مناسك عمره مفرده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - ١٠- ناخن گرفتن

مسأله ٢٠٣- در آنچه كه گفته شد تفاوتى ميان انگشت اضافى و غير آن نيست (بنابر احتياط واجب).

مسأله ٢٠٤- هرگاه گرفتن ناخن از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد، چيزى بر او نيست، و اگر از روى عمد باشد، كفّاره گرفتن هر ناخن يك مدّ طعام است؛ (حدود ٧٥٠ گرم) و هرگاه تمام ناخن دستها را بگيرد، كفّاره آن يك گوسفند است.

همچنين اگر تمام ناخنهاى دست و پا را در يك مجلس بگيرد، كفّاره آن يك گوسفند است؛ امّا اگر ناخن دستها را در يك مجلس، و ناخن پاها را در مجلس ديگر بگيرد، كفّاره آن دو گوسفند است.

مسأله ٢٠٥- هرگاه تمام ناخن دستها را بگيرد، ولى تمام ناخن پاها را نگيرد، يك گوسفند براى ناخن دستها كفّاره مى‌دهد، و براى هر يك از ناخنهاى پا، يك مدّ طعام به نيازمند مى‌پردازد. همچنين اگر تمام ناخن پاها را بگيرد، ولى تمام ناخن دستها را نگيرد.

مسأله ٢٠٦- اگر پنج ناخن دست و پنج ناخن پا را بگيرد، بايد براى يك از ناخنها يك مدّ طعام كفّاره بدهد. همچنين اگر كمتر