نظيم اللئالي - سیفی قزوینی، سید قوام الدین محمد - الصفحة ٣٧٤

عاقبت محمود ، طالبِ اين درّ نظيم و مشترىِ اين جنس عظيم ، صاحب نظرى است كه ديده حق بين و خاطر حقانيت گزينش همواره به ترقيه حال ارباب كمال متوجّه و معطوف است و درويش نهادى كه با وصف تقرّب شاهى پيوسته اوقاتش به مراقبت و معاونت زيردستان مصروف است ، اعنى عاليجاه عمده مقربان درگاه خلايق پناه ، زبده مخلصان دولت خواه مقرّب الحضرة العلية العالية الخاقانية ، مؤتمن الدولة البهيّة السلطانية آقابى محمود بيك [١] جُبّه دار باشى [٢] - شدّ اللّه أطناب دولته بأوتاد الخلود و رزقه شفاعة صاحب المقام المحمود - كه از غايت وفور اخلاص و دولت خواهى همواره منظور نظر كيميا اثر نواب همايون اشرف اعلا بوده ، بسانِ ماه كه استناره از آفتاب نموده، عالم را روشن مى دارد يا مانند ابر كه از دريا استفاضه كرده، بر كوه و صحرا مى بارد، واسطه وصول فيوضات نامتناهى و رابطه حصول مرادات شاهنشاهى گشته ، كِشت امانى و آمال عمومِ برايا و خصوصِ ارباب فضل و كمال را از رشحات سَحابِ برّ و احسان سرسبز و ريّان مى دارد؛ لهذا اين گوهر منظوم به رسمِ تحفه و هديه به نظر فيضْ اثر آن عالى گُهَر رسانيد . اميد كه ثواب آن به روزگار آن والا شأن واصل و مقاصد نشأتين آن عالى مكان از باطن حضرات أئمّه معصومين عليهم السلام حاصل گردد ، بحقّ محمّد و آل محمّد. الهى اين كفايت كيشْ سلطانكه دانش منشأ خير است و احسان رضا جوينده معبود باشدبه دولت عاقبت محمود باشد