سفير حق و صفير وحي
(١)
شناسنامه كتاب
٧ ص
(٢)
پيشگفتار
٩ ص
(٣)
مقدمه
١٣ ص
(٤)
پاسخ اول
١٧ ص
(٥)
تحليل حقيقت وحي در ضمن دو نكته
١٩ ص
(٦)
مراحل سه گانه نظام هستي
٢٠ ص
(٧)
تجرد علوم و معارف بشري
٢١ ص
(٨)
علوم كسبي و علوم كشفي
٢٢ ص
(٩)
مبدأ غيبي افاضه علوم
٢٣ ص
(١٠)
تفاوت جوهري راه علوم كسبي و علوم كشفي
٢٤ ص
(١١)
شعاع نامتناهي قدرت وحي كننده
٢٩ ص
(١٢)
فراتري پيامبر
٣٠ ص
(١٣)
نقش فاعل وحي و نقش قابل آن
٣١ ص
(١٤)
تجرد وحي و شرايط مادي آن
٣٢ ص
(١٥)
خطاناپذيري علم حضوري و خطاپذيري علم حصولي
٣٤ ص
(١٦)
خطاناپذيري حوزه وحي و رسالت
٣٥ ص
(١٧)
تفاوت خطاي واقعي و خطا در برداشت
٣٧ ص
(١٨)
تضمين تطابق حقيقت با صورت
٣٧ ص
(١٩)
ضمانت تطابق در مقام ثبوت يا اثبات ؟
٣٨ ص
(٢٠)
شواهدي از آيات قرآن و روايات
٤٠ ص
(٢١)
عدم اطلاق قرآن بر صرف معاني آن
٤١ ص
(٢٢)
عدم اطلاق تلاوت بر صرف معاني قرآن
٤٢ ص
(٢٣)
نسبت انزال قرآن به خداوند نه پيامبر
٤٣ ص
(٢٤)
دلالت آيات مصدر به "قل" بر مدعا
٤٥ ص
(٢٥)
پاسخ دوم
٤٩ ص
(٢٦)
اساس بحث در مورد وحي و قرآن
٥٢ ص
(٢٧)
نقل سخنان برخي از متخصصان فن عرفان و حكمت درباره انواع كشف
٥٣ ص
(٢٨)
وحي به عنوان برترين و كامل ترين نوع كشف
٥٦ ص
(٢٩)
فرق بين وحي و امور مادي و ظرف تحقق كشف
٥٩ ص
(٣٠)
امكان گسترش قابليت قابل و گنجايش آن براي مراتب برتر
٦١ ص
(٣١)
تفاوت نزول وحي با نزول باد و باران
٦٥ ص
(٣٢)
تبييني مقبول براي خطاب هاي "قل" در قرآن
٦٩ ص
(٣٣)
نقش پيامبر
٧٢ ص
(٣٤)
نقل سخنان حكماء و عرفاء درباره وحي و الهام و نقش قابلي گيرنده آن
٧٤ ص
(٣٥)
كلام شيخ الرئيس در كتب خود و اشاره اي به نظر فخررازي و فارابي
٧٥ ص
(٣٦)
تذكر
٧٨ ص
(٣٧)
كلام شيخ اشراق، شهاب الدين سهروردي در كتاب حكمة الاشراق و رساله يزدان شناخت
٨١ ص
(٣٨)
سخن حكيم بزرگ ميرداماد در كتاب قبسات
٨٣ ص
(٣٩)
سخنان صدرالمتألهين در اسفار، تفسير و ديگر كتب خود
٨٤ ص
(٤٠)
يك تذكر لازم
٩٧ ص
(٤١)
توان ارتباط با عالم مثال و گرفتن صور مثالي از آن به عنوان يكي از ويژگي هاي پيامبر و ولي الهي
٩٩ ص
(٤٢)
كلام حكيم سبزواري در كتاب اسرار الحكم
١٠٣ ص
(٤٣)
سخن علامه طباطبائي در رساله المنامات والنبوات
١٠٣ ص
(٤٤)
گفتار ابن عربي در فتوحات مكيه
١٠٥ ص
(٤٥)
سخن عبدالوهاب شعراني از عرفاي اهل سنت
١٠٦ ص
(٤٦)
برهاني بر عدم امكان فاعل بودن نفس پيامبر نسبت به وحي و صورتگري آن
١٠٧ ص
(٤٧)
اشكال و جواب
١٠٨ ص
(٤٨)
تأييدي از كلام شيخ الرئيس و صدرالمتألهين بر برهان مذكور
١٠٩ ص
(٤٩)
قابل بودن نفس براي تمام علوم كشفي، فكري، كلي، جزئي
١١٢ ص
(٥٠)
يك فرق اساسي بين علوم لدني و علوم فكري و قالب لفظي آنها
١١٣ ص
(٥١)
مراتب گوناگون كلام حق تعالي و اسناد حقيقي آن به او
١١٤ ص
(٥٢)
كلام صدرالمتألهين در لزوم جمع بين تنزيه و تشبيه در اسناد كلام به حق تعالي
١١٨ ص
(٥٣)
جايگاه پيامبر
١٢٠ ص
(٥٤)
هم طوطي هم زنبور، نه طوطي نه زنبور!
