چهارده نور پاك (فارسي)
(١)
شناسنامهء مبارك امام كاظم (ع)
٤ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
ولادت با سعادت و گزينش نام
٥ ص
(٤)
صفات و مشخصات ظاهرى او
٦ ص
(٥)
القاب امام
٧ ص
(٦)
1 - ابو الحسن اول:
٨ ص
(٧)
2 - كاظم (فرو دهنده ى خشم):
٨ ص
(٨)
3 - عالم:
٨ ص
(٩)
4 - صالح (فرد شايسته):
٨ ص
(١٠)
5 - باب الحوائج:
٩ ص
(١١)
6 - صابر (پايدار):
٩ ص
(١٢)
7 - امين:
٩ ص
(١٣)
امامت و پيشوائى آن حضرت
٩ ص
(١٤)
تصريحات بر امامت آن بزرگوار
١٠ ص
(١٥)
عصر زندگى و زمامداران خودسر
١٥ ص
(١٦)
دوران انتقال
١٥ ص
(١٧)
ديوار نويسى
١٦ ص
(١٨)
تقيه و كتمان عقيده
١٨ ص
(١٩)
استبداد و خودكامگى
١٨ ص
(٢٠)
رد مقام وزارت
٢٠ ص
(٢١)
مهدى عباسى
٢١ ص
(٢٢)
نفوذ زن در دستگاه خلافت
٢٢ ص
(٢٣)
انتشار رشوه در ميان استانداران مهدى
٢٢ ص
(٢٤)
دشمنى با خاندان علوى
٢٣ ص
(٢٥)
برخورد مهدى با امام موسى (عليه السلام)
٢٤ ص
(٢٦)
مهدى و استفتاء از امام (عليه السلام)
٢٥ ص
(٢٧)
امام (عليه السلام) در زندان مهدى
٢٦ ص
(٢٨)
قاضى شريك و سفرهء مهدى خليفه عباسى
٢٨ ص
(٢٩)
در دوران الهادى
٢٩ ص
(٣٠)
افراط در عيش و نوش
٢٩ ص
(٣١)
امام در شهادت علويان
٣١ ص
(٣٢)
تهديدات هادى
٣٣ ص
(٣٣)
عصر هارون رشيد
٣٣ ص
(٣٤)
ثروت و دارايى حكومت هارون
٣٥ ص
(٣٥)
منابع درآمد مالى
٣٦ ص
(٣٦)
درآمد محصولات كشاورزى ملكه مادر
٣٧ ص
(٣٧)
عطايا و اسرافكاريهاى شهبانو
٣٨ ص
(٣٨)
نامه اى از امام به هارون
٣٩ ص
(٣٩)
فتوائى از يك دنيا پرست
٤٠ ص
(٤٠)
ميخوارگى و شرابخوارى خليفه
٤١ ص
(٤١)
زيارتنامه هارون
٤٢ ص
(٤٢)
مباحثه يك روحانى نماى دربارى
٤٣ ص
(٤٣)
هارون در مكتب درسى امام (عليه السلام)
٤٤ ص
(٤٤)
جبهه گيرى امام (عليه السلام) در برابر حكومت فساد
٤٧ ص
(٤٥)
بخش اول / فضايل اخلاقى و معنوى امام (عليه السلام) سرچشمه فضيلت
٥٠ ص
(٤٦)
علم و دانش او
٥٠ ص
(٤٧)
رهبر فكرى و معنوى
٥١ ص
(٤٨)
دانشمند عصر
٥٢ ص
(٤٩)
گفتار شيخ مفيد
٥٣ ص
(٥٠)
مناظره و گفتگو با ابو حنيفه
٥٣ ص
(٥١)
عبادت و زهد او
٥٥ ص
(٥٢)
در كودكى
٥٦ ص
(٥٣)
سپاس براى فراغت
٥٧ ص
(٥٤)
سفرهاى حج آن بزرگوار
٥٨ ص
(٥٥)
تلاوت و انس با قرآن
٥٨ ص
(٥٦)
تفقد از مخلوق
٥٩ ص
(٥٧)
تواضع و فروتنى
٦٠ ص
(٥٨)
در راه امر به معروف
٦٠ ص
(٥٩)
آزاد ساختن غلام
٦١ ص
(٦٠)
بذل و كرم آن بزرگوار
٦٢ ص
