هفت سين حجاب (هفت پرسش درباره پوشش و حجاب) - مستشارى، عليرضا - الصفحة ٤٠

طبيعى است.

بنابراين، خداوند زينت و خودآرايى را نهى نمى‌كند؛ آن‌چه در شرع مقدس ممنوع شده، تبرّج و خودنمايى و تحريك و تهييج، به وسيله آشكار ساختن زينت در محافل اجتماعى است؛ چنان كه خداوند مى‌فرمايد: «وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى»[١] و نيز مى‌فرمايد: «وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ»[٢] اين آيه، زنان عرب را كه معمولًا خلخال به پا مى‌كردند و براى اين كه نشان دهند خلخال گران‌بها دارند، پاى خود را محكم بر زمين مى‌كوبيدند، از اين كار نهى مى‌كرد.

فقيه بزرگوار، علامه مطهرى مى‌گويد:

«از اين دستور مى‌توان فهميد هر چيزى كه موجب جلب توجّه‌

[١] - احزاب( ٣٣)، آيه ٣٣

[٢] - نور( ٢٤)، آيه ٣١