تفسير ابن عرفه
(١)
٦٩ ص
(٢)
٦٩ ص
(٣)
٩٢ ص
(٤)
٩٨ ص
(٥)
٩٨ ص
(٦)
١٠٠ ص
(٧)
١٠٢ ص
(٨)
١٠٣ ص
(٩)
١٠٩ ص
(١٠)
١٠٩ ص
(١١)
١١٢ ص
(١٢)
١١٣ ص
(١٣)
١١٤ ص
(١٤)
١١٧ ص
(١٥)
١٢٥ ص
(١٦)
١٣١ ص
(١٧)
١٣٥ ص
(١٨)
١٣٩ ص
(١٩)
١٤١ ص
(٢٠)
١٤٣ ص
(٢١)
١٤٣ ص
(٢٢)
١٤٧ ص
(٢٣)
١٤٩ ص
(٢٤)
١٥٢ ص
(٢٥)
١٥٥ ص
(٢٦)
١٥٨ ص
(٢٧)
١٦٢ ص
(٢٨)
١٦٦ ص
(٢٩)
١٧٣ ص
(٣٠)
١٧٧ ص
(٣١)
١٨٣ ص
(٣٢)
١٨٩ ص
(٣٣)
١٩٤ ص
(٣٤)
٢٠٥ ص
(٣٥)
٢١٧ ص
(٣٦)
٢٢١ ص
(٣٧)
٢٢٨ ص
(٣٨)
٢٣٤ ص
(٣٩)
٢٣٩ ص
(٤٠)
٢٤٦ ص
(٤١)
٢٤٨ ص
(٤٢)
٢٥١ ص
(٤٣)
٢٥٦ ص
(٤٤)
٢٦٠ ص
(٤٥)
٢٦٣ ص
(٤٦)
٢٦٥ ص
(٤٧)
٢٦٧ ص
(٤٨)
٢٦٨ ص
(٤٩)
٢٧٠ ص
(٥٠)
٢٧١ ص
(٥١)
٢٧١ ص
(٥٢)
٢٧٣ ص
(٥٣)
٢٧٦ ص
(٥٤)
٢٧٩ ص
(٥٥)
٢٨٧ ص
(٥٦)
٢٨٧ ص
(٥٧)
٢٨٨ ص
(٥٨)
٢٨٩ ص
(٥٩)
٢٩٢ ص
(٦٠)
٢٩٣ ص
(٦١)
٢٩٨ ص
(٦٢)
٣٠١ ص
(٦٣)
٣٠٣ ص
(٦٤)
٣١٠ ص
(٦٥)
٣١٢ ص
(٦٦)
٣١٥ ص
(٦٧)
٣١٧ ص
(٦٨)
٣٢٢ ص
(٦٩)
٣٢٢ ص
(٧٠)
٣٢٤ ص
(٧١)
٣٢٦ ص
(٧٢)
٣٢٧ ص
(٧٣)
٣٢٧ ص
(٧٤)
٣٣١ ص
(٧٥)
٣٣٤ ص
(٧٦)
٣٣٦ ص
(٧٧)
٣٤٠ ص
(٧٨)
٣٤٢ ص
(٧٩)
٣٤٤ ص
(٨٠)
٣٤٥ ص
(٨١)
٣٤٧ ص
(٨٢)
٣٥٣ ص
(٨٣)
٣٥٤ ص
(٨٤)
٣٥٧ ص
(٨٥)
٣٥٨ ص
(٨٦)
٣٥٩ ص
(٨٧)
٣٦٣ ص
(٨٨)
٣٦٣ ص
(٨٩)
٣٦٦ ص
(٩٠)
٣٦٧ ص
(٩١)
٣٦٩ ص
(٩٢)
٣٧٠ ص
(٩٣)
٣٧١ ص
(٩٤)
٣٧٣ ص
(٩٥)
٣٧٥ ص
(٩٦)
٣٧٦ ص
(٩٧)
٣٧٧ ص
(٩٨)
٣٧٨ ص
(٩٩)
٣٨١ ص
(١٠٠)
٣٨٢ ص
(١٠١)
٣٨٤ ص
(١٠٢)
٣٨٥ ص
(١٠٣)
٣٨٩ ص
(١٠٤)
٣٨٩ ص
(١٠٥)
٣٩٠ ص
(١٠٦)
٣٩٠ ص
(١٠٧)
٣٩٥ ص
(١٠٨)
٣٩٥ ص
(١٠٩)
٣٩٦ ص
(١١٠)
٣٩٧ ص
(١١١)
٣٩٨ ص
(١١٢)
٤٠٠ ص
(١١٣)
٤٠١ ص
(١١٤)
٤٠٣ ص
(١١٥)
٤٠٤ ص
(١١٦)
٤٠٦ ص
(١١٧)
٤٠٨ ص
(١١٨)
٤٠٩ ص
(١١٩)
٤١٠ ص
(١٢٠)
٤١١ ص
(١٢١)
٤١٢ ص
(١٢٢)
٤١٢ ص
(١٢٣)
٤١٥ ص
(١٢٤)
٤١٧ ص
(١٢٥)
٤١٨ ص
(١٢٦)
٤١٨ ص
(١٢٧)
٤١٩ ص
(١٢٨)
٤٢٠ ص
(١٢٩)
٤٢١ ص
(١٣٠)
٤٢١ ص
(١٣١)
٤٢٤ ص
(١٣٢)
٤٢٦ ص
(١٣٣)
٤٢٧ ص
(١٣٤)
٤٣١ ص
(١٣٥)
٤٣٣ ص
(١٣٦)
٤٣٣ ص
(١٣٧)
٤٣٣ ص
(١٣٨)
٤٣٥ ص
 
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص

تفسير ابن عرفه - ابن عرفة - الصفحة ٤٣١

بإتيانه من الجهة الشريفة المحبوبة بخلاف هذه فإنّ فيها «قُولُوا» وهو خطاب له ولغيره.
وأجاب ابن عرفة وبعض طلبته عن تخصيص أول الآية بالإنزال وآخرها بالإيتاء بأنه لما/ كان ظهور المعجزات الفعلية على يد موسى وعيسى أكثر (وأشهر) من ظهورها على يد إسحاق ويعقوب وإبراهيم لأن موسى ضرب البحر فانفلق، وألقى العصا فعادت ثعبانا، وأخرج يده فصارت بيضاء من غير سوء، (ورفع) من على البئر الصخرة لابنة شعيب، ووضع ثوبه على حجر، ودخل النهر فمضى الحجر به فتبعه وهو يقول: ثوبي حجر.
وعيسى كان يبرئ الأكمه والأبرص ويحيى الموتى بإذن الله، فناسب لفظ الإيتاء سَيدَنَا إبراهيم عليه السلام وأولاده فإن اشتهارهم بإنزال الوحي أكثر من اشتهارهم بالمعجزات.

قوله تعالى: {فَإِنْءَامَنُواْ بِمِثْلِ مَآءَامَنتُم بِهِ فَقَدِ اهتدوا وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ... }
قال ابن عرفة: الباء: إما للسبب والمراد أسباب إيمانكم وهي البراهين والمعجزات، أو للتعدية (به) والمراد متعلق الإيمان وهو الإلاه؛ فإن كان للسبب فواضح أي «فَإِنْءَامَنُوُاْ» بسبب مثل الأسباب التي أرشدتكم أنتم إلى الإيمان فقد اهتدوا، وإن أريد متعلق الإيمان فمشكل.