هفت سين حجاب (هفت پرسش درباره پوشش و حجاب) - مستشارى، عليرضا - الصفحة ٢٧

در مجمع البيان و تفسير تبيان اثر شيخ طوسى چنين آمده است:

«جلباب روسرى خاصى است كه بانوان هنگامى كه براى كارى از منزل خارج مى‌شوند، سر و روى خود را با آن مى‌پوشانند.[١]

نزديك ساختن جلباب، «يدنين عليهنّ من جلابيبهنّ»[٢]، كنايه از پوشاندن چهره و سر و گردن با آن است؛ يعنى چنان نباشد كه چادر يا روپوش‌هاى بزرگ (مانتو) تنها جنبه تشريفاتى و رسمى داشته، همه پيكرشان را نپوشاند. سزاوار است زنان چنان چادر نپوشند كه نشان دهد اهل پرهيز از معاشرت با مردان بيگانه نيستند؛ از نگاه چشم‌هاى نامحرم نمى‌پرهيزند و از مصاديق «كاسيات عاريات»، زنانى كه ظاهراً پوشيده هستند، ولى در واقع برهنه‌اند، شمرده شوند.[٣]

قرآن چنين فرمان مى‌دهد: بانوان با مراقبت، جامه‌شان را بر خود

[١] - شيخ طوسى، التبيان فى تفسير القرآن، ج ٨، ص ٣٦١؛ مجمع البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٧٨

[٢] - مجمع البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٨٠؛ الميزان، ج ١٦، ص ٣٦١

[٣] -« روى عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:« صنفان من اهل النار لم أرهما قوم معهم سياط كأذناب البقر يضربون بها الناس و نساء كاسيات عاريات، مميلات مائلات، رؤسهنّ كأسنمة البُخت المائلة ...»( رى‌شهرى، ميزان الحكمة، ج ٢، ص ٢٥٩)