(٦١)
احسان به دشمن
٦٥ ص
(٦٢)
عطوفت به هم نوع
٦٨ ص
(٦٣)
دعاى آن بزرگوار
٦٩ ص
(٦٤)
كار و كوشش امام (عليه السلام)
٧٠ ص
(٦٥)
بخش دوم / آراء ديگران دربارهء امام (عليه السلام)
٧٣ ص
(٦٦)
بخش سوم / تربيت يافتگان مكتب تربيتى امام (عليه السلام) تربيت شاگردان نمونه
٨٢ ص
(٦٧)
تصميم ناگهانى صفوان
٨٤ ص
(٦٨)
رعايت حقوق برادران اسلامى
٨٦ ص
(٦٩)
على بن يقطين
٨٧ ص
(٧٠)
درخواست استعفاء
٨٨ ص
(٧١)
نجات از توطئه
٨٩ ص
(٧٢)
1 - خلعت خليفه:
٨٩ ص
(٧٣)
2 - وضوء:
٩٠ ص
(٧٤)
3 - ابن بزيع:
٩١ ص
(٧٥)
4 - مؤمن طاق:
٩١ ص
(٧٦)
هشام زبان گوياى شيعه
٩٣ ص
(٧٧)
بخش چهارم / امام موسى بن جعفر (عليه السلام) و تفسير قرآن مجيد 1 - بشارت به صاحبان عقل و انديشه
٩٦ ص
(٧٨)
2 - در برخورد با هارون الرشيد
٩٦ ص
(٧٩)
مباهله:
٩٩ ص
(٨٠)
3 - تشويق به تلاوت قرآن
١٠٠ ص
(٨١)
4 - مال كثير چه قدر است؟
١٠٠ ص
(٨٢)
5 - حرمت خمير
١٠٠ ص
(٨٣)
6 - توحيد و خداشناسى
١٠١ ص
(٨٤)
7 - پيرامون تجديد بناى كعبه
١٠٢ ص
(٨٥)
بخش پنجم / نمونه هايى از سخنان و ارشادات امام (عليه السلام) 1 - جهاد اكبر با مبارزه با هواى نفس
١٠٥ ص
(٨٦)
شرح كوتاه:
١٠٥ ص
(٨٧)
2 - تلاش در راه معاش
١٠٦ ص
(٨٨)
شرح كوتاه:
١٠٦ ص
(٨٩)
3 - پرورش كودك
١٠٧ ص
(٩٠)
شرح كوتاه:
١٠٧ ص
(٩١)
4 - بزرگوارى و عزت واقعى
١٠٧ ص
(٩٢)
شرح كوتاه:
١٠٨ ص
(٩٣)
5 - انسان سعادتمند
١٠٨ ص
(٩٤)
شرح كوتاه:
١٠٨ ص
(٩٥)
6 - بهداشت و تندرستى
١٠٩ ص
(٩٦)
شرح كوتاه:
١٠٩ ص
(٩٧)
7 - حجت نهان و حجت آشكار
١٠٩ ص
(٩٨)
شرح كوتاه:
١١٠ ص
(٩٩)
8 - ديندارى و فقاهت
١١٠ ص
(١٠٠)
شرح كوتاه:
١١٠ ص
(١٠١)
9 - اعتدال در امر دين و دنيا
١١١ ص
(١٠٢)
شرح كوتاه:
١١١ ص
(١٠٣)
10 - آموزش دوران جوانى
١١١ ص
(١٠٤)
شرح كوتاه:
١١٢ ص
(١٠٥)
11 - دو دستور اخلاقى و اجتماعى
١١٢ ص
(١٠٦)
شرح كوتاه:
١١٢ ص
(١٠٧)
12 - جلوگيرى از تحريكات جنسى
١١٣ ص
(١٠٨)
شرح كوتاه:
١١٣ ص
(١٠٩)
13 - منشور انسانى امام (عليه السلام)
١١٣ ص
(١١٠)
واقع گرائى
١١٣ ص
(١١١)
شهادت در راه خدا
١١٥ ص
(١١٢)
گفتار صاحب ارشاد
١١٦ ص
(١١٣)
انتقال به بغداد
١١٧ ص
(١١٤)
فرزندان امام (عليه السلام)
١٢٠ ص
(١١٥)
شعاع عظمت يك بانوى با فضيلت
١٢٢ ص
(١١٦)
آرامگاه با شكوه فاطمه معصومه
١٢٣ ص
(١١٧)
حوزه علميه قم و آثار آن
١٢٥ ص
(١١٨)
اضطراب دستگاه جور
١٢٦ ص
(١١٩)
