ص
(٣)
٥٧ ص
(٤)
٥٧ ص
(٥)
٦٨ ص
(٦)
٦٨ ص
(٧)
٧٥ ص
(٨)
٧٥ ص
(٩)
٩١ ص
(١٠)
٩١ ص
(١١)
١٠٢ ص
(١٢)
١٠٢ ص
(١٣)
١١٤ ص
(١٤)
١١٤ ص
(١٥)
١٢٥ ص
(١٦)
١٢٥ ص
(١٧)
١٣٥ ص
(١٨)
١٣٥ ص
(١٩)
١٤٧ ص
(٢٠)
١٤٧ ص
(٢١)
١٥٦ ص
(٢٢)
١٥٦ ص
(٢٣)
١٦٦ ص
(٢٤)
١٦٦ ص
(٢٥)
١٧١ ص
(٢٦)
١٧١ ص
(٢٧)
١٧٩ ص
(٢٨)
١٧٩ ص
(٢٩)
١٨٧ ص
(٣٠)
١٨٧ ص
(٣١)
١٩٤ ص
(٣٢)
١٩٤ ص
(٣٣)
١٩٨ ص
(٣٤)
١٩٨ ص
(٣٥)
٢٠٤ ص
(٣٦)
٢٠٤ ص
(٣٧)
٢١٠ ص
(٣٨)
٢١٠ ص
(٣٩)
٢١٩ ص
(٤٠)
٢١٩ ص
(٤١)
٢٢٥ ص
(٤٢)
٢٢٥ ص
(٤٣)
٢٣٠ ص
(٤٤)
٢٣٠ ص
(٤٥)
٢٣٥ ص
(٤٦)
٢٣٥ ص
(٤٧)
٢٣٨ ص
(٤٨)
٢٣٨ ص
(٤٩)
٢٤١ ص
(٥٠)
٢٤١ ص
(٥١)
٢٤٥ ص
(٥٢)
٢٤٥ ص
(٥٣)
٢٥٠ ص
(٥٤)
٢٥٠ ص
(٥٥)
٢٥٤ ص
(٥٦)
٢٥٤ ص
(٥٧)
٢٥٧ ص
(٥٨)
٢٥٧ ص
(٥٩)
٢٦٠ ص
(٦٠)
٢٦٠ ص
(٦١)
٢٦٣ ص
(٦٢)
٢٦٣ ص
(٦٣)
٢٦٦ ص
(٦٤)
٢٦٦ ص
(٦٥)
٢٦٩ ص
(٦٦)
٢٦٩ ص
(٦٧)
٢٧١ ص
(٦٨)
٢٧١ ص
(٦٩)
٢٧٥ ص
(٧٠)
٢٧٥ ص
(٧١)
٢٧٨ ص
(٧٢)
٢٧٨ ص
(٧٣)
٢٨١ ص
(٧٤)
٢٨١ ص
(٧٥)
٢٨٣ ص
(٧٦)
٢٨٣ ص
(٧٧)
٢٨٦ ص
(٧٨)
٢٨٦ ص
(٧٩)
٢٩٣ ص
(٨٠)
٢٩٣ ص
(٨١)
٢٩٦ ص
(٨٢)
٢٩٦ ص
(٨٣)
٢٩٩ ص
(٨٤)
٣٠٠ ص
(٨٥)
٣٠٥ ص
(٨٦)
٣٠٥ ص
(٨٧)
٣٠٨ ص
(٨٨)
٣٠٨ ص
(٨٩)
٣١١ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
تفسير ابن فورك - ابن فُورَك - الصفحة ٢٧١
سورة الهمزة
مسألة: إن سئل عن قوله سبحانه {وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (١) }
إلى آخرها فقال:
ما الهمزة؟ وما المؤصدة؟ وما الحطمة؟ وما العمد؟ وفيمن نزلت السورة؟ وما معنى: أخلده؟ وما معنى: لَيُنْبَذَنَّ؟ وما معنى: تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ؟.
الجواب:
الهمزة: الكثير الطعن على غيره، بغير حق، العائب له بما ليس فيه
عيب لسفهه وجهله وشدة إقدامه على مكاره غيره، همز الناس يهمزهم همزاً، ومنه الهمزة في الكلام لأنها تخرج كالطعنة بقوة اعتماد
وقيل: الهمزة الطعان.
واللمز: المغتاب العيّاب.
والمؤصدة: المطبقة الهدف إليك أوصده إذا أطبقه وأوصدته إيصاداً
إطباقا ومنه {وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ}
فأبو عمرو يهمز مؤصدة في تليين.
الهمز لين لا يخرج من لغة إلى لغة.