١٢٦ ص
(٥٥)
استشهادي به مثنوي
١٢٧ ص
(٥٦)
فرق بين شنيدن وحي توسط پيامبر
١٢٨ ص
(٥٧)
ملائكه عقلي و مثالي و واقعيت داشتن آنها در عالم خارج
١٣١ ص
(٥٨)
وحي صريح و وحي غيرصريح و قابليت محض نفس پيامبر
١٣٣ ص
(٥٩)
پندار خلاقيت نفس پيامبر
١٣٧ ص
(٦٠)
راه آگاهي پيامبر
١٣٩ ص
(٦١)
بشري بودن قالب وحي و بشر نبودن گوينده آن
١٤٢ ص
(٦٢)
بشري بودن قالب الفاظ و در تنگنا قرار نگرفتن پيام و هدف وحي
١٤٧ ص
(٦٣)
تعبير به نزول و دلالت آن بر دو سويه بودن وحي و قرآن
١٤٩ ص
(٦٤)
تعارض علم و دين و شرايط تحقق آن
١٥١ ص
(٦٥)
نگاهي گذرا به برخي از آيات كه معارض با علم پنداشته شده است
١٥٦ ص
(٦٦)
مراتب علم حق تعالي و اراده ذاتي و حادث او
١٦١ ص
(٦٧)
همه كاره نبودن پيامبر
١٦٨ ص
(٦٨)
اشكال و جواب
١٧٠ ص
(٦٩)
مجراي قاعده فلسفي "كل حادث مسبوق بمادة و مدة" و عدم شمول آن نسبت به وحي
١٧١ ص
(٧٠)
اراده ذاتي و ازلي حق تعالي و عدم منافات آن با اراده فعلي و حادث او
١٧٦ ص
(٧١)
عدم منافات بين غرض ذاتي نداشتن حق تعالي و غرض داشتن او به لحاظ مرتبه فعل
١٧٨ ص
(٧٢)
تعارض علم و دين و وظيفه مفسران متون ديني
١٨٢ ص
(٧٣)
فرق بين احتمال خطا در قرآن و انقسام آيات آن به محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ
١٨٧ ص
(٧٤)
شواهدي از آيات قرآن و روايات
١٨٨ ص
(٧٥)
خلاصه كلام
١٩٥ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
سفير حق و صفير وحي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ١٥٧ - نگاهي گذرا به برخي از آيات كه معارض با علم پنداشته شده است
سينه زن باشد، آن گونه كه برداشت برخي از آن آيه است، تا درنتيجه با
علم در تعارض افتد؟ و چه بسا گفته شود كه :
"از آيه مزبور معلوم نمي شود كه صلب مخصوص مرد است و
ترائب مخصوص زن، بلكه متبادر از امثال اين عبارت اين است كه مني
از ميان دو جدار خارج ميشود، يكي پشت و يكي سينه يعني در
درون بدن ; و خداوند خواسته است بگويد كه مني چيزي پست است
كه از ميان اءحشأ كه مملو از كثافات است بيرون ميآيد و در هر عضو
توليد ميشود و مبدأ آن درون شكم است، همان طور كه فرمود:
(من بين فرث و دم لبنا خالصا سائغا) [١] يعني از ميان سرگين و
خون، شير پاك و گوارا بيرون ميآيد".[٢]
درباره هفت آسمان هم ذيل آيه : (الذي خلق سبع سموات
طباقا) [٣] گفته شده است :
"اگر گويي : هفت آسمان طبقه طبقه روي يكديگر در هيئت امروز
باطل شده است، پس چرا خداوند آن را ذكر فرمود؟ گوييم : خداوند از
آن معناي صحيح خواست نه آن كه مردم آن عهد معتقد بودند، يعني
مراد او هفت مدار است كه در فضا محل سير كواكب ; است و اكتفاء بر
هفت فرمود با آنكه سيارات و مدارها بي شمارند براي اينكه مردم آن
[١] سوره نحل، آيه ٦٦ .
[٢] علامه شعراني، ذيل آيه مزبور در تعليقه خود بر تفسير منهج الصادقين، ج ١٠ ، صفحه ٢١١ و تفسير روح الجنان، ج ١٢، صفحه ٥٥ .
[٣] سوره ملك، آيه ٣ .
[١] سوره نحل، آيه ٦٦ .
[٢] علامه شعراني، ذيل آيه مزبور در تعليقه خود بر تفسير منهج الصادقين، ج ١٠ ، صفحه ٢١١ و تفسير روح الجنان، ج ١٢، صفحه ٥٥ .
[٣] سوره ملك، آيه ٣ .