مباني فقهي حكومت اسلامي
(١)
پيشگفتار
١٧ ص
(٢)
زمينه و انگيزه
١٨ ص
(٣)
چند نكته قابل توجه
١٩ ص
(٤)
خاتمه
٢٠ ص
(٥)
درآمدي بر سلسله درسها و مباحث كتاب
٢١ ص
(٦)
الف) تاريخچه نگارش فقه حكومتي در اسلام
٢٣ ص
(٧)
فرايند واژه ها
٢٣ ص
(٨)
1 - عصر پيامبراكرم
٢٤ ص
(٩)
2 - عصر فقهاي اقدم
٢٧ ص
(١٠)
3 - عصر فقهاي قديم
٤٣ ص
(١١)
4 - فقهاي عصر متأخر
٥٠ ص
(١٢)
5 - دوران فقهاي معاصر
٥٤ ص
(١٣)
ب) روش علمي و شخصيت فقهي استاد
٧١ ص
(١٤)
1 - از خانه تا مدرسه
٧١ ص
(١٥)
2 - اساتيد مشهور
٧٢ ص
(١٦)
3 - تأليفات و آثار علمي
٧٤ ص
(١٧)
4 - ارجاعات امام خميني
٧٦ ص
(١٨)
5 - شخصيت فقهي و روش تدريس
٧٩ ص
(١٩)
مباني فقهي حكومت اسلامي
٨٧ ص
(٢٠)
مقدمه
٩٠ ص
(٢١)
الف - حكومت مطلقه شاهنشاهي
٩٣ ص
(٢٢)
ب - حكومت مشروطه سلطنتي
٩٣ ص
(٢٣)
ج - حكومت اشرافي (اريستوكراسي)
٩٤ ص
(٢٤)
د - حكومت انتخابي نخبگان
٩٤ ص
(٢٥)
ه - حكومت حزبي
٩٤ ص
(٢٦)
و - حكومت دموكراسي
٩٤ ص
(٢٧)
الف - طرح بحث به شيوه فلاسفه
١٠٥ ص
(٢٨)
ب - تكيه بر گردآوري مجموع مطالب
١٠٥ ص
(٢٩)
ج - بررسي مسائل به شيوه تطبيقي يا فقه مقارن
١٠٦ ص
(٣٠)
د - رعايت ترتيب در نقل آيات و روايات
١٠٧ ص
(٣١)
بخش اول اصل اولي و حكم عقل در مسأله ولايت
١١١ ص
(٣٢)
نفي ولايت انسان بر انسان به مقتضاي اصل اولي
١١٣ ص
(٣٣)
حكم عقل و فطرت بر لزوم پذيرش نوعي از حاكميت
١١٤ ص
(٣٤)
1 - حاكميت مطلقه خداوند بر نظام هستي
١١٤ ص
(٣٥)
2 - حكم عقل بر ضرورت پيروي از راهنماي خيرخواه
١١٦ ص
(٣٦)
3 - حكم عقل بر ضرورت شكرگزاري از ولي نعمت
١١٦ ص
(٣٧)
4 - ضرورت دولت و حكومت براي جامعه
١١٦ ص
(٣٨)
خلاصه كلام و نتيجه
١١٧ ص
(٣٩)
بخش دوم ثبوت ولايت براي رسول خدا و ائمه معصومين در طول ولايت خداوند
١١٩ ص
(٤٠)
ثبوت ولايت به مفهوم حكومت براي برخي از انبيا و ائمه معصومين (ع)
١٢١ ص
(٤١)
سخني در مفهوم الويت
١٢٤ ص
(٤٢)
الف - اولويت در تمام مسائل، چه شخصي و چه اجتماعي
١٢٤ ص
(٤٣)
ب - اولويت در تشخيص مصالح
١٢٥ ص
(٤٤)
ج - اولويت در امور عمومي و اجتماعي
١٢٦ ص
(٤٥)
د - اولويت نسبت به ساير والي ها و اوليا
١٢٦ ص
(٤٦)
برخي از موارد استناد پيامبراكرم
١٢٩ ص
(٤٧)
ابلاغ خلافت اميرالمؤمنين (ع) توسط پيامبراكرم
١٣١ ص
(٤٨)
آيا پيامبراكرم
١٣٦ ص
(٤٩)
دليل ديگري بر نصب حضرت علي (ع) به خلافت
١٣٩ ص
(٥٠)
اجمالي از جريان غديرخم
١٤٠ ص
(٥١)
علي (ع) و غصب خلافت
١٤١ ص
(٥٢)
لزوم اظهارنظر در مباحث علمي
١٤٣ ص
(٥٣)
معناي ولايت و مشتقات آن در لغت و در فرهنگ اسلامي
