و سوگندهايتان را ميان خود مايه خيانت و فساد قرار ندهيد كه در نتيجه، قدمى پس از استواريش بلغزد؛ و به سبب آنكه مردم را از راه خدا بازداشتيد [در اين دنيا] سختى و ناگوارى بچشيد، و براى شما [در آخرت‌] عذابى بزرگ باشد. (٩٤)
و پيمان خدا را به بهايى اندك نفروشيد؛ زيرا آنچه نزد خداست، براى شما بهتر است، اگر بدانيد [كه ارزش وفاى به پيمان خدا قابل مقايسه با همه دنيا نيست.] (٩٥)
آنچه [از ثروت و مال‌] نزد شماست، فانى مى‌شود و آنچه [از پاداش و ثواب‌] نزد خداست، باقى مى‌ماند، و قطعاً آنان كه [براى دينشان‌] شكيبايى ورزيدند، پاداششان را بر پايه بهترين عملى كه همواره انجام مى‌داده‌اند، مى‌دهيم. (٩٦)
از مرد و زن، هر كس كار شايسته انجام دهد در حالى كه مؤمن است، مسلماً او را به زندگى پاك و پاكيزه‌اى زنده مى‌داريم و پاداششان را بر پايه بهترين عملى كه همواره انجام مى‌داده‌اند، مى‌دهيم. (٩٧)
پس هنگامى كه قرآن مى‌خوانى از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر. (٩٨)
يقيناً او بر كسانى كه ايمان آورده‌اند وهمواره بر پروردگارشان توكل مى‌كنند، تسلّطى ندارد. (٩٩)
تسلّطش فقط بر كسانى است كه او را سرپرست و دوست خود گرفته‌اند و بر كسانى است كه [به وسيله اغواگرى او] براى خدا شريك قرار داده‌اند. (١٠٠)
و هنگامى كه آيه‌اى را [كه در بردارنده حكم جديدى است‌] جايگزين آيه ديگر مى‌كنيم، در حالى كه خدا به آنچه نازل مى‌كند داناتر است، مخالفان مى‌گويند: تو فقط [بر خدا] دروغ مى‌بندى!! [چنين نيست كه مى‌گويند] بلكه بيشترشان [اسرار تبديلِ احكام را] نمى‌دانند. (١٠١)
بگو: آن [آيات‌] را روح القدس از سوى پروردگارت به درستى و راستى نازل كرده تا كسانى را كه ايمان آورده‌اند، ثابت قدم بدارد و براى تسليم‌شدگان [به فرمان‌هاى حق‌] هدايت و مژده باشد. (١٠٢)