"البينة علي المدعي و اليمين علي من أنكر". مدعي بايد دليل و بينه بياورد و اگر بينه آورد، از او قبول مي‌شود، ولي منكر لازم نيست بينه اقامه كند و همين كه قسم بخورد كافي است . "منكر" آن است كه در خانه نشسته، و "مدعي" تو هستي كه از بيرون آمدي و مي‌گويي خانه ملك من است ; پس شما كه مدعي هستيد بايد بينه و شاهد بياوريد. در اينجا هم فدك در مالكيت حضرت زهرا(س) بوده و از زمان حيات رسول خدا٦ و بعد از وفات ايشان در اختيار حضرت بوده است، حالا تو آمده اي و مي‌گويي مال مسلمانان است ; پس تو كه مدعي هستي بايد اقامه بينه و شهود نمايي، نه حضرت زهرا(س) كه "ذو اليد" است و وكيلشان هم در آنجا بوده است . پس اين كه تو از صاحب خانه شاهد طلب مي‌كني، خلاف حكم خداست . در اينجا ابوبكر مغلوب شد و نتوانست جوابي به حضرت بدهد.[١]

[١] ابن ابي الحديد در شرح نهج البلاغة، ج ١٦، ص ٢٨٥ ضمن مطلبي كه از قاضي القضاة نقل كرده يادآور شده است : اگر فدك در تصرف حضرت زهرا(س) بود چرا در مقام محاجه با ابوبكر به دليل "يد" كه قابل خدشه نيست استدلال نكرد و مسأله ارث را مطرح كرد؟ اگر ايشان قاعده "يد" را كه دليل محكمي بر مالكيت است مطرح كرده بود، ابوبكر نمي توانست روايتي را از پيامبر٦ نقل كند تا بتوان گفت : عموم ادله ارث توسط خبر واحد تخصيص خورده است . سپس ابن ابي الحديد اين جواب را كه حضرت فاطمه (س) با طرح مسأله "نحلة و بخشش" بودن فدك، در حقيقت ادعاي تصرف در فدك و داشتن "يد" بر آن را كرده است، پاسخ داده و مي‌گويد: بخشش و اعطاي فدك توسط پيامبر٦ هرچند قطعي است، ولي ممكن است اعطاي پيامبر٦ بدون قبض و تصرف حضرت فاطمه (س) بوده، پس مجرد اعطاء دليل بر داشتن "يد" نيست، زيرا لغت اعطاء اعم است . در جواب ابن ابي الحديد بايد گفت : طبق منابع قطعي شيعه و بسياري از اهل سنت، بخشش و تحويل فدك در زمان حيات پيامبر٦ به حضرت زهرا(س) امري مسلم و غير قابل ترديد است و حضرت زهرا(س) براي فدك وكيل و مسئول تعيين كرده بودند، و حضرت علي (ع) نيز در نامه ٤٥ نهج البلاغة كه به عثمان بن حنيف مرقوم كرده اند صريحا فرموده اند: "بلي كانت في أيدينا فدك ..." يعني : "فدك در دست ما بود ..."; از طرفي در لغت "عطاء" نيز اخذ و تناول ملاحظه شده است، پس رواياتي كه حتي مورد قبول ابن ابي الحديد است و دلالت بر اعطاي فدك توسط پيامبر٦ به حضرت زهرا(س) دارد، دليل بر صحت مطلب ما مي‌باشد. بنابراين طرح عنوان "نحلة" توسط حضرت زهرا(س) مفهومي جز مفهوم "يد" و در تصرف بودن فدك توسط حضرت زهرا(س) ندارد. و شايد علت اين كه عنوان "نحلة" را حضرت به كار بردند نه عنوان "يد" را، اين باشد كه حضرت مي‌خواسته اند به ابوبكر بفهمانند كار شما دقيقا بر خلاف عمل و سيره پيامبر٦ است، زيرا آن حضرت فدك را به من بخشيدند اما شما گرفتيد! و اين تعبير از تعبير "يد" مناسبتر است .