١٤٤ ص
(٥٤)
رواياتي در لزوم تمسك به اهل بيت پيغمبر(ع)
١٤٩ ص
(٥٥)
حديث متواتر ثقلين
١٤٩ ص
(٥٦)
ديگر روايات ضرورت تمسك به عترت طاهرين (ع)
١٥٢ ص
(٥٧)
اولي الامر چه كساني هستند؟
١٦٠ ص
(٥٨)
خلاصه كلام درباره اولي الامر
١٦٣ ص
(٥٩)
دعوت پيامبراكرم
١٦٧ ص
(٦٠)
خلاصه كلام
١٦٩ ص
(٦١)
بيان چند نكته در رابطه با مفاهيم ولايت و امامت
١٦٩ ص
(٦٢)
1 - معناي امام از نظر اهل لغت
١٦٩ ص
(٦٣)
2 - سخني درباره ولايت تشريعي و تكويني
١٧٠ ص
(٦٤)
3 - ولايت و مراتب مختلف آن
١٧٤ ص
(٦٥)
4 - مراتب ولايت به حسب تحقق خارجي
١٧٤ ص
(٦٦)
روايات ديگري در رابطه با ولايت در مرتبه فعليت
١٧٧ ص
(٦٧)
بخش سوم ضرورت حكومت و لزوم آن در همه زمانها از نظر اسلام
١٨١ ص
(٦٨)
فصل اول
١٨٣ ص
(٦٩)
فصل دوم
١٨٧ ص
(٧٠)
حكومت و نماز
١٩١ ص
(٧١)
نماز جماعت اولين سنگ بناي عمل جمعي مسلمانان
١٩١ ص
(٧٢)
نماز جمعه سنگ بناي تشكيلات حكومتي اسلام
١٩٣ ص
(٧٣)
اقامه نماز عيد فطر و قربان توسط امام
١٩٥ ص
(٧٤)
حكومت و روزه و اعتكاف
١٩٦ ص
(٧٥)
اثبات عيد فطر بر اساس حكم امام
١٩٦ ص
(٧٦)
مجازات روزه خوار توسط حكم امام
١٩٦ ص
(٧٧)
لزوم انجام سنت اعتكاف در مسجد جامع
١٩٦ ص
(٧٨)
حكومت و زكات
١٩٧ ص
(٧٩)
زكات يكي از مالياتها و منابع مالي حكومت اسلامي
١٩٧ ص
(٨٠)
پرداخت وام بدهكاران توسط امام
١٩٩ ص
(٨١)
مصرف زكات فطره زير نظر امام
٢٠١ ص
(٨٢)
حكومت و خمس و انفال
٢٠٢ ص
(٨٣)
خمس و انفال يا حق حكومت و ولايت
٢٠٢ ص
(٨٤)
تصرف امام در انفال به عنوان مقام امامت و ولايت
٢٠٥ ص
(٨٥)
حكومت و حج
٢١٠ ص
(٨٦)
حج كنگره عظيم جهان اسلام
٢١٠ ص
(٨٧)
اجبار مسلمانان به شركت در مراسم حج توسط امام
٢١٣ ص
(٨٨)
نقش اميرالحاج در حج
٢١٤ ص
(٨٩)
تأكيد بر زيارت امام در حج
٢١٧ ص
(٩٠)
حكومت و جهاد
٢١٧ ص
(٩١)
اصلاح دين و دنيا توسط جهاد
٢١٧ ص
(٩٢)
نمونه هايي از آيات مربوط به جهاد
٢١٨ ص
(٩٣)
چند نمونه از روايات مربوط به جهاد
٢١٩ ص
(٩٤)
جهاد ابتدايي و جهاد دفاعي
٢٢١ ص
(٩٥)
چگونگي اجازه امام در جهاد ابتدايي
٢٢٤ ص
(٩٦)
روايات
٢٢٤ ص
(٩٧)
نظريه فقها و بزرگان درباره ضرورت وجود امام عادل در جهاد ابتدايي
٢٢٥ ص
(٩٨)
نظر صاحب رياض درباره شرط عصمت و پاسخ آن
٢٢٧ ص
(٩٩)
وجوب جهاد دفاعي و مشروط نبودن آن به اجازه امام
٢٢٩ ص
(١٠٠)
دلالت روايات بر ضرورت جهاد دفاعي
٢٣١ ص
(١٠١)
ضرورت دفاع از كيان اسلام گرچه همراه با امام جائر
٢٣٢ ص
(١٠٢)
ضرورت ايجاد تشكل و كسب آمادگي براي دفاع
٢٣٤ ص
(١٠٣)
خلاصه كلام در باب جهاد
٢٣٥ ص
(١٠٤)
حكومت و بغاة
