تفسير ابن فورك
(١)
٤٩ ص
(٢)
٤٩ ص
(٣)
٥٧ ص
(٤)
٥٧ ص
(٥)
٦٨ ص
(٦)
٦٨ ص
(٧)
٧٥ ص
(٨)
٧٥ ص
(٩)
٩١ ص
(١٠)
٩١ ص
(١١)
١٠٢ ص
(١٢)
١٠٢ ص
(١٣)
١١٤ ص
(١٤)
١١٤ ص
(١٥)
١٢٥ ص
(١٦)
١٢٥ ص
(١٧)
١٣٥ ص
(١٨)
١٣٥ ص
(١٩)
١٤٧ ص
(٢٠)
١٤٧ ص
(٢١)
١٥٦ ص
(٢٢)
١٥٦ ص
(٢٣)
١٦٦ ص
(٢٤)
١٦٦ ص
(٢٥)
١٧١ ص
(٢٦)
١٧١ ص
(٢٧)
١٧٩ ص
(٢٨)
١٧٩ ص
(٢٩)
١٨٧ ص
(٣٠)
١٨٧ ص
(٣١)
١٩٤ ص
(٣٢)
١٩٤ ص
(٣٣)
١٩٨ ص
(٣٤)
١٩٨ ص
(٣٥)
٢٠٤ ص
(٣٦)
٢٠٤ ص
(٣٧)
٢١٠ ص
(٣٨)
٢١٠ ص
(٣٩)
٢١٩ ص
(٤٠)
٢١٩ ص
(٤١)
٢٢٥ ص
(٤٢)
٢٢٥ ص
(٤٣)
٢٣٠ ص
(٤٤)
٢٣٠ ص
(٤٥)
٢٣٥ ص
(٤٦)
٢٣٥ ص
(٤٧)
٢٣٨ ص
(٤٨)
٢٣٨ ص
(٤٩)
٢٤١ ص
(٥٠)
٢٤١ ص
(٥١)
٢٤٥ ص
(٥٢)
٢٤٥ ص
(٥٣)
٢٥٠ ص
(٥٤)
٢٥٠ ص
(٥٥)
٢٥٤ ص
(٥٦)
٢٥٤ ص
(٥٧)
٢٥٧ ص
(٥٨)
٢٥٧ ص
(٥٩)
٢٦٠ ص
(٦٠)
٢٦٠ ص
(٦١)
٢٦٣ ص
(٦٢)
٢٦٣ ص
(٦٣)
٢٦٦ ص
(٦٤)
٢٦٦ ص
(٦٥)
٢٦٩ ص
(٦٦)
٢٦٩ ص
(٦٧)
٢٧١ ص
(٦٨)
٢٧١ ص
(٦٩)
٢٧٥ ص
(٧٠)
٢٧٥ ص
(٧١)
٢٧٨ ص
(٧٢)
٢٧٨ ص
(٧٣)
٢٨١ ص
(٧٤)
٢٨١ ص
(٧٥)
٢٨٣ ص
(٧٦)
٢٨٣ ص
(٧٧)
٢٨٦ ص
(٧٨)
٢٨٦ ص
(٧٩)
٢٩٣ ص
(٨٠)
٢٩٣ ص
(٨١)
٢٩٦ ص
(٨٢)
٢٩٦ ص
(٨٣)
٢٩٩ ص
(٨٤)
٣٠٠ ص
(٨٥)
٣٠٥ ص
(٨٦)
٣٠٥ ص
(٨٧)
٣٠٨ ص
(٨٨)
٣٠٨ ص
(٨٩)
٣١١ ص
 
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص

تفسير ابن فورك - ابن فُورَك - الصفحة ١٨٤

الاتساق: الاجتماع على تمام، وهو افتعال من الوسق فإذا تم نور القمر واستمر في ضيائه فذلك الاتساق له.
معنى {لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ}
منزلة عن منزلة وطبقة عن طبقة، وذلك أن من كان
على صلاح دعاه إلى صلاح فوقه، ومن كان على فساد دعاه إلى فساد فوقه، لأن كل شيء يجيء إلى شكله.
وقيل: طبقاً عن طبق جزاء عن عمل.
وقيل: لتصيرن إلى الآخرة عن الدنيا.
وقيل: شدة عن شدة.
وقيل {طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ} حالاً عن حالاً من إحياء وإماتة ثم إحياء.
{وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ}
إذا استنار عن الحسن.
الجمع الذي يخصُّ الليل جمع الحيوانات الإنسية إلى مساكنها
والعرب تقول: إذا جاء الليل استوحش كل إنسي واستأنس كل وحشي.
قرأ {لَتَرْكَبَنَّ طَبَقًا} بفتح الباء ابن كثير وحمزة والكسائي أي لتركبَن أنت يا محمد، وقرأ الباقون {لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا} بضم الباء.