يا معاوية! لا يزال عندك عبد راتعا في لحوم الناس، اما والله لو شئت ليكونن بيننا ما تتفاقم فيه الأمور، وتحرج منه الصدور.
ثم أنشأ يقول:
أتأمر يا معاوي عبد سهم بشتمي والملا منا شهود إذا اخذت مجالسها قريش فقد علمت قريش ما تريد أأنت تظل تشتمني سفاها لضغن ما يزول وما يبيد فهل لك من أب كأبي تسامي به من قد تسامي أو تكيد ولا جد كجدي يا ابن حرب رسول الله ان ذكر الجدود ولا أم كأمي من قريش إذا حصل الحسب التليد
صحيفة الحسن (ع)
١ ص
٢ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥٢ ص
٥٤ ص
٥٦ ص
٥٨ ص
٦٢ ص
٦٤ ص
٦٦ ص
٦٨ ص
٧٠ ص
٧٢ ص
٧٦ ص
٧٨ ص
٨٠ ص
٨٢ ص
٨٤ ص
٨٦ ص
٨٨ ص
٩٠ ص
٩٤ ص
٩٦ ص
٩٨ ص
١٠٠ ص
١٠٤ ص
١٠٦ ص
١٠٨ ص
١١٠ ص
١١٢ ص
١١٤ ص
١١٦ ص
١١٨ ص
١٢٠ ص
١٢٢ ص
١٢٤ ص
١٢٦ ص
١٢٨ ص
١٣٠ ص
١٣٢ ص
١٣٤ ص
١٣٦ ص
١٣٨ ص
١٤٠ ص
١٤٢ ص
١٤٤ ص
١٤٦ ص
١٤٨ ص
١٥٠ ص
١٥٢ ص
١٥٤ ص
١٥٦ ص
١٥٨ ص
١٦٠ ص
١٦٢ ص
١٦٤ ص
١٦٦ ص
١٦٨ ص
١٧٠ ص
١٧٢ ص
١٧٤ ص
١٧٦ ص
١٧٨ ص
١٨٠ ص
١٨٢ ص
١٨٤ ص
١٨٦ ص
١٨٨ ص
١٩٠ ص
١٩٢ ص
١٩٤ ص
١٩٦ ص
١٩٨ ص
٢٠٠ ص
٢٠٢ ص
٢٠٤ ص
٢٠٦ ص
٢٠٨ ص
٢١٠ ص
٢١٢ ص
٢١٤ ص
٢١٦ ص
٢١٨ ص
٢٢٠ ص
٢٢٢ ص
٢٢٤ ص
٢٢٨ ص
٢٣٠ ص
٢٣٢ ص
٢٣٤ ص
٢٣٦ ص
٢٣٨ ص
٢٤٠ ص
٢٤٢ ص
٢٤٤ ص
٢٤٦ ص
٢٤٨ ص
٢٥٠ ص
٢٥٢ ص
٢٥٤ ص
٢٥٦ ص
٢٥٨ ص
٢٦٠ ص
٢٦٢ ص
٢٦٤ ص
٢٦٦ ص
٢٦٨ ص
٢٧٠ ص
٢٧٢ ص
٢٧٤ ص
٢٧٦ ص
٢٧٨ ص
٢٨٠ ص
٢٨٢ ص
٢٨٤ ص
٢٨٦ ص
٢٨٨ ص
٢٩٠ ص
٢٩٢ ص
٢٩٤ ص
٢٩٦ ص
٢٩٨ ص
٣٠٠ ص
٣٠٢ ص
٣٠٤ ص
٣٠٦ ص
٣٠٨ ص
٣١٠ ص
٣١٢ ص
٣١٤ ص
٣١٦ ص
٣١٨ ص
٣٢٠ ص
٣٢٢ ص
٣٢٤ ص
٣٢٦ ص
٣٢٨ ص
٣٣٠ ص
٣٣٢ ص
٣٣٤ ص
٣٣٨ ص
٣٤٠ ص
٣٤٢ ص
٣٤٤ ص
٣٤٦ ص
٣٤٨ ص
٣٥٠ ص
٣٥٤ ص
٣٥٦ ص
٣٥٨ ص
٣٦٠ ص
٣٦٢ ص
٣٦٤ ص
٣٦٦ ص
صحيفة الحسن (ع) - جمع الشيخ جواد القيومي - الصفحة ٣١٨
(٣١٨)