سيگار پديده مرگبار عصر ما - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦

اطمينان به ضررهاى سيگار پيدا نمى‌كند؟
آيا بر اثر آسيب جزئى پوست به خاطر استفاده از آب، حكم شرع به مقتضاى قاعده لاضرر تغيير مى‌كند، و وظيفه مكلّف تيمّم مى‌شود، امّا با اين همه ضرر و زيان، همچنان مى‌توان فتوا به حليّت سيگار داد؟
آيا مى‌توان پذيرفت كه خداوند مهربان به صِرف خوف مرض، روزه را بر انسان حرام كرده، تا از ضرر احتمالى در امان باشد، امّا دخانيات را با اين همه ضررهاى جانى و مالى و اجتماعى حرام نكرده است؟
اگر خوردن گِل را به خاطر اين كه سبب تهييج درد و زمينه‌ساز بيمارى است حرام بدانيم، ولى سيگار و ساير دخانيات كه پيام‌آور مرگ و نيستى است را تحريم ننماييم، آيا دچار تناقض نشده‌ايم؟
نتيجه اين كه: بدون شك قاعده لاضرر شامل سيگار و ساير دخانيات مى‌شود، و به مقتضاى اين قاعده تمام انواع دخانيات حرام است.
سؤال: چرا برخى از بزرگان علماى گذشته سيگار را حرام نمى‌دانسته، و حتّى از آن استفاده مى‌كردند؟
پاسخ: بدون شك مضرّات سيگار به اين شكل گسترده، كه اكنون براى ما ثابت شده، براى آن بزرگواران روشن نبوده است. و لذا هنگامى كه يكى از