مختصر تاريخ دمشق
(١)
١٠ ص
(٢)
٤٣ ص
(٣)
٤٤ ص
(٤)
٤٥ ص
(٥)
٤٦ ص
(٦)
٤٨ ص
(٧)
٤٨ ص
(٨)
٥٠ ص
(٩)
٥١ ص
(١٠)
٥٢ ص
(١١)
٥٢ ص
(١٢)
٥٣ ص
(١٣)
٥٤ ص
(١٤)
٥٨ ص
(١٥)
٥٩ ص
(١٦)
٦٠ ص
(١٧)
٦٦ ص
(١٨)
٦٧ ص
(١٩)
٦٨ ص
(٢٠)
٦٨ ص
(٢١)
٦٨ ص
(٢٢)
٦٩ ص
(٢٣)
٧٠ ص
(٢٤)
٧٠ ص
(٢٥)
٧١ ص
(٢٦)
٧١ ص
(٢٧)
٧٢ ص
(٢٨)
٧٤ ص
(٢٩)
٧٦ ص
(٣٠)
٧٧ ص
(٣١)
٧٧ ص
(٣٢)
٧٧ ص
(٣٣)
٧٨ ص
(٣٤)
٧٩ ص
(٣٥)
٨٠ ص
(٣٦)
٨١ ص
(٣٧)
٨١ ص
(٣٨)
٨٢ ص
(٣٩)
٨٢ ص
(٤٠)
١٥٥ ص
(٤١)
١٥٥ ص
(٤٢)
١٥٥ ص
(٤٣)
١٦٠ ص
(٤٤)
١٦١ ص
(٤٥)
١٦١ ص
(٤٦)
١٦٢ ص
(٤٧)
١٦٧ ص
(٤٨)
١٦٧ ص
(٤٩)
١٦٨ ص
(٥٠)
١٦٨ ص
(٥١)
١٦٩ ص
(٥٢)
١٧٠ ص
(٥٣)
١٧٧ ص
(٥٤)
١٧٨ ص
(٥٥)
١٨٠ ص
(٥٦)
١٨١ ص
(٥٧)
١٨٦ ص
(٥٨)
١٩١ ص
(٥٩)
١٩٣ ص
(٦٠)
١٩٥ ص
(٦١)
١٩٨ ص
(٦٢)
١٩٨ ص
(٦٣)
١٩٨ ص
(٦٤)
١٩٨ ص
(٦٥)
١٩٩ ص
(٦٦)
١٩٩ ص
(٦٧)
١٩٩ ص
(٦٨)
٢٠٠ ص
(٦٩)
٢٠٠ ص
(٧٠)
٢٠١ ص
(٧١)
٢٠٤ ص
(٧٢)
٢٠٥ ص
(٧٣)
٢٠٧ ص
(٧٤)
٢٠٨ ص
(٧٥)
٢٠٩ ص
(٧٦)
٢٠٩ ص
(٧٧)
٢١٠ ص
(٧٨)
٢١٠ ص
(٧٩)
٢١١ ص
(٨٠)
٢١٢ ص
(٨١)
٢٢١ ص
(٨٢)
٢٢٢ ص
(٨٣)
٢٢٢ ص
(٨٤)
٢٢٦ ص
(٨٥)
٢٣٩ ص
(٨٦)
٢٤٩ ص
(٨٧)
٢٤٩ ص
(٨٨)
٢٥٠ ص
(٨٩)
٢٥٠ ص
(٩٠)
٢٥٠ ص
(٩١)
٢٥١ ص
(٩٢)
٢٥١ ص
(٩٣)
٢٥٧ ص
(٩٤)
٢٦٠ ص
(٩٥)
٢٦٠ ص
(٩٦)
٢٦١ ص
(٩٧)
٢٦٢ ص
(٩٨)
٢٦٣ ص
(٩٩)
٢٦٤ ص
(١٠٠)
٢٦٦ ص
(١٠١)
٢٦٧ ص
(١٠٢)
٢٦٨ ص
(١٠٣)
٢٦٨ ص
(١٠٤)
٢٧٠ ص
(١٠٥)
٢٧٤ ص
(١٠٦)
٢٧٥ ص
(١٠٧)
٢٧٥ ص
(١٠٨)
٢٧٥ ص
(١٠٩)
٢٧٦ ص
(١١٠)
٢٧٧ ص
(١١١)
٢٧٧ ص
(١١٢)
٢٧٧ ص
(١١٣)
٢٨١ ص
(١١٤)
٢٨٦ ص
(١١٥)
٢٨٦ ص
(١١٦)
٢٨٧ ص
(١١٧)
٢٨٧ ص
(١١٨)
٢٩٢ ص
(١١٩)
٢٩٣ ص
(١٢٠)
٢٩٣ ص
(١٢١)
٢٩٤ ص
(١٢٢)
٢٩٨ ص
(١٢٣)
٣٣٢ ص
(١٢٤)
٣٣٤ ص
(١٢٥)
٣٣٤ ص
(١٢٦)
٣٣٥ ص
(١٢٧)
٣٣٥ ص
(١٢٨)
٣٣٦ ص
(١٢٩)
٣٣٦ ص
(١٣٠)
٣٣٦ ص
(١٣١)
٣٤٤ ص
(١٣٢)
٣٥٠ ص
(١٣٣)
٣٥٠ ص
(١٣٤)
٣٥١ ص
(١٣٥)
٣٥١ ص
(١٣٦)
٣٥١ ص
(١٣٧)
٣٥٢ ص
(١٣٨)
٣٥٣ ص
(١٣٩)
٣٥٨ ص
(١٤٠)
٣٥٩ ص
(١٤١)
٣٥٩ ص
