مناسك عمره مفرده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٦ - احكام مصدود و محصور

يا غير آنها، او را از رفتن به مكّه باز دارند، و راه ديگرى براى رفتن به مكّه نداشته باشد، يا اگر راهى باشد هزينه آن را ندارد، در همان‌جا يك قربانى مى‌كند و از احرام خارج مى‌شود، و احتياط آن است كه قربانى را به قصد خروج از احرام انجام دهد.

همچنين احتياط آن است كه موى سر خود را كوتاه كند، و اگر دسترسى به قربانى پيدا نكرد، همان جا نيّت خارج شدن از احرام مى‌كند، و احتياط آن است كه به جاى قربانى، ده روز (به شرحى كه قبلًا گفته شد) روزه بگيرد، و اگر در آنجا به آن صورت نتوانست بگيرد، تمام آن را در بازگشت روزه بگيرد.

مسأله ٦٩٤- اگر كسى با احرام عمره وارد مكّه شد، و دشمن، يا كس ديگرى او را از انجام اعمال باز داشت، حكم مسأله قبل را دارد.

مسأله ٦٩٥- هرگاه شخصى را به خاطر بدهكارى، يا اتّهام ديگرى زندانى كنند، يا به ظلم حبس نمايند، حكم مسأله سابق را دارد.

مسأله ٦٩٦- اگر بعد از احرام، براى رفتن به مكّه، يا اجازه بجاآوردن اعمال پولى مطالبه كنند، چنانچه تمكّن دارد بايد