٢٣٦ ص
(١٠٥)
ضرورت جهاد با طاغيان و شورشگران عليه امام
٢٣٦ ص
(١٠٦)
شورش عليه امام عادل و يا امام معصوم
٢٣٧ ص
(١٠٧)
حكومت و غنائم جنگي، جزيه، اسرا و اراضي فتح شده
٢٣٩ ص
(١٠٨)
حكومت و حجر و وصيت
٢٤٣ ص
(١٠٩)
حكومت و نكاح و طلاق
٢٤٤ ص
(١١٠)
حكومت و ارث
٢٤٧ ص
(١١١)
حكومت و قضا و حدود
٢٤٨ ص
(١١٢)
پرداخت ديه از بيت المال در صورت وقوع خطا در قضاوت
٢٥٠ ص
(١١٣)
زنداني شدن افراد فاسد و كلاهبردار توسط امام
٢٥٠ ص
(١١٤)
قبول شهادت توسط امام
٢٥١ ص
(١١٥)
اجراي حدود زير نظر و با پشتوانه امام
٢٥١ ص
(١١٦)
تعقيب افراد متجاوز توسط امام
٢٥٢ ص
(١١٧)
روايات ديگري در زمينه اجراي حدود توسط امام
٢٥٣ ص
(١١٨)
حكومت و قصاص و ديات
٢٥٧ ص
(١١٩)
مجازات و حبس مجرمين توسط امام
٢٥٧ ص
(١٢٠)
نمونه هايي از پرداخت ديه توسط امام
٢٥٨ ص
(١٢١)
نمونه هايي از موارد دريافت ديه توسط امام
٢٥٩ ص
(١٢٢)
موارد ديگري از پرداخت ديه از بيت المال توسط امام
٢٦١ ص
(١٢٣)
فصل سوم نمونه هاي ديگري از مسائل حكومتي
٢٦٥ ص
(١٢٤)
حكومت و امر به معروف و نهي از منكر
٢٦٥ ص
(١٢٥)
حكومت و تجارت
٢٦٧ ص
(١٢٦)
حكومت و دين (قرض)
٢٦٧ ص
(١٢٧)
حكومت و قبول ولايت
٢٦٨ ص
(١٢٨)
حكومت و رهن (گرو)
٢٦٨ ص
(١٢٩)
حكومت و حجر
٢٦٩ ص
(١٣٠)
حكومت و شركت
٢٦٩ ص
(١٣١)
حكومت و وديعه
٢٦٩ ص
(١٣٢)
حكومت و وكالت
٢٧٠ ص
(١٣٣)
حكومت و وصيت
٢٧٠ ص
(١٣٤)
حكومت و نكاح
٢٧١ ص
(١٣٥)
حكومت و اصلاح زن و شوهر
٢٧١ ص
(١٣٦)
حكومت و طلاق
٢٧١ ص
(١٣٧)
حكومت و ظهار
٢٧٢ ص
(١٣٨)
حكومت و ايلاء (تحريم همسر با قسم)
٢٧٢ ص
(١٣٩)
حكومت و احياي زمينهاي موات
٢٧٢ ص
(١٤٠)
حكومت و لقطه (گمشده ها)
٢٧٢ ص
(١٤١)
حكومت و شهادات
٢٧٣ ص
(١٤٢)
حكومت و حدود
٢٧٣ ص
(١٤٣)
حكومت و ديات
٢٧٤ ص
(١٤٤)
فصل چهارم بيان دلايل ضرورت حكومت در همه زمانها از نظر اسلام
٢٧٧ ص
(١٤٥)
دليل اول جامعيت اسلام و آميختگي آن با ولايت و حكومت
٢٧٧ ص
(١٤٦)
دلالت آيات قرآن كريم بر جامعيت اسلام
٢٧٨ ص
(١٤٧)
سيره پيامبراكرم
٢٨٠ ص
(١٤٨)
تقديس شريعت مقدس اسلام از ولايت و حكومت
٢٨١ ص
(١٤٩)
دليل دوم حكومت، ضرورتي فطري و نيازي عقلي
٢٨٤ ص
(١٥٠)
بيان حكم همه نيازمنديهاي بشر در شريعت اسلام
٢٨٥ ص
(١٥١)
دليل سوم استدلال به روايت فضل بن شاذان در تبيين فلسفه
٢٨٩ ص
(١٥٢)
بررسي زنجيره سند حديث
٢٩٠ ص
(١٥٣)
گستردگي علت در مفهوم روايت
٢٩٢ ص
(١٥٤)
دليل چهارم استدلال به كلام اميرالمؤمنين (ع) به هنگام رد شبهه خوارج
٢٩٢ ص
(١٥٥)
دليل پنجم استدلال به كلام اميرالمؤمنين (ع) در كتاب محكم و متشابه
