موعود اديان - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٢٧٦ - نجات بخش از ديدگاه عقل

روز ايده آلي در پيش دارد كه سر تا پا سعادت و خوشبختي و كاميابي بوده و در وي همه خواسته هاي فطري انساني كه در نهاد اين نوع رسم شده برآورده خواهد شد. و نيز مي‌دانيم كه انسانيت هرگز به يك چنين محيط پاك و نوراني نايل نخواهد شد مگر در سايه واقع بيني و حق پرستي ; كه در اثر آن، حس خودخواهي و سودپرستي و رذايل ديگري كه موجب به هم خوردن آرامش جامعه و اختلال زندگي فرد مي‌باشد از درون مردم رخت بربسته و جلوه هاي نهاد پاك يك انسان فطري و طبيعي دست نخورده جايگزين آنها شوند. نتيجه بيان گذشته اين است كه در سير همين زندگي اجتماعي انساني خودمان، روزي فرا خواهد رسيد كه سعادت كامل اجتماعي انسان را صددرصد تضمين كند; و در آن روز عموم افراد در سايه واقع بيني و حق پرستي، خوشبختي واقعي خود را به دست آورده و در مهد امن و امان مطلق و بي مزاحمت هر گونه ناملايمات فكري به سر خواهند برد. قرآن كريم نيز همين نظر عقلي را تأييد نموده است، و در چندين جا مژده چنين روزي را به اهل حق و حقيقت مي‌دهد...".[١]