مختصر تاريخ دمشق
(١)
١٠ ص
(٢)
٤٣ ص
(٣)
٤٤ ص
(٤)
٤٥ ص
(٥)
٤٦ ص
(٦)
٤٨ ص
(٧)
٤٨ ص
(٨)
٥٠ ص
(٩)
٥١ ص
(١٠)
٥٢ ص
(١١)
٥٢ ص
(١٢)
٥٣ ص
(١٣)
٥٤ ص
(١٤)
٥٨ ص
(١٥)
٥٩ ص
(١٦)
٦٠ ص
(١٧)
٦٦ ص
(١٨)
٦٧ ص
(١٩)
٦٨ ص
(٢٠)
٦٨ ص
(٢١)
٦٨ ص
(٢٢)
٦٩ ص
(٢٣)
٧٠ ص
(٢٤)
٧٠ ص
(٢٥)
٧١ ص
(٢٦)
٧١ ص
(٢٧)
٧٢ ص
(٢٨)
٧٤ ص
(٢٩)
٧٦ ص
(٣٠)
٧٧ ص
(٣١)
٧٧ ص
(٣٢)
٧٧ ص
(٣٣)
٧٨ ص
(٣٤)
٧٩ ص
(٣٥)
٨٠ ص
(٣٦)
٨١ ص
(٣٧)
٨١ ص
(٣٨)
٨٢ ص
(٣٩)
٨٢ ص
(٤٠)
١٥٥ ص
(٤١)
١٥٥ ص
(٤٢)
١٥٥ ص
(٤٣)
١٦٠ ص
(٤٤)
١٦١ ص
(٤٥)
١٦١ ص
(٤٦)
١٦٢ ص
(٤٧)
١٦٧ ص
(٤٨)
١٦٧ ص
(٤٩)
١٦٨ ص
(٥٠)
١٦٨ ص
(٥١)
١٦٩ ص
(٥٢)
١٧٠ ص
(٥٣)
١٧٧ ص
(٥٤)
١٧٨ ص
(٥٥)
١٨٠ ص
(٥٦)
١٨١ ص
(٥٧)
١٨٦ ص
(٥٨)
١٩١ ص
(٥٩)
١٩٣ ص
(٦٠)
١٩٥ ص
(٦١)
١٩٨ ص
(٦٢)
١٩٨ ص
(٦٣)
١٩٨ ص
(٦٤)
١٩٨ ص
(٦٥)
١٩٩ ص
(٦٦)
١٩٩ ص
(٦٧)
١٩٩ ص
(٦٨)
٢٠٠ ص
(٦٩)
٢٠٠ ص
(٧٠)
٢٠١ ص
(٧١)
٢٠٤ ص
(٧٢)
٢٠٥ ص
(٧٣)
٢٠٧ ص
(٧٤)
٢٠٨ ص
(٧٥)
٢٠٩ ص
(٧٦)
٢٠٩ ص
(٧٧)
٢١٠ ص
(٧٨)
٢١٠ ص
(٧٩)
٢١١ ص
(٨٠)
٢١٢ ص
(٨١)
٢٢١ ص
(٨٢)
٢٢٢ ص
(٨٣)
٢٢٢ ص
(٨٤)
٢٢٦ ص
(٨٥)
٢٣٩ ص
(٨٦)
٢٤٩ ص
(٨٧)
٢٤٩ ص
(٨٨)
٢٥٠ ص
(٨٩)
٢٥٠ ص
(٩٠)
٢٥٠ ص
(٩١)
٢٥١ ص
(٩٢)
٢٥١ ص
(٩٣)
٢٥٧ ص
(٩٤)
٢٦٠ ص
(٩٥)
٢٦٠ ص
(٩٦)
٢٦١ ص
(٩٧)
٢٦٢ ص
(٩٨)
٢٦٣ ص
(٩٩)
٢٦٤ ص
(١٠٠)
٢٦٦ ص
(١٠١)
٢٦٧ ص
(١٠٢)
٢٦٨ ص
(١٠٣)
٢٦٨ ص
(١٠٤)
٢٧٠ ص
(١٠٥)
٢٧٤ ص
(١٠٦)
٢٧٥ ص
(١٠٧)
٢٧٥ ص
(١٠٨)
٢٧٥ ص
(١٠٩)
٢٧٦ ص
(١١٠)
٢٧٧ ص
(١١١)
٢٧٧ ص
(١١٢)
٢٧٧ ص
(١١٣)
٢٨١ ص
(١١٤)
٢٨٦ ص
(١١٥)
٢٨٦ ص
(١١٦)
٢٨٧ ص
(١١٧)
٢٨٧ ص
(١١٨)
٢٩٢ ص
(١١٩)
٢٩٣ ص
(١٢٠)
٢٩٣ ص
(١٢١)
٢٩٤ ص
(١٢٢)
٢٩٨ ص
(١٢٣)
٣٣٢ ص
(١٢٤)
٣٣٤ ص
(١٢٥)
٣٣٤ ص
(١٢٦)
٣٣٥ ص
(١٢٧)
٣٣٥ ص
(١٢٨)
٣٣٦ ص