٢٩٦ ص
(١٥٦)
دليل ششم استدلال به كلام اميرالمؤمنين (ع) در پاسخ به نامه معاويه
٢٩٧ ص
(١٥٧)
سخني درباره كتاب منسوب به سليم بن قيس
٢٩٩ ص
(١٥٨)
دليل هفتم اثبات حكومت براساس يك صغري و كبراي منطقي از آيات و روايات
٣٠٢ ص
(١٥٩)
توصيه مؤكد اسلام بر تشكل و وحدت مسلمانان
٣٠٧ ص
(١٦٠)
دليل هشتم استدلال به روايت زراره، بني الاسلام علي خمسة اشياء
٣٠٩ ص
(١٦١)
ولايت به مفهوم حكومت نه به معني محبت
٣١٠ ص
(١٦٢)
تداوم اجراي دستورات اسلام در گرو حكومت
٣١١ ص
(١٦٣)
دليل نهم استدلال به كلام اميرالمؤمنين (ع) لولا حضور الحاضر
٣١٢ ص
(١٦٤)
ادله امر به معروف و نهي از منكر، دلايل ديگري بر ضرورت حكومت
٣١٣ ص
(١٦٥)
امور حسبيه دليل ديگري بر ضرورت حكومت
٣١٥ ص
(١٦٦)
دليل دهم ذكر رواياتي از طريق فريقين بر ضرورت دولت و حكومت
٣١٧ ص
(١٦٧)
توجه به يك نكته
٣١٩ ص
(١٦٨)
روايتهاي متضاد درباره حكومت و شيوه جمع بين آنها
٣٢٨ ص
(١٦٩)
فصل پنجم بررسي روايات مورد استناد اهل سكوت در عصر غيبت
٣٣١ ص
(١٧٠)
1 - صحيحه عيص بن قاسم
٣٣١ ص
(١٧١)
دلايل نام نبردن زيد در قيام خود، از امام صادق (ع)
٣٣٤ ص
(١٧٢)
قداست قيام زيد
٣٣٥ ص
(١٧٣)
چند روايت از ائمه معصومين (ع) در تأييد قيام زيد
٣٣٧ ص
(١٧٤)
اظهارنظر مرحوم شيخ صدوق درباره زيد بن علي (ره)
٣٣٨ ص
(١٧٥)
نظر شيخ مفيد و صاحب تكمله درباره زيد(ره)
٣٤١ ص
(١٧٦)
تنقيح المقال به نقل از تكمله مينويسد
٣٤١ ص
(١٧٧)
قيام زيد الگوي قيام از غير ائمه معصومين (ع)
٣٤١ ص
(١٧٨)
شيوه برخورد اصحاب امام صادق (ع) با قيام زيد
٣٤٣ ص
(١٧٩)
ضعف سند روايات وارده در مذمت زيد
٣٤٤ ص
(١٨٠)
خلاصه كلام درباره زيد(ره)
٣٤٨ ص
(١٨١)
قيام محمد بن عبدالله محض (نفس زكيه)
٣٥٠ ص
(١٨٢)
2 - روايت مرفوعه ربعي
٣٥٤ ص
(١٨٣)
توضيح روايت
٣٥٥ ص
(١٨٤)
احتمال انحصار عدم موفقيت خروج پيش از قيام قائم (عج) به ائمه معصومين (ع)
٣٥٧ ص
(١٨٥)
روايت متوكل بن هارون
٣٥٧ ص
(١٨٦)
توضيح روايت
٣٦١ ص
(١٨٧)
اشكال ديگري در متن روايت
٣٦٣ ص
(١٨٨)
روايت ابي الجارود
٣٦٤ ص
(١٨٩)
3 - روايت سدير
٣٦٥ ص
(١٩٠)
بررسي شخصيت سدير
٣٦٥ ص
(١٩١)
4 - روايت ابي المرهف
٣٧٠ ص
(١٩٢)
ايجاد اميد و نفي حركتهاي احساسي و زودرس
٣٧١ ص
(١٩٣)
5 - روايت فضل بن سليمان
٣٧٢ ص
(١٩٤)
توضيح روايت
٣٧٢ ص
(١٩٥)
1 - ضعف سند روايت
٣٧٢ ص
(١٩٦)
2 - شرايط بيان روايت
٣٧٣ ص
(١٩٧)
3 - مفهوم روايت
٣٧٣ ص
(١٩٨)
4 - سفياني كيست ؟
٣٧٤ ص
(١٩٩)
6 - روايت ابي بصير
٣٧٤ ص
(٢٠٠)
توضيح روايت
٣٧٥ ص
(٢٠١)
داعي به نفس طاغوت است يا داعي به حق ؟
