اجازات فيض كاشاني - حافظيان، ابوالفضل - الصفحة ٦٠٧
است از عربيت و منطق و غير آن» [١] . علامه تهرانى ، ضياءالدين محمد را دايى فيض معرّفى كرده و گفته است : وى از شاگردان مقدّس اردبيلى (م ٩٩٣ ق) بوده و خود به حسين بن حيدر كركى (م ١٠٤١ ق) اجازه داده است [٢] . اين بود نام بزرگانى كه فيض به استفاده از محضر آنها تصريح نموده است . در كتب رجالى و تراجم نام چند تن از علماى ديگر به عنوان اساتيد فيض مطرح شده است ، از جمله محدّث نورى در خاتمه مستدرك الوسائل ، مولى خليل قزوينى (م ١٠٨٩ ق) و مولى محمد صالح مازندرانى (م ١٠٨١ ق) (شارحان كافى) و مولى محمد طاهر قمى (م ١٠٩٨ ق) را در شمار استادان فيض قرار داده است [٣] . و نيز در روضات الجنات آمده است : «وله الرواية أيضا . . . عن المولى خليل القزويني و المولى صالح المازندراني بحقّ روايتهم جميعا عن شيخنا البهائي رحمه اللّه » . [٤] محتمل است جناب فيض از محضر ميرمحمد باقر داماد (م ١٠٤١ ق) نيز استفاده كرده باشد ، [٥] گرچه خود فيض به اين معنا تصريح نكرده است . اما اينكه در نزد پدرش ـ شاه مرتضى ـ درس خوانده و از او روايت كرده
[١] همان ، ص٥٨ و ٥٩[٢] طبقات اعلام الشيعة ، قرن ١٢ ، ص٢٩٨، ٤٩٢، ٥٣٥و٥٣٦ همانطور كه گفته شد ضياءالدين استاد فيض بوده ، امّا سندى دال بر اينكه فيض از او اجازه دريافت كرده باشد ، به دست نيامد .[٣] مستدرك الوسائل ، مؤسسه آل البيت ، ج٢٠ ، ص٢٣٦[٤] روضات الجنات ، ج٦ ، ص٩٣[٥] ر.ك: مقدمه وافى چاپ اصفهان ص٣٢ و مقدمه تحقيقى آقاى بيدارفر بر علم اليقين فيض كاشانى ، ص٥٣ ؛ طبقات الإجازات بالروايات، سيد حسن صدر، مطبوع در آخر نفحات الروضات.