(١٢٩)
٣٣٦ ص
(١٣٠)
٣٣٦ ص
(١٣١)
٣٤٤ ص
(١٣٢)
٣٥٠ ص
(١٣٣)
٣٥٠ ص
(١٣٤)
٣٥١ ص
(١٣٥)
٣٥١ ص
(١٣٦)
٣٥١ ص
(١٣٧)
٣٥٢ ص
(١٣٨)
٣٥٣ ص
(١٣٩)
٣٥٨ ص
(١٤٠)
٣٥٩ ص
(١٤١)
٣٥٩ ص
(١٤٢)
٣٦٠ ص
(١٤٣)
٣٦٠ ص
(١٤٤)
٣٦٣ ص
(١٤٥)
٣٦٣ ص
(١٤٦)
٣٦٥ ص
(١٤٧)
٣٦٥ ص
(١٤٨)
٣٦٦ ص
(١٤٩)
٣٦٧ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص

مختصر تاريخ دمشق - ابن منظور - الصفحة ٢٢٧

قال عيسى بن عمر: كان ذو الرمة يملي علي شعراً وأنا أكتب الشعر، إذ قال لي: يا غلام أصلح هذا الحرف، فقلت له: أصلحك الله وإنك لتكتب! فقال: نعم، قدم علينا حضري لكم فعلمنا الخط على الرمل.
قال ذو الرمة لعيسى بن عمر: اكتب شعري، فالكتاب أعجب إلي من الحفظ، إن الأعرابي ينسى الكلمة قد شهرت في طلبها ليلةٌ فيضع في موضعها كلمةٌ في وزنها ثم ينشده الناس، والكتاب لا ينسى ولا يبدل كلاماً بكلام.
حكى الأصمعي عن عيسى بن عمر قال: قدم ذو الرمة البصرة فأتيته أعتذر لأني لم أهد إليه شيئاً، فقال: لا تعتذر، أنا وأنت نأخذ ولا نعطي أحداً شيئاً.
وكان ذو الرمة طفيلياً يأتي العرسات.
كان الشافعي يقول ليس يقدم أهل البادية على ذي الرمة أحداً. قال الشافعي: لقي رجلٌ من أهل اليمن فقال اليماني: من أشعر الناس؟ فقال: ذو الرمة، قال له: فأين ارمؤ القيس؟ - يجميه بذلك لأنه يماني - فقال: لو أن امرأ القيس كلف أن ينشد شعر ذي الرمة ما أحسنه.
كان ذو الرمة بسوق المربد وقد عارضه رجلٌ يهزأ به، فقال له: يا أعرابي أتشهد بما لم تر؟ قال: نعم، قال: بماذا؟ قال: أشهد بأن أباك ناك أمك.
كان أبو عمرو بن العلاء يقول: شعر ذي الرمة نقط العروس، تضمحل عن قليل، وأبعار ظباء لها مشم في أول شمها ثم تعود إلى أرواح البعر.