٣٧٥ ص
(٢٠٢)
چند نمونه از روايات مؤيد قيام در زمان غيبت
٣٧٦ ص
(٢٠٣)
ضرورت كسب آمادگي براي دفاع
٣٨١ ص
(٢٠٤)
قائم كيست ؟
٣٨٣ ص
(٢٠٥)
7 - روايت عمر بن حنظله
٣٨٤ ص
(٢٠٦)
توضيح روايت
٣٨٥ ص
(٢٠٧)
8 - روايت معلي بن خنيس
٣٨٥ ص
(٢٠٨)
9 - روايت انس بن محمد
٣٨٥ ص
(٢٠٩)
توضيح روايت
٣٨٦ ص
(٢١٠)
بيان مشكلات مبارزه، نه نفي قيام
٣٨٦ ص
(٢١١)
10 - روايت عيص بن قاسم
٣٨٧ ص
(٢١٢)
11 - روايت ابي عبدون
٣٨٧ ص
(٢١٣)
12 - روايت ابي عبدالله سياري
٣٨٨ ص
(٢١٤)
توضيح روايت
٣٨٨ ص
(٢١٥)
13 - روايت عبيدي
٣٨٩ ص
(٢١٦)
توضيح روايت حبس نفس، وقف جان در راه خداست نه سكوت
٣٨٩ ص
(٢١٧)
14 - روايت حسين بن خالد
٣٨٩ ص
(٢١٨)
توضيح روايت
٣٩٠ ص
(٢١٩)
15 - كلام اميرالمؤمنين (ع) در نهج البلاغه
٣٩١ ص
(٢٢٠)
16 - روايت جابر
٣٩٣ ص
(٢٢١)
توضيح روايت
٣٩٣ ص
(٢٢٢)
17 - روايت زر بن حبيش
٣٩٣ ص
(٢٢٣)
توضيح روايت
٣٩٤ ص
(٢٢٤)
خلاصه كلام و نتيجه
٣٩٥ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
مباني فقهي حكومت اسلامي - منتظري، حسينعلي - الصفحة ٢٥٥ - روايات ديگري در زمينه اجراي حدود توسط امام
دزدي در سالي دزدي نمود و او را براي مجازات نزد والي بردند اما والي او را
بخشيد، در سال بعد باز به خاطر سرقت دستگير شد و او را به نزد حاكم بردند، آيا
به خاطر كدام يك از اين دو دزدي بايد دست وي قطع شود؟ حضرت فرمود: "براي
آخرين دزدي ."[١]
٢١ - حمزة بن حمران گفت : از امام جعفر صادق (ع) سؤال كردم ... تا آنجا كه
حضرت فرمود:
"و اگر ميت براي اموال خويش سرپرستي مشخص نكرد تا از دار دنيا رفت،
ميراث او در اختيار امام مسلمانان است ." به آن حضرت عرض كردم پس حال
غاصب چگونه ميشود؟ حضرت فرمود: "اگر او اموال را به امام مسلمانان واگذار
نمود در امان است ."[٢]
٢٢ - در قسمتي از خبر فقيه آمده است كه فرمود:
"سنت بر اين جاري شده كه هنگامي كه نزاع به امام كشيده شد و بينه اقامه
گرديد، حكم نبايد معطل بماند و حد بايد اقامه گردد."[٣]
٢٣ - مفضل بن صالح از امام جعفر صادق (ع) روايت نموده كه فرمود:
"در صورتي كه سارق از خرمن دزدي كند، اگر از خرمن امام ستمگر دزدي كرده
باشد دست وي قطع نمي شود، چون كه حق خود را گرفته است ; اما در صورتي كه
خرمن از آن امام عادل بوده است، مستوجب كشته شدن است ."[٤]
٢٤ - در صحيحه محمد بن مسلم از امام محمد باقر(ع) روايت شده كه فرمود:
"كسي كه در شهر(عليه حكومت اسلامي) سلاح به كف گرفت ... پس جزاي او
جزاي محارب است و كار او در دست امام است، اگر خواست او را ميكشد و يا به
