مناسك حج فارسى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - ٤- سعى صفا و مروه

مسأله ٢٢٧- اگر ترك سعى از روى جهل و نادانى نسبت به مسأله بوده باشد احتياط واجب آن است كه همان حكم عمد را، كه در مسأله قبل گفته شد، اجرا كند؛ امّا اگر سهواً و از روى فراموشى سعى را ترك كند بايد هر وقت يادش آمد برگردد و آن را به جا آورد، هرچند بعد از ماه ذى‌الحجّه باشد، و اگر برگشتن براى او مشقّت دارد، نائب مى‌گيرد تا براى او به جا آورد، و در اين مدّت چيزى بر او حرام نيست.

مسأله ٢٢٨- هرگاه عمداً زيادتر از هفت مرتبه سعى را به قصد سعى واجب به‌جا آورد سعى او باطل است، و اگر سهواً يك دور يا كمتر يا بيشتر اضافه كند و بعد به خاطرش بيايد اعتنا نمى‌كند و سعى او صحيح است، و نيازى ندارد كه مقدار زيادى را تا هفت دور تمام كند؛ بلكه احتياط ترك اين كار است.

مسأله ٢٢٩- هرگاه از روى ندانستن مسأله چيزى بر هفت دور اضافه كند نيز حكمش مانند عمد است؛ يعنى سعى را از نو به جا مى‌آورد.

مسأله ٢٣٠- هرگاه از روى سهو و فراموشى چيزى از