در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٢ - نگرش شيعه وسنى به صلوات بر محمد وآل محمد(ص)

«از داراييهايشان صدقه بستان تا آنان را پاك ومنزّه سازى و برايشان دعاكن؛ زيرا دعاى تو مايه آرامش آنان است وخدا شنوا و داناست».

اين آيه به درود فرستادن پيامبر بر بعضى از مردم اشاره مى كند.

بيشتر مفسّرين معتقدند: درود و ثناى انسان بر پروردگار، به معناى نيايش و تعظيم اوست وصلوات خداوند به انسان، تكريم و رحمت به بنده است به دليل آيه: «شما را از تاريكيها به سوى نور مى رساند و او با مؤمنان رحيم است»؛ و درود پيغمبر بر مؤمنان، به معناى در خواست خير و بركت براى آنان است. وصلوات فرشتگان بر پيامبر، يا بر مؤمنان به معناى طلب دعا و استغفار براى آنان است.[١]

چرخه صلوات بين انسان وپروردگار و رسول و درود فرستادن انسان بر خدا و صلوات خداوند بر بنده و نيز صلوات پيامبر بر مؤمنان و صلوات آنان بر پيامبر، نمايانگر شكل كاملى از پيوستگى و همبستگى بين خالق و مخلوق و ميان امّت و رهبر است تا هر يك، وظيفه و منزلت طرف مقابل خودرا بشناسند و حريم هر كدام در اين رويارويى ودر سايه اين پيوند، حفظ شود.

[١] - تفسير الميزان: ٩/ ٣٩٧، ٣٥، ١٦ همچنين به التفسير الكبير: ١٦/ ١٨٠ و ج ٢٥/ ٢٢٧، ٢١٥ مراجعه شود.