صحيفة الحسين (ع) (فارسي) - جمع الشيخ جواد القيومي - الصفحة ٣١ - مقدمه مؤلف

منم فرزند كسى كه (در شب معراج) از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برده شد، منم پسر كسى كه (در سير آسمانى) به سدرة المنتهى رسيد، منم پسر كسى كه در سير ملكوتي آن قدر به حق نزديك شد كه رخت به مقام " قاب قوسين أو ادنى " كشيد، (بين أو و حق دو كمان يا كمتر فاصله بود)، منم فرزند كسى كه با فرشتگان آسمان نماز گزارد، منم فرزند كسى كه خداوند بزرگ به أو وحى كرد.
منم پسر محمد مصطفى، منم پسر على مرتضى، منم فرزند كسى كه آن قدر با مشركان جنگيد تا زبان به (لا إله الا الله) گشودند، منم فرزند پسر كسى كه در ركاب پيامبر خدا با دو شمشير و دو نيزه جهاد كرد (١)، دوبار هجرت كرد (٢)، دوبار با پيامبر بيعت نمود، در بدر و حنين شجاعانه جنگيد، و لحظه اى به خدا كفر نورزيد.
من پسر كسى هستم كه صالح مؤمنان، وارث پيامبران، نابود كننده كافران، پيشواى مسلمانان، نور مجاهدان، زيور عابدان، فخر گريه كنندگان (از خشيت خدا)، شكيباترين صابران، بهترين قيام كنندگان از تبار ياسين، فرستاده خدا است.
نياى من كسى است كه پشتيبانش جبرئيل، و ياورش ميكائيل، و خود حامى و پاسدار ناموس مسلمانان بود، أو با مارقين (از دين بدر رفتگان) و ناكثين (پيمان شكنان) و قاسطين (ستمگران) جنگيد، و با دشمنان كينه توز خدا جهاد كرد، منم پسر برترين فرد قريش كه پيش از همه