[به آنان گويند:] شما را چه شده كه يكديگر را [براى رهايى از عذاب‌] يارى نمى‌دهيد؟ (٢٥)
[نه اينكه نمى‌توانند يكديگر را يارى دهند] بلكه آنان امروز فروتنانه تسليم [قدرت حق‌] هستند، (٢٦)
به يكديگر رو كرده از هم مى‌پرسند: [اين چه وضعى است؟] (٢٧)
[پس پيروان گمراه به پيشوايان گمراه‌كننده‌] مى‌گويند: همانا شما از راه خيرخواهى به سوى ما مى‌آمديد، [ولى كارتان جز فريب و نيرنگ نبود!] (٢٨)
مى‌گويند: [ما را تقصيرى نيست‌] بلكه خود شما اهل ايمان نبوديد، (٢٩)
و ما را بر شما هيچ تسلطى نبود، بلكه شما مردمى طغيان گر و سركش بوديد. (٣٠)
اكنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد كه همه ما چشندگان عذاب خواهيم بود. (٣١)
[سبك مغزى و تعصّب شما زمينه گمراهى شما شد] پس ما شما را گمراه كرديم؛ زيرا خودمان گمراه بوديم، (٣٢)
پس بى‌ترديد همه آنان در آن روز در عذاب شريك‌اند، (٣٣)
ما با مجرمان اين‌گونه رفتار مى‌كنيم؛ (٣٤)
زيرا آنان چنين بودند كه هر زمان به آنان مى‌گفتند: معبودى جز خدا نيست، تكبّر مى‌كردند، (٣٥)
و [همواره‌] مى‌گفتند: آيا بايد به خاطر شاعرى ديوانه معبودان خود را رها كنيم؟! (٣٦)
[چنين نيست كه مى‌پنداريد] بلكه او حق را آورده و پيامبران را تصديق كرده است. (٣٧)
بى‌ترديد شما [كوردلان‌] عذاب دردناك را خواهيد چشيد، (٣٨)
و جز آنچه كه همواره انجام مى‌داديد، پاداش داده نمى‌شويد، (٣٩)
جز بندگان خالص شده خدا [كه از هر كيفرى در امانند،] (٤٠)
براى آنان رزق و روزى معين و ويژه‌اى است، (٤١)
ميوه‌هايى [گوناگون‌] در حالى كه مورد اكرام خواهند بود، (٤٢)
در بهشت‌هاى پر نعمت، (٤٣)
در حالى كه بر تخت‌هايى روبروى يكديگر [تكيه زده‌اند،] (٤٤)
جامى از نوشيدنى زلال و پاك گرداگردشان مى‌گردانند، (٤٥)
[نوشيدنى‌] سپيد [و درخشنده‌] و لذت‌بخش براى نوشندگان، (٤٦)
نه در آن مايه فساد [جسم و عقل‌] است، و نه از آن مست و بيهوش مى‌شوند، (٤٧)
و در كنارشان زنانى هستند كه فقط به شوهرانشان عشق مى‌ورزند. (٤٨)
گويا آنان [از سپيدى‌] تخم شترمرغى هستند كه [زير پر و بال‌] پوشيده شده‌اند [و هرگز دست كسى به آنان نرسيده است.] (٤٩)
پس برخى از آنان به برخى ديگر رو كرده از [حال‌] يكديگر مى‌پرسند. (٥٠)
گوينده‌اى از آنان مى‌گويد: همانا من [در دنيا] هم‌نشينى داشتم. (٥١)