دار ميآويزد و اگر خواست دست و پايش را قطع ميكند."[٥]
[١] عيسي بن عبدالله قال : قلت لابي عبدالله (ع): السارق يسرق العام فيقدم الي الوالي ليقطع فيوهب، ثم يؤخذ في قابل و قد سرق الثانية و يقدم الي السلطان فباي السرقتين يقطع ؟ قال : يقطع بالاخير. (وسائل ١٨ / ٥٠٠، باب ٩ از ابواب حد السرقة، حديث ٢)
[٢] حمزة بن حمران قال : سألت اباعبدالله (ع) (الي قوله): و ان كان الميت الي احد حتي مات فان ميراثه لامام المسلمين، فقلت : فما حال الغاصب ؟ فقال : اذا هو اوصل المال الي امام المسلمين فقد سلم . (وسائل ١٨ ٥٠١، باب ١٠ از ابواب حد السرقة، حديث ٥)
[٣] خبر الفقيه و فيه : فجرت السنة في الحد انه اذا رفع الي الامام و قامت عليه البينة ان لايعطل و يقام . (وسائل ١٨ / ٥٠٩، باب ١٨ از ابواب حد السرقة، حديث ٤)
[٤] المفضل بن صالح عن ابي عبدالله (ع) قال : اذا سرق السارق من البيدر من امام جائر فلا قطع عليه انما اخذ حقه، فاذا كان من امام عادل عليه القتل . (وسائل ١٨ ٥١٩/، باب ٢٤ از ابواب حد السرقة، حديث ٥)
[٥] محمد بن مسلم عن ابي جعفر(ع) قال : من شهر السلاح في مصر... فجزاؤه جزاء المحارب و امره الي الامام ان شاء قتله و صلبه، و ان شاء قطع يده و رجله . (وسائل ١٨ / ٥٣٢، باب ١ از ابواب حد المحارب، حديث ١)
[١] عيسي بن عبدالله قال : قلت لابي عبدالله (ع): السارق يسرق العام فيقدم الي الوالي ليقطع فيوهب، ثم يؤخذ في قابل و قد سرق الثانية و يقدم الي السلطان فباي السرقتين يقطع ؟ قال : يقطع بالاخير. (وسائل ١٨ / ٥٠٠، باب ٩ از ابواب حد السرقة، حديث ٢)
[٢] حمزة بن حمران قال : سألت اباعبدالله (ع) (الي قوله): و ان كان الميت الي احد حتي مات فان ميراثه لامام المسلمين، فقلت : فما حال الغاصب ؟ فقال : اذا هو اوصل المال الي امام المسلمين فقد سلم . (وسائل ١٨ ٥٠١، باب ١٠ از ابواب حد السرقة، حديث ٥)
[٣] خبر الفقيه و فيه : فجرت السنة في الحد انه اذا رفع الي الامام و قامت عليه البينة ان لايعطل و يقام . (وسائل ١٨ / ٥٠٩، باب ١٨ از ابواب حد السرقة، حديث ٤)
[٤] المفضل بن صالح عن ابي عبدالله (ع) قال : اذا سرق السارق من البيدر من امام جائر فلا قطع عليه انما اخذ حقه، فاذا كان من امام عادل عليه القتل . (وسائل ١٨ ٥١٩/، باب ٢٤ از ابواب حد السرقة، حديث ٥)
[٥] محمد بن مسلم عن ابي جعفر(ع) قال : من شهر السلاح في مصر... فجزاؤه جزاء المحارب و امره الي الامام ان شاء قتله و صلبه، و ان شاء قطع يده و رجله . (وسائل ١٨ / ٥٣٢، باب ١ از ابواب حد المحارب، حديث ١)