تجهيز
١٢٦ ص
(١٢٠)
صورت جلسه قلابى
١٢٧ ص
(١٢١)
هدف هارون
١٢٧ ص
(١٢٢)
استقامت و پايدارى
١٢٨ ص
(١٢٣)
تسليم امان
١٢٩ ص
 
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص

چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ٩ - الصفحة ١٢٤٧

رتبه از " رقه " به طرف بغداد رهسپار گشت مردم به استقبال او شتافتند و از هر طرف دور او را گرفتند و در مورد مسافرت او پرسش ها كردند او به عنوان رد گم كنى اظهار داشت:
من به عنوان تعديل ماليات و نظارت بر امور كارگزاران خليفه آمده ام و چند روز اول هم به اين قبيل امور اشتغال ورزيد!
ولى پس از چند روز سندى بن شاهك را به حضور خود خواست و دستور مخصوص هارون را در مورد قتل امام موسى (عليه السلام) به او اعلام نمود و او هم پذيرفت و در يكى از وعده‌هاى غذا، زهرى در طعام او وارد ساخت و به حضرت خوراند و برخى معتقدند كه زهر را در خرما قرار داد و به هر صورتى انجام پذيرفته باشد امام در اثر مسموميت دچار تب شديد گرديد كه فقط سه روز زنده بود.
در روز سوم جان به جان آفرين تسليم نمود و در راه تبليغ احكام خدا به فيض شهادت نائل گرديد. (١) " كشى " در اين باره مى گويد:
عبد الله بن طاووس از امام رضا (عليه السلام) سوال نمود آيا راست است كه يحيى بن خالد پدرت امام موسى را مسموم ساخت. امام در پاسخ مى فرمايد: " آرى او پدرم را با سى خرماى زهر آغشته، مسموم ساخت ". (٢) در برخى از تواريخ به جاى يحيى، فضل بن يحيى آمده است و ترتيب مسموميت آن بزرگوار را چنين نوشته اند كه:
" در زندان هر روز، فضل بن يحيى غذا مى آورد روز چهارم در اثر ميل غذا مريضى سخت به امام دست داد دكتر نصرانى را حاضر ساختند از حال امام پرسش نمود امام حال پاسخ دادن نداشت. پس او در اثر اصرار طبيب دست خود را نشان داد كه در اثر مسموميت كبود

١. داستان مسموميت امام را از مورخين اهل سنت: علامه ابن صباغ مالكى در الفصول المهمه ص ٢٢٠. شبلنجى در نور الابصار، ص ٤٩١ - ابن صباغ مالكى در اسعاف الراغبين، ص ١٤٨ - ابن حجر هيثمى در الصواعق المحرقه، ص ١٩١ - سيد محمد عبد الغفار در ائمة الهدى، ص ١١١، مسعودى در مروج الذهب، ج ٣، ص ٣٦٥ نقل نموده اند در آن كتاب اخير مى افزايد:
موسى بن جعفر (ع) در پانزدهمين سال حكومت هارون، در سن ٥٤ سالگى در بغداد به صورت مسموم در گذشت.
٢. كشى، ص ٥٧.
(١٢٤٧)