سفير حق و صفير وحي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ١٧٥ - مجراي قاعده فلسفي 'كل حادث مسبوق بمادة و مدة' و عدم شمول آن نسبت به وحي

افاعيلها غير مستبعد عن المشاعر الحسية علي أنا لم ننكر ان يكون لاعداد منها قريبة الدرجة الي اوائل رتبة الانسانية حشر الي بعض البرازخ السفلية الاخروية". "براي هر حيواني فرشته اي است كه به آن الهام مي‌كند و راهنمائي است كه آن را به خصوصيات كارهاي شگفتش راهنمايي مي‌نمايد; چنان كه در سخن خداوند متعال است كه : (و اوحي ربك الي النحل) . و بعضي از افعال حيوانات از قواي ادراكي حسي آنها بعيد نيست، علاوه بر اينكه ما انكار نداريم كه براي شماري از حيوانات كه درجه اي نزديك به آغازين درجه انسانيت دارند (و داراي تجردي برزخي هستند) بازگشتي به برخي از برازخ پائين اخروي باشد". مستفاد از سخن او اين است كه حتي وحي بر زنبور هم به لحاظ تجرد برزخي نفس زنبور است، و حيواناتي كه بهره اي از اين گونه تجرد دارند مي‌توانند به برزخ هاي پائين آخرت راه يابند. و در همان كتاب در مشهد دوم، شاهد اول، اشراق پنجم، اشاره دارد كه وحي بر آسمان كه آيه شريفه : (و أوحي في كل سماء أمرها) [١] به آن متعرض شده است به لحاظ نفس سماوي آسمان مي‌باشد كه امري مجرد است . و همان طور كه پيش از اين هم گفته شد وحي، القاء علم از بالا به

---