مناسك عمره مفرده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - ٨- استعمال بوى خوش

مسأله ١٩٠- هرگاه محرم در جايى قرار گيرد كه بوى خوش در آنجا باشد، بايد چيزى در برابر بينى خود بگيرد كه بوى خوش را استشمام نكند؛ مگر اين كه موجب عسر و حرج شود، ولى اگر از محلّى بگذرد كه بوى بد در آنجاست، نبايد بينى خود را بگيرد، امّا مى‌تواند به سرعت از آنجا بگذرد.

مسأله ١٩١- اگر ناچار شود لباسى كه بوى خوش مى‌دهد بپوشد، يا غذايى كه بوى خوش دارد بخورد، بايد چيزى در برابر بينى خود قرار دهد كه بوى خوش را استشمام نكند؛ مگر اين كه موجب عسر و حرج شود.

مسأله ١٩٢- مشهور آن است كه استعمال خلوق كعبه (چيزى كه كعبه را با آن خوشبو مى‌كنند) حرام نيست؛ ولى چون معلوم نيست خلوق كعبه چيست احتياط آن است كه از بوى خوشى كه فعلًا به كعبه مى‌مالند نيز اجتناب شود.

مسأله ١٩٣- اگر عمداً بوى خوش استعمال كند، كفّاره آن بنابر احتياط واجب يك گوسفند است.

مسأله ١٩٤- اگر در زمان واحد به طور مكرّر بوى خوش استعمال كند، بعيد نيست يك گوسفند كفايت كند؛ ولى احتياط