سيگار پديده مرگبار عصر ما - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧

نويسنده كتاب ارزشمند جواهر نيز در اين زمينه فرموده است:
«و كذا ... لو خشى حصول المرض الشديد باستعماله، او بالمضى اليه، او بترك شربه، بلا خلاف اجده فيه بل هو اجماع سيما مع خوف التلف معه، لنفى العسر و الحرج و الضرر «١»؛ همچنين تيمّم جايز است در صورت ترس از مرض شديد، به سبب استعمال آب، يا جستجو براى يافتن آب، يا ترك آشاميدن آب، و اين مطلب اجماعى است، مخصوصاً اگر همراه با خوف تلف باشد؛ زيرا وظيفه وضو گرفتن در اين صورت به مقتضاى قاعده لاضرر و لا حرج تبديل به تيمّم مى‌شود».
٣- در كتاب خوراكى‌ها و نوشيدنى‌ها (الاطعمة و الاشربة) نيز غذاهاى زيان‌آور به حكم قاعده لاضرر تحريم شده است. از جمله مى‌توان به خوردن گِل اشاره كرد، كه متأسّفانه برخى از مردم مبتلاى به آن هستند. چرا كه طبق برخى از روايات اين كار سرچشمه ناراحتى‌هايى در بدن انسان گرديده، و رفته رفته جسم انسان را مبتلا به بيمارى‌هايى مى‌كند «ان الطين يورث السقم فى الجسد و يهيج الداء». «٢»