سفير حق و صفير وحي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٩٥ - سخنان صدرالمتألهين در اسفار، تفسير و ديگر كتب خود

همان كلام حقيقي است . و همچنين وقتي پيامبر٦ (در عالم عقول) با ملائكه رتبه اعلا معاشرت مي‌كرد آواز نگارش قلم آنها و القاء كلام آنان را مي‌شنيد، و كلام آنها (همان) كلام الله است كه در محل هاي شناخت آنها فرونشسته و آن محل ها ذوات و عقول آن ملائكه است ; زيرا آنها در مقام قرب قرار دارند، و روايت شده كه پيامبر درباره خود در شب معراج حكايت نمود كه به جايگاهي رسيد كه در آن آواز قلم هاي ملائكه را مي‌شنيد، سپس هنگامي كه پيامبر (از معاشرت با ملائكه رتبه اعلا در عالم عقول) به ميدان سراي ملكوت آسماني (عالم مثال) فرو مي‌آمد، براي او صورت آنچه (در عالم عقل) تعقل و مشاهده كرده در لوح جانش كه در عالم الواح قدسي آسماني (و هم رتبه با وجودات مثالي است) تمثل مي‌يافت سپس از آن اثري به ظاهر (هم) مي‌رسيد و در اين هنگام براي حواس (او) شبيه (حالت) سرگشتگي و حيرت و خواب پديد مي‌آمد; به خاطر همان چيزي كه دانستي كه روح قدسي به علت جامعيتش نسبت به دو جانب (ملك و ملكوت) قواي ادراكي حسي را به كار مي‌گيرد، منتها نه در امور زوال پذير حيواني بلكه در راه حركت به سوي پروردگار سبحان ; پس روح قدسي با آن قوا در راه شناخت و اطاعت حق تعالي، او را همراهي مي‌كند و به ناچار وقتي خداوند او را با خطابي بدون حجاب بيروني مورد خطاب قرار مي‌داد، (خواه خطاب بدون واسطه يا به واسطه فرشته) و بر غيب آگاهي مي‌يافت، در نگين نفس نبوي او، نگار (نگارستان) ملكوت و صورت جبروت نقش مي‌بست و در نتيجه براي