مناسك حج فارسى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - كفّارات احرام

يكى) عمداً، يك گوسفند است، ولى در حال ضرورت در تراشيدن سر مخيّر است ميان يك گوسفند يا سه روز روزه يا اطعام شش فقير به هر كدام دو مدّ طعام، و احتياط واجب در زايل كردن موى زير بغل نيز همين كفّاره است؛ امّا زايل كردن مقدارى از موى سر يا صورت يا زير گلو يا زير بغل و مانند آن كفّاره آن اطعام يك فقير است؛ ولى در صورت جهل به مسأله يا فراموشى و غفلت، كفّاره ندارد.

٨- ازدواج براى خود يا اجراى صيغه عقد براى ديگران كفّاره ندارد.

٩- ١٠- ١١- هرگاه به قصد لذّت به همسر خود نگاه كند يا او را لمس نمايد بايد يك گوسفند كفّاره بدهد و اگر با اين كار انزال منى شود احتياط واجب يك شتر است و اگر همسر خود را به قصد لذّت ببوسد يك شتر بر او واجب مى‌شود، خواه انزال شود يا نه.

١٢- كفّاره نزديكى صورتهاى مختلفى دارد كه در مسائل «١٥٠ و ١٥١ و ١٥٢ و ١٥٣» ذكر شده است.