(١٤٢)
٣٦٠ ص
(١٤٣)
٣٦٠ ص
(١٤٤)
٣٦٣ ص
(١٤٥)
٣٦٣ ص
(١٤٦)
٣٦٥ ص
(١٤٧)
٣٦٥ ص
(١٤٨)
٣٦٦ ص
(١٤٩)
٣٦٧ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص

مختصر تاريخ دمشق - ابن منظور - الصفحة ٥٥

قبض سيدنا رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فخرج إلى الشام، فجاهد، ثم رجع إلى مكة، فأقام بها إلى أن مات، ولم يبرح ابنه عبد الله من المدينة.
وكان عياش من المستضعفين ممن يعذب في الله، ودعا النبي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ في القنوت: اللهم أنج عياش بن أبي ربيعة.
وقيل: إنه مات بالشام في خلافة عمر.
وعن عمر بن الخطاب قال:
لما أجمعنا الهجرة اتعدت أنا وعياش بن أبي ربيعة، وهشام بن العاص بن وائل، وقلنا: الميعاد بيننا التناضب من أضاة بني غفار، فمن أصبح منكم لم يأتها فقد حبس، فليمض صاحباه، فأصبحت عندها أنا وعياش بن أبي ربيعة، وحبس عنا هشام، وفتن فافتتن، وقدمنا المدينة، فكنا نقول: ما الله بقابلٍ من هؤلاء توبة، قوم عرفوا الله وآمنوا به، وصدقوا رسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثم رجعوا عن الإسلام لبلاءٍ أصابهم من الدنيا، وكانوا يقولونه لأنفسهم فأنزل الله تعالى فيهم " قل يا عبادي الذين أسرفوا على أنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله " إلى قوله " مثوى للمتكبرين ". قال عمر: فكتبتها بيدي كتاباً ثم بعثت بها إلى هشام، فقال هشام بن العاص: فلما قدمت علي خرجت بها إلى ذي طوى، فجعلت أصعد بها وأصوب لأفهمها، فقلت: اللهم فهمنيها، فعرفت أنما أنزلت فينا لما كنا نقول في أنفسنا ويقال فينا، فرجعت فجلست على بعيري فلحقت برسول الله صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. فقتل هشام شهيداً بأجنادين في ولاية أبي بكر.
وقدم على عياش المدينة أخوة لأمه أبو جهل بن هشام فقالا له: إن أمك قد نذرت