معاد از ديدگاه قرآن و روايات

معاد از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٠

شنيدم كه اگر دروغ بگويم هر دو گوشم كَر باد. سپس گفت: پيامبر (ص) فرمود: ورود در آيه به معناى داخل شدن است هيچ نيكوكار و بدكارى نيست مگر اينكه داخل جهنم مى‌شود، آتش در برابر مؤمنان سرد و سالم خواهد بود، همان گونه كه بر ابراهيم سرد شد تا آنجا كه آتش يا دوزخ از شدّت سردى فرياد مى‌كشد. سپس خداوند پرهيزكاران را رهايى مى‌بخشد و ستمكاران را بطور ذلّتبارى در آن رها مى‌كند. «١» امام باقر (ع) از پيامبر اكرم (ص) چنين نقل مى‌كند: اى على! روز قيامت من و تو و جبرئيل بر صراط مى‌نشينيم پس هيچ كس از صراط نمى‌گذارد، مگر كسى كه با او نوشته‌اى به ولايت داشته باشد كه آن امان نامه اوست. «٢» از پيامبر اكرم (ص) نقل شده كه فرمود: وقتى روز قيامت شد وصراط برجهنم نصب گرديد، تنها كسى از صراط مى‌گذرد كه با او جوازى باشد كه در آن ولايت على بن ابى طالب است و اين همان گفتار خداوند است كه فرمود:
«وَقِفُوهُمْ انَّهُمْ مَسْئُولُونَ» و آنان را متوقف كنيد همانا (از) آنان سؤال خواهد شد (يعنى از ولايت على بن ابى طالب (ع)). «٣» از پيامبر اكرم نقل شده كه فرمود: در روز قيامت آتش به مؤمنان مى‌گويد: اى مؤمن! زود از من بگذر، زيرا نور تو شعله مرا خاموش كرده است. «٤» چگونگى عبور بر صراط ابن مسعود از پيامبر اكرم (ص) نقل كرده كه مردم (در آتش) وارد مى‌شوند، سپس به واسطه اعمالى كه دارند، خارج مى‌شوند. پس اوّلين دسته از مردم مانند جهش برق (از صراط) مى‌گذرند. سپس دوّمين دسته مانند وزش باد و سوّمين دسته مانند دويدن اسب، چهارمين گروه مانند دويدن انسان و پنجمين گروه مانند راه رفتن. «٥»