مناسك عمره مفرده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤ - دوّم نيّت

عبارات ديگر خوددارى شود؛ مگر آنچه در مستحبّات خواهد آمد.

مسأله ١٠٤- واجب است لبّيكهاى چهارگانه فوق را، همانند تكبيرة الاحرام نماز، به طور صحيح اداء كند.

مسأله ١٠٥- در صورتى كه زائر نتواند اين عبارات را با عربى صحيح ادا كند، بايد آن را ياد بگيرد، و اگر نتواند، يا وقت نباشد، كافى است ديگرى شمرده شمرده براى او بخواند و او تكرار نمايد، و چنانچه قادر بر تلفّظ صحيح نباشد، احتياط آن است آنچه را مى‌تواند بخواند، و ترجمه آن را نيز بگويد.

مسأله ١٠٦- شخص گنگ بجاى گفتن «لبّيك» با دست خود اشاره مى‌كند، و زبان خود را طبق معمول حركت مى‌دهد، و بهتر است علاوه بر اين، كسى به نيابت از او نيز لبّيك بگويد، ولى واجب نيست.

مسأله ١٠٧- كودكان نيز مى‌توانند براى عمره مُحرم شوند، و چنانچه خودشان تميز بدهند «لبّيك» را همراه با نيّت مى‌گويند، و اگر غير مميّز باشند كسى از طرف آنها نيّت مى‌كند و لبّيك مى‌گويد، و هرگاه كسى در ميقات بيهوش باشد، از طرف او نيز مى‌توان نيّت كرد و لبّيك گفت.