الاحاطه في اخبار غرناطه
(١)
٣ ص
(٢)
١١ ص
(٣)
١٣ ص
(٤)
١٨ ص
(٥)
٢١ ص
(٦)
٢٥ ص
(٧)
٢٥ ص
(٨)
٢٨ ص
(٩)
٣١ ص
(١٠)
٣٦ ص
(١١)
٤٠ ص
(١٢)
٤٣ ص
(١٣)
٤٥ ص
(١٤)
٤٧ ص
(١٥)
٤٧ ص
(١٦)
٤٩ ص
(١٧)
٥٢ ص
(١٨)
٥٦ ص
(١٩)
٥٨ ص
(٢٠)
٥٩ ص
(٢١)
٥٩ ص
(٢٢)
٦٠ ص
(٢٣)
٦٠ ص
(٢٤)
٦٢ ص
(٢٥)
٦٦ ص
(٢٦)
٦٨ ص
(٢٧)
٧١ ص
(٢٨)
٧٢ ص
(٢٩)
٧٥ ص
(٣٠)
٧٦ ص
(٣١)
٧٧ ص
(٣٢)
٨٠ ص
(٣٣)
٨١ ص
(٣٤)
٨٢ ص
(٣٥)
٨٣ ص
(٣٦)
٨٣ ص
(٣٧)
٨٨ ص
(٣٨)
٩٢ ص
(٣٩)
٩٢ ص
(٤٠)
٩٣ ص
(٤١)
١٠١ ص
(٤٢)
١٠٤ ص
(٤٣)
١٠٨ ص
(٤٤)
١٢٥ ص
(٤٥)
١٢٧ ص
(٤٦)
١٣٤ ص
(٤٧)
١٣٨ ص
(٤٨)
١٤٣ ص
(٤٩)
١٤٤ ص
(٥٠)
١٤٥ ص
(٥١)
١٥١ ص
(٥٢)
١٥٥ ص
(٥٣)
١٥٥ ص
(٥٤)
١٥٩ ص
(٥٥)
١٦٣ ص
(٥٦)
١٦٥ ص
(٥٧)
١٦٦ ص
(٥٨)
١٦٨ ص
(٥٩)
١٦٨ ص
(٦٠)
١٧٠ ص
(٦١)
١٧٨ ص
(٦٢)
١٩١ ص
(٦٣)
١٩٣ ص
(٦٤)
١٩٦ ص
(٦٥)
١٩٧ ص
(٦٦)
٢٠٠ ص
(٦٧)
٢١٤ ص
(٦٨)
٢١٨ ص
(٦٩)
٢١٨ ص
(٧٠)
٢٢٢ ص
(٧١)
٢٢٣ ص
(٧٢)
٢٢٨ ص
(٧٣)
٢٢٩ ص
(٧٤)
٢٣١ ص
(٧٥)
٢٣١ ص
(٧٦)
٢٣٥ ص
(٧٧)
٢٣٦ ص
(٧٨)
٢٣٧ ص
(٧٩)
٢٣٨ ص
(٨٠)
٢٤٠ ص
(٨١)
٢٤٣ ص
(٨٢)
٢٤٤ ص
(٨٣)
٢٤٦ ص
(٨٤)
٢٤٦ ص
(٨٥)
٢٤٧ ص
(٨٦)
٢٥٣ ص
(٨٧)
٢٥٥ ص
(٨٨)
٢٥٧ ص
(٨٩)
٢٥٩ ص
(٩٠)
٢٦٠ ص
(٩١)
٢٦١ ص
(٩٢)
٢٦١ ص
(٩٣)
٢٦٢ ص
(٩٤)
٢٦٤ ص
(٩٥)
٢٦٧ ص
(٩٦)
٢٦٨ ص
(٩٧)
٢٦٩ ص
(٩٨)
٢٧١ ص
(٩٩)
٢٧٢ ص
(١٠٠)
٢٧٣ ص
(١٠١)
٢٧٤ ص
(١٠٢)
٢٧٥ ص
(١٠٣)
٢٧٧ ص
(١٠٤)
٢٨١ ص
(١٠٥)
٢٨٦ ص
(١٠٦)
٢٨٧ ص
(١٠٧)
٢٨٩ ص
(١٠٨)
٢٩١ ص
(١٠٩)
٢٩٣ ص
(١١٠)
٢٩٦ ص
(١١١)
٢٩٦ ص
(١١٢)
٢٩٨ ص
(١١٣)
٣٠١ ص
(١١٤)
٣٠٦ ص
(١١٥)
٣١١ ص
(١١٦)
٣١٦ ص
(١١٧)
٣١٨ ص
(١١٨)
٣٢٠ ص
(١١٩)
٣٢٦ ص
(١٢٠)
٣٣٠ ص
(١٢١)
٣٣٢ ص
(١٢٢)
٣٣٥ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص

الاحاطه في اخبار غرناطه - لسان الدين بن الخطيب - الصفحة ٤٥

بسم الله الرّحمن الرّحيم
أحمد بن خلف بن عبد الملك الغساني القليعي «١»
من أهل غرناطة، يكنى أبا جعفر، من جلّة أعيانها، تنسب إليه الساقية الكبرى المجاورة لطوق الحضرة إلى إلبيرة، وما والاها.
حاله: قال ابن الصّيرفي: كان الفقيه أبو جعفر القليعي، من أهل غرناطة، فريد عصره، وقريع دهره، في الخير والعلم والتّلاوة؛ وله حزب من اللّيل، وكان سريع الدّمعة، كثير الرّواية؛ وهو المشار إليه في كل نازلة، وله العقد والحلّ والتقدّم والسّابقة، مع منّة في جلائل الأمور، والنّهضة بالأعباء وسموّ الهمّة.
غريبة في شأنه: قال: كان باديس بن حبّوس أمير بلده يتفرّس فيه أن ملك دولته ينقرض على يديه، فكان ينصب لشأنه أكلبا، ويتملّظ بسيفه إلى قتله، فحماه الله منه بالعلم، وغلّ يده، وأغمد سيفه، ليقضي الله أمرا كان مفعولا.
مشيخته: روى «٢» عن أبي عمر بن القطّان، وأبي عبد الله بن عتّاب، وأبي زكريا القليعي، وأبي مروان بن سراج؛ وكان ثقة صدوقا، أخذ عنه الناس.
محنته: ولمّا أجاز أمير لمتونة يوسف بن تاشفين البحر مستدعى إلى نصر المسلمين، ثاني حركاته إلى الأندلس، ونازل حصن أليط «٣» ، وسارع